Ο Ντόναλντ Τραμπ ταξιδεύει αυτή την εβδομάδα στην Κίνα για να συναντηθεί με τον Σι Τζινπίνγκ. Το βασικό που πρέπει ο Τραμπ να έχει κατά νου είναι ότι ο Σι είναι απολύτως αποφασισμένος να αντικαταστήσει η Κίνα τις ΗΠΑ ως κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο. Τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα και οι αναταραχές στο εσωτερικό της στρατιωτικής ηγεσίας της Κίνας δεν έχουν αποτρέψει τον Σι από αυτό που θεωρεί ιστορική αποστολή του. Για παράδειγμα, η Κίνα εξακολουθεί να κατασκευάζει τεχνητά στρατιωτικά νησιά στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, στην προσπάθειά της να μετατρέψει αυτό τον κρίσιμο διεθνή κόμβο σε υδάτινο χώρο υπό κινεζικό έλεγχο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος και οι συνεργάτες του δεν πρέπει να παρασυρθούν από οποιαδήποτε ατμόσφαιρα αισιοδοξίας, ξεχνώντας αυτή την πραγματικότητα. Η συνάντηση Τραμπ-Σι θα πρέπει να ολοκληρωθεί με τον Κινέζο πρόεδρο να μην έχει καμία ψευδαίσθηση ότι οι ΗΠΑ θα περιορίσουν τον ιστορικό τους ρόλο ως ισχυρή δύναμη στον Ειρηνικό.
Αυτό πρέπει να κάνει ο Τραμπ για να είναι η σύνοδος κορυφής μια στρατηγική επιτυχία για την Ουάσινγκτον.
Για να καταστήσει σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν διάθεση συμβιβασμού, ο Τραμπ πρέπει να διατάξει αμέσως την επανεκκίνηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων -σε πλήρη κλίμακα- κατά του Ιράν. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ πρέπει να ολοκληρώσουν με την εξουδετέρωση των στόχων που έχουν θέσει στην επικράτεια της Ισλαμικής Δημοκρατίας, καθώς και να καταστρέψουν τις κρίσιμες εγκαταστάσεις μεταφοράς πετρελαίου του Ιράν στο νησί Χαργκ.
Στην πραγματικότητα, ο πρόεδρος θα πρέπει να πει στον Σι ότι δεν είχε άλλη επιλογή από το να εμποδίσει τις αποστολές πετρελαίου προς την Κίνα, να εξηγήσει τους λόγους και στη συνέχεια να ζητήσει τη βοήθεια του Κινέζου προέδρου για το άνοιγμα του Ορμούζ, τονίζοντας ότι το Στενό θα είναι ανοιχτό για κάθε νόμιμη διέλευση πλοίου. Ο Τραμπ θα πρέπει να ξεκαθαρίσει ότι οι ΗΠΑ παραμένουν σταθερά προσηλωμένες στην πολιτική της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας που ακολουθούν εδώ και πάνω από δύο αιώνες. Προς τον σκοπό αυτό, οι ΗΠΑ θα βοηθήσουν, αν χρειαστεί, τις Φιλιππίνες να αντισταθούν στην εκφοβιστική τακτική της Κίνας σε περιοχές που αναγνωρίζονται διεθνώς ως υπό την κυριαρχία της Μανίλα.
Η εκεχειρία με το Ιράν ήταν ένα τεράστιο λάθος. Έπεισε τους τρομοκράτες που κυβερνούν το Ιράν ότι η Ουάσιγκτον ήθελε να τερματιστεί ο πόλεμος λόγω οικονομικών και πολιτικών πιέσεων, τόσο εσωτερικά όσο και διεθνώς.
Θα μπορούσαν να γίνουν και άλλες κινήσεις για να δείξουν οι ΗΠΑ στον Σι την αποφασιστικότητά τους: να επισκεφθεί ο Τραμπ την Ιαπωνία καθ’ οδόν προς την Κίνα, να δηλώσει ότι η Ουάσινγκτον θα προχωρήσει σε πωλήσεις όπλων στην Ταϊβάν και να αναγγείλει πως οι ΗΠΑ θα υπογράψουν συμβάσεις με ναυπηγεία της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας για να βοηθήσουν στην ανασυγκρότηση του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού. Επιπλέον, ο Σι δεν πρέπει να έχει την ψευδαίσθηση ότι η διπλωματική μας γλώσσα σχετικά με το καθεστώς της Ταϊβάν θα αλλάξει – ούτε καν κατά ένα κόμμα.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ πρέπει να “κυνηγήσουν” τους χάκερ που συνδέονται με την Κίνα και κινεζικές εταιρείες που θεωρούνται κίνδυνος για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Η Ουάσινγκτον πρέπει να αντισταθεί στις προσπάθειες του Πεκίνου να κλέψει την τεχνολογία μας.
Από τη θετική πλευρά των πραγμάτων, ο Τραμπ θα πρέπει να προσφέρει σημαντικές μειώσεις δασμών, εφόσον το Πεκίνο όχι μόνο επανέλθει στις αγορές των προϊόντων μας στα συνήθη επίπεδα, αλλά αυξήσει ουσιαστικά τον συνολικό όγκο των αγορών του και συμφωνήσει να απελευθερωθεί ο υπερασπιστής της ελευθερίας του λόγου Τζίμι Λάι, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή με ανυπόστατες κατηγορίες σε βάρος του. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να είναι ανοιχτές στο να υποδεχθούν ακόμη περισσότερους Κινέζους φοιτητές. Περιττό να ειπωθεί ότι η Ουάσινγκτον δεν πρέπει να ανεχθεί τη μυστική παρουσία μελών των κινεζικών αρχών ασφαλείας με σκοπό να εκφοβίζουν αυτούς τους φοιτητές.
Βασικός στόχος των ΗΠΑ πρέπει να είναι ο εξής: να διαλύσουν την αντίληψη του Πεκίνου ότι η Ουάσιγκτον αποσύρεται από τον διεθνή ρόλο που ανέλαβε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια τέτοια εσφαλμένη αντίληψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε λανθασμένους υπολογισμούς που θα προκαλούσαν πόλεμο.
