Τα ενενήντα τους χρόνια συμπλήρωσαν φέτος δύο λεβέντες Κύπριοι, συντοπίτες, αναγιωμένοι με τα ίδια ιδανικά και αξίες, αυθεντικοί, αληθινοί, ταπεινοί, παράδειγμα προς μίμηση σε χαλεπούς και ξεπεσμένους καιρούς.
Εκφραστές μιας γενιάς που στο κάλεσμα της πατρίδας ένα είχαν να δηλώσουν: «Παρών». Που έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, αψήφησαν τον θάνατο, κλείστηκαν στις φυλακές, υπέστησαν βασανιστήρια, δεν λύγισαν. Αντάρτες της ΕΟΚΑ, με ηγετικό ρόλο στην προάσπιση του Κράτους και της Δημοκρατίας, Πατριώτες με κεφαλαίο πι. Τιμημένοι, όχι με τους επίσημους τίτλους, αλλά με την καθολική εκτίμηση του κόσμου και την ευγνωμοσύνη των δικών τους για την περήφανη κληρονομιά που τους αφήνουν.
Νίκος Κόσης, από το Δάλι, γεννημένος στις 20 Μαΐου 1933, Ευτύχιος Σαλάτας, από τον Λυθροδόντα, γεννημένος στις 14 Ιουνίου 1933. Ενενηντάρηδες, αλλά όχι γέροι. Γεροί. Σέρνοντας και τον χορό, ο Νίκος στο ζεϊμπέκικο κι ο Ευτύχης στον αντρικό κυπριακό, στις χωριστές συνάξεις που οργάνωσαν γι’ αυτούς συγγενείς και φίλοι. Από καρδιάς χρόνια πολλά και σας ευχαριστούμε.
Π. Π.
