Η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης εξακολουθούσε να πιστεύει μέχρι και την περασμένη Τρίτη πως οι Συλλούρης και Τζιοβάνης δικάζονταν για όσα τεκμαίρονταν από το βίντεο που ετοίμασαν και κοινοποίησαν οι δημοσιογράφοι του Αλ Τζαζίρα.
Και πολύς κόσμος εξακολουθεί να πιστεύει ακόμα και σήμερα πως οι δύο πρώην αξιωματούχοι του κράτους αθωώθηκαν για τα όσα είπαν ή υπονόησαν ή επέτρεψαν να νοηθούν μέσα από το μονταρισμένο βίντεο.
Δεν μπορεί πάντα να αθωώνεται η κοινή γνώμη επειδή δεν κατάλαβε, δεν ήξερε, δεν άκουσε, δεν έμαθε τι πραγματικά συνέβη σε μια υπόθεση που κατά τα άλλα ήταν για χρόνια στη δημοσιότητα. Ως πρώτο, δεύτερο, τρίτο θέμα της επικαιρότητας. Έχουν ευθύνη όσοι δεν είχαν διαβάσει ή δεν κατάλαβαν αυτό που γράφτηκε πολλές φορές: Το βίντεο του Αλ Τζαζίρα δεν τέθηκε επίσημα ενώπιον των δικαστών. Δεν το έλαβαν υπόψη στην άσκηση της κρίσης τους. Για πολλούς λόγους. Και κυρίως γιατί αυτοί που το δημιούργησαν δεν θέλησαν τελικά -ή δεν πείστηκαν από τις κρατικές Αρχές- να μαρτυρήσουν ενώπιον δικαστηρίου για τις συνθήκες υπό τις οποίες κατέγραψαν τις σκηνές και τις ατάκες που όλοι θυμόμαστε.
Γιατί δικάστηκαν λοιπόν οι Συλλούρης και Τζιοβάνης αφού το βίντεο δεν θεωρήθηκε ικανό και νόμιμο στοιχείο για να κριθεί από τους δικαστές; Μάλλον γιατί η Νομική Υπηρεσία -η Εισαγγελία- ήθελε να κερδίσει μια παράταση στην αποκάλυψη της πραγματική διάστασης της αποτυχίας προσκόμισης του βίντεο στη δικαιοσύνη με μαρτυρίες των δημιουργών του. Αν η Εισαγγελία αναγνώριζε την αδυναμία της να διασφαλίσει την εκδίκαση της υπόθεσης στη βάση των όσων λέχθηκαν -όπως και αν λέχθηκαν- μέσα από το βίντεο, η σημερινή κατακραυγή θα μας απασχολούσε πολύ νωρίτερα. Η Εισαγγελία επέλεξε να αποτρέψει αυτή την κατακραυγή, αλλά απλώς τη μετέθεσε χρονικά. Και επέλεξε να επιχειρήσει να δώσει συνέχεια στη δίκη, για υποθέσεις άλλες από εκείνες που ανέμεναν όσοι είδαν και άκουσαν τις συνομιλίες στο βίντεο.
Κατηγόρησε τους δύο πρώην αξιωματούχους για διαφορετικές υποθέσεις, σε κάποιο βαθμό συναφείς, για τις οποίες από την απόφαση των δικαστών συνάγεται πως δεν υπήρξαν ή δεν κατατέθηκαν επαρκείς αποδείξεις. Και οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν. Για αυτές τις υποθέσεις και μόνο.
Αυτή η στήλη γράφεται όχι για να κριθούν η Εισαγγελία, οι δημόσιοι κατήγοροι ή οι δικαστές. Δεν έχουμε το εύρος των πληροφοριών και των γεγονότων για να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε και μοιραία δεχόμαστε την κρίση των δικαστών για την αδυναμία προσκόμισης επαρκών μαρτυριών από μέρους της Εισαγγελίας, αλλά και τη θέση της Εισαγγελίας ότι έγιναν νομικά λάθη από πλευράς δικαστών, τα οποία δικαιολογούν την άσκηση έφεσης. Θα φανεί στην πορεία, από την τελική κρίση του Εφετείου.
Η στήλη γράφεται εξ αφορμής των δηλώσεων του Δημήτρη Συλλούρη. Ο οποίος μίλησε μετά την αθώωσή του, παρακάμπτοντας την πιθανότητα έφεσης -που τελικά ασκήθηκε- αλλά, κυρίως, μίλησε ως εάν η αθώωσή του να αφορούσε και το βίντεο της οργής. Ως να υπήρξε αθώωση για το περιβόητο μιτσοκάμμημα και την περιβόητη πρόποση. Διότι ήξερε όταν έκανε τις δηλώσεις πως το βίντεο είχαν υπόψη οι περισσότεροι πολίτες.
Με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή, που μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης θεωρεί ακόμα και σήμερα πως οι Συλλούρης και Τζιοβάνης αθωώθηκαν παρά τα όσα είδαμε και ακούσαμε στο -μονταρισμένο- βίντεο, ο κ. Συλλούρης μίλησε στα ΜΜΕ ως να μην υπήρξε ποτέ το βίντεο αλλά και ως η αθώωσή του να αφορά «όλα όσα ακόυστηκαν», δηλαδή και όλα όσα αφορούν το βίντεο. Δεν τα είπε έτσι ο κ. Συλλούρης, ήταν πολύ προσεκτικός και τόνισε το παράνομο της ηχογράφησης και βιντεογράφησης, αλλά η στήλη εκτιμά πως είχε καλά υπόψη του πως η αθώωσή του θεωρείτο από πολύ κόσμο, εκείνη την στιγμή, λίγα λεπτά μετά την απόφαση του δικαστηρίου, ως αθώωση και για τα θέματα που καλώς ή κακώς ήγειρε το βίντεο.
Το οποίο βίντεο δεν τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου. Και η απόφαση του δικαστηρίου δεν έχει καμία σχέση με την παραγωγή του Αλ Τζαζίρα. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι, αλλά πρωτίστως πρέπει να το έχουν υπόψη τους ο κ. Συλλούρης και ο κ. Τζιοβάνης.
