Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Αυτό ισχύει απόλυτα για τις ψεύτικες υποσχέσεις που δίνουν κάποιοι υποψήφιοι στις βουλευτικές εκλογές. Με υποκρισία υπόσχονται ότι θα παραχωρήσουν εκατομμύρια και, έχοντας μεγάλο θράσος, παραπλανούν τους ψηφοφόρους πως θα εμφανιστούν ως από μηχανής θεοί για να δώσουν λύσεις σε όλα τα προβλήματα.
Δυστυχώς, από τους 753 υποψηφίους, ελάχιστοι γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας του κράτους και της Βουλής. Ελάχιστοι γνωρίζουν το Σύνταγμα και απλώς αρέσκονται σε κούφιες υποσχέσεις, οι οποίες δεν μπορούν να υλοποιηθούν.
Δεν μπορεί να υπόσχονται πως θα αυξήσουν συντάξεις, μισθούς και επιδόματα. Δεν μπορεί να υπόσχονται πως θα λύσουν το στεγαστικό πρόβλημα μέσω της ανέγερσης κατοικιών. Δεν μπορεί κάποιοι να λαϊκίζουν και να δεσμεύονται ότι θα κατανέμουν οι ίδιοι τις δαπάνες του προϋπολογισμού.
Βάσει του Συντάγματος, η Βουλή δεν μπορεί να προχωρεί είτε σε προτάσεις νόμου είτε σε τροπολογίες που αυξάνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς, εάν πράξει κάτι τέτοιο, αυτό θα είναι αντισυνταγματικό. Το μόνο που μπορούν να πράξουν οι 56 εκπρόσωποι του λαού σε σχέση με τον προϋπολογισμό είναι να προχωρήσουν σε σταύρωμα κονδυλίων, σε αποκοπή πιστώσεων ή να περιλάβουν ένθετη σημείωση σε συγκεκριμένες δαπάνες, για τις οποίες η εκτελεστική εξουσία θα ενημερώνει τη νομοθετική εξουσία σχετικά με τον τρόπο διαχείρισής τους.
Το ίδιο ισχύει και για τα νομοσχέδια που καταθέτει το κράτος, αλλά και για τις προτάσεις νόμου των κομμάτων. Όλα αυτά συνιστούν κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος και των άρθρων που αφορούν τη διάκριση των εξουσιών, καθώς η Βουλή επεμβαίνει στις αρμοδιότητες της εκτελεστικής εξουσίας.
Συνεπώς, οι πολίτες θα πρέπει να σταματήσουν να πέφτουν στην παγίδα τους και, προτού αποφασίσουν να τους δώσουν την ψήφο τους, θα πρέπει να σκεφθούν τι θα ακολουθήσει. Το να κάνεις επανάσταση, από τη μια, είναι καλό, καθώς διεκδικείς. Από την άλλη, όμως, το να κάνεις επανάσταση χωρίς να λογαριάζεις τις επιπτώσεις είναι πρόβλημα.
Κανείς δεν αμφισβητεί τα προβλήματα που υπάρχουν στη λειτουργία του κράτους, με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, την αναποτελεσματικότητα και τη διαφθορά. Ωστόσο, είναι κατάντια κάποιοι υποψήφιοι να δίνουν ψεύτικες υποσχέσεις, ξεγελώντας τους πολίτες.
Πρέπει όλοι να καταλάβουν πως η πολιτική δεν γίνεται μέσω των social media και των likes, αλλά μέσα από υπεύθυνη στάση και χειροπιαστές προτάσεις.
Πάντως, για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, μεγάλη ευθύνη έχουν και τα παραδοσιακά κόμματα, τα οποία, με τη στάση και τις πράξεις τους, οδήγησαν στην απαξίωση της πολιτικής. Μάλιστα, αντί τα παραδοσιακά κόμματα να αναλογιστούν τις ευθύνες τους, συνεχίζουν την ίδια πρακτική.
Εάν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις, τότε η κατάσταση στο Κοινοβούλιο θα είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς δύσκολα θα περνούν νομοθετήματα, ενώ όσα εγκρίνονται ίσως να επιστρέφονται από την Κυβέρνηση μέσω αναπομπών και, στην πορεία, μέσω αναφορών στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Το πρώτο κρίσιμο crash test της νέας Βουλής θα είναι τον ερχόμενο Δεκέμβριο, όταν θα κληθεί να εγκρίνει ή να απορρίψει τον κρατικό προϋπολογισμό του 2027. Εκεί θα διαφανούν οι αλχημείες που θα γίνουν και, παράλληλα, θα διαπιστωθεί εάν μπορούν να υλοποιηθούν οι υποσχέσεις που δόθηκαν στους ψηφοφόρους, οι οποίοι, ωστόσο, δεν θα είναι άμοιροι ευθυνών.
Ίσως θα είναι η πρώτη φορά που θα κινδυνεύει και ο κρατικός προϋπολογισμός με αναπομπή.
Απομένουν δύο εβδομάδες για τις βουλευτικές εκλογές και οι πολίτες, προτού λάβουν τις τελικές τους αποφάσεις, θα πρέπει να σκεφθούν πως η πολιτική δεν γίνεται με καλαμπούρι και προτάσεις χωρίς περιεχόμενο, αλλά μέσα από σοβαρές και κοστολογημένες εισηγήσεις, επιχειρήματα και υλοποιήσιμες προτάσεις.
