Αποτελέσματα δεκαετίας του ’70 έφερε η ετυμηγορία της κάλπης στην Ελλάδα. Μια ανερμάτιστη αριστερά που πελαγοδρομεί, ένα ΠΑΣΟΚ που ελπίζει ν’ αλλάξει τη μοίρα του και μια δεξιά που κεφαλαιοποιεί όλη τη συντήρηση και τον φόβο της εποχής και πλέον μπορεί να «ορμπανίζει» χωρίς αντίπαλο.
Ούτε στα πιο τρελά του όνειρα ο Μητσοτάκης δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα έμπαινε σε εκλογική μάχη καβάλα στο άλογο και με ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ να αλληλοσπαράσσονται για την πολιτική τους επιβίωση.
Όμως, έτσι είναι. Διότι χωρίς πολιτική πρόταση, με αρνητικό αφήγημα και ακραία μηδενιστική ρητορική και με μόνο επιχείρημα «ψηφίστε μας να φύγει ο τύραννος» κανείς δεν πρόκοψε για καιρό.
Ειδικά, όταν η αξιωματική αντιπολίτευση προσπάθησε να πατήσει και σε πολλές βάρκες ταυτόχρονα για ν’ αντλήσει ψήφους από όλο το φάσμα. Ως φυσικό επακόλουθο… ήπιε αλμυρό νεράκι. Τελικά η αρνητική ψήφος γύρισε μπούμερανγκ. Όπως και η απλή αναλογική. Κι έτσι, η χώρα θα φάει ασύδοτη «σταθερότητα» με τη σέσουλα.
Γ. Σαβ.
