Του Σωκράτη Ιωακείμ
Τον Σεπτέμβριο του 2003 λειτουργούσαν στην Κύπρο 365 Συνεργατικά παγκύπρια. Είχαμε δηλαδή ένα Συνεργατικό για κάθε μέρα του χρόνου. Ο έλεγχος την ίδια περίοδο δεν ήταν κάτω από την ομπρέλα της Κεντρικής Τράπεζας, καθώς υπήρχε ξεχωριστή εποπτεία.
Ήταν η περίοδος όπου η ΣΠΕ Μακράσυκας για παράδειγμα δεν γνώριζε αν είχες δάνειο στην ΣΠΕ Πολυστύπου και που μπορούσες να δανειστείς χρήματα από όλα τα Συνεργατικά φτάνει να εξασφάλιζες την υπογραφή 5 εγγυητών. Ο Συνεργατισμός δηλαδή δεν έβλεπε την ικανότητα αποπληρωμής σου, ούτε την ικανότητα αποπληρωμής των εγγυητών, αλλά ήθελε τις υπογραφές ακόμη και ανέργων ή και ηλικιωμένων για να σου παραχωρήσουν το δάνειο που ζητούσες.
Κάπως έτσι την είχα πατήσει και εγώ προσωπικά. Βασιζόμενος στην φιλία που είχα με συγκεκριμένο άτομο και παρά το ότι τότε τα εισοδήματα που είχα δεν με καθιστούσαν αξιόπιστο εγγυητή έβαλα την υπογραφή μου με άλλα 4 άτομα σε δάνειο πρώην συναδέλφου. Το δάνειο όπως χιλιάδες άλλα δάνεια που δόθηκαν με αυτή την μέθοδο δεν αποπληρώθηκε ποτέ και παρά το ότι ο πρωτοφειλέτης είχε τη δυνατότητα αποπληρωμής του δανείου και ακίνητη περιουσία έφθασε η ώρα 18 χρόνια μετά να χτυπήσουν και τη δική μου πόρτα.
Να σημειωθεί πως προσωπικά εγώ όπως και δεκάδες χιλιάδες άλλοι δανειολήπτες ανήκω στην κατηγορία αυτών που είναι συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους και για τα δικά μου δάνεια δεν άφησα απλήρωτη καμία δόση, ούτε έκανα χρήση το εργαλείο του εννιαμήνου μορατόριουμ αναστολής καταβολής δόσεων και τόκων και μου ζητούν σήμερα να συνεισφέρω για ένα δάνειο το οποίο παραχωρήθηκε, ενώ δεν έπρεπε να παραχωρηθεί ποτέ.
Ως φορολογούμενος και συνεπής με τις υποχρεώσεις μου πολίτης διερωτώμαι ποια είναι η ευθύνη αυτού που παραχώρησε το δάνειο σε αυτή την περίπτωση και γιατί κάποιος να ζητά και τα ρέστα για ένα πιστωτικό ίδρυμα που με την κακοδιαχείριση των προηγουμένων χρόνων και δεκαετιών δεν κατάφερε να επιβιώσει. Αυτό που τώρα εγώ αντιμετωπίζω , το αντιμετωπίζουν και χιλιάδες άλλοι εγγυητές τον οποίο φίλοι, συγγενείς και γνωστοί που είχαν εκμεταλλεύτηκαν την καλοσύνη ή την αφέλεια τους φορτώνοντας τους βάρη τα οποία δεν θα έπρεπε να έχουν.
Το θέμα των εγγυητών όλοι το χαρακτηρίζουν ως πρόβλημα όμως κανείς ουσιαστικά μέχρι σήμερα δεν έκανε κάτι ουσιαστικό για να τους βοηθήσει. Θα ήταν καλό κατά την άποψη μου η νέα Βουλή σε συνεργασία με την κυβέρνηση και την Κεντρική Τράπεζα να προσπαθήσει να το ρυθμίσει καθώς τιμωρούν με αυτό τον τρόπο άτομα τα οποία δεν θα έπρεπε.
Το να ζητάτε για παράδειγμα από κάποιον σήμερα να πληρώσει για δάνειο που έχει συναφθεί πριν από 18 χρόνια σε μια τράπεζα που δεν υπάρχει πλέον και είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του είναι ο ορισμός του παραλογισμού. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
