>>Ύστερα διερωτώνται κάποιοι αν μας ψεκάζουν. Όταν μετά από όσα ζήσαμε στην Κύπρο εδώ και ένα χρόνο 16 στους 100 πολίτες (3-4 περισσότεροι από όσους βόλεψε ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης σε διάφορα πόστα) θα τον ψήφιζαν (ξανά), τι να πω; Η τραγωδία για τον ίδιο τον Πρόεδρο είναι ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου, έχοντας παραδώσει (περισσότερο με delivery έμοιαζε) την προεδρία του ΔΗΣΥ και με τον Νίκο Αναστασιάδη (και τους παρατρεχάμενους του) εναντίον του, εμφανίζεται να λαμβάνει ψηλότερο ποσοστό από ότι η Βουγιουκλάκη (Θεός σχωρέστην) της πολιτικής και μάλιστα, όπως μας πληροφορεί η δημοσκόπηση, αν διεξάγονταν εκλογές αυτή την Κυριακή, ο «άρχοντας των αντιγραφών» και των «ξεκάθαρων» μη αποφάσεων, δεν θα περνούσε στον δεύτερο γύρο. Ούτε στον εφιάλτη του δεν μπορούσε να ζήσει κάτι τέτοιο ο Πρόεδρος. Τον οποίον ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος παρουσίασε, περίπου, ως το νέο Μακάριο. Λέτε γι’ αυτό να άφησε μούσι και μας πουλάει μούρη ο Νίκος Χριστοδουλίδης; Να υπενθυμίσω ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος είχε δηλώσει πως «μετά τον Μακάριο, μόνο ο Χριστοδουλίδης έχει λαϊκό έρεισμα». Αλλά, για να επανέλθω στις δημοσκοπήσεις, προσωπικά δεν τις κρίνω και πολύ αξιόπιστες ούτε και θεωρώ ότι ο τίτλος του «Φιλελευθέρου» ότι «Κατρακυλά η αποδοχή Χριστοδουλίδη – Θα έμενε εκτός β΄ γύρου αν είχαμε σήμερα εκλογές», αποτυπώνει 100% την πραγματικότητα. Τι σημαίνει κατρακυλά; Ο πρόεδρος δεν είναι το ΔΗΚΟ ή η ΕΔΕΚ για να κατρακυλά; Μια χαρά τα πάει.
>>Και αν πιστέψουμε τη δημοσκόπηση, ότι δηλαδή αν διεξάγονταν εκλογές σήμερα ο Μαυρογιάννης θα ελάμβανε 22%, ο Αβέρωφ 17%, ο Νίκος Χριστοδουλίδης 16% ενώ 18% δεν θα ψήφιζε κανένα, τότε θα είχαμε το φαινόμενο να περάσει στο δεύτερο γύρο μόνο ένας. Κατ’ ακρίβεια ο Ανδρέας Μαυρογιάννης και ο «Κανένας». Και θα μας έγραφε η ιστορία αφού θα ήμασταν η πρώτη χώρα παγκοσμίως που θα ενωνόταν η δεξιά, η κεντροδεξιά, το κέντρο, το παράκεντρο και η ακροδεξιά και θα εκλέγαμε Πρόεδρο τον «Κανένα». Όμως, η τραγωδία για όλους τους πιο πάνω, αν τελικά περνούσε ο Μαυρογιάννης και ο Αβέρωφ, θα ήταν ότι μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου θα έβγαινε ο Νικόλας Παπαδόπουλος και θα απευθυνόταν στον Αβέρωφ και θα του έλεγε: «Αν δεν έβαζες υποψηφιότητα σε αυτές τις εκλογές, θα έπρεπε να σε είχαμε εφεύρει, γιατί είσαι ο Πρόεδρος που χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο τόπος». Καλά… να ρωτήσω κάτι με αγνές προθέσεις (που λέει ο λόγος): Τόσο σοβαρές και μελετημένες είναι όλες οι διαπιστώσεις του ΔΗΚΟ; Ρωτώ, επειδή η κυβέρνηση της οποίας το ΔΗΚΟ είναι βασικός στυλοβάτης (κάτι όπως ο Ευθύμιος Δίπλαρος τον ΔΗΣΥ) έχει να χειριστεί και το Κυπριακό.
>>Πάντως, κουτσά στραβά (κυρίως στραβά) πέρασε ένας χρόνος και η ηγεσία του ΔΗΚΟ έσυρε τα βήματα της στο λόφο του προεδρικού και όπως μας πληροφορεί ο «Φ», η κυβέρνηση και το ΔΗΚΟ επιθυμούν να βάλουν τη σχέση τους σε νέα βάση. Βεβαίως δεν μου πέφτει λόγος, αλλά καλού κακού, η ταπεινή μου γνώμη ότι η σχέση αυτή δεν πρέπει να αφεθεί στο φλου αλλά να επισημοποιηθεί, κάπως, έστω και με σύμφωνο συμβίωσης. Ούτε και θέλω να υπεισέλθω στο ρόλο που θεωρώ ότι πρέπει να διαδραματίζει καθένας όταν ενωθούν εις σάρκα μία. Αν δηλαδή θα γίνεται εκ περιτροπής ή αν θα εφαρμοστεί η ρήση «πρώτος εγώ επειδή δεύτερος ζαλίζομαι». Όχι τίποτε άλλο δηλαδή, αλλά αν συνεχίσουν τα πράγματα όπως πάνε, σε λίγα χρόνια θα μας παντρέψουν με άδρωπον. Ειλικρινά διερωτώμαι τι αναλογίζεται ο Νικόλας Παπαδόπουλος όταν θυμάται την αναφορά του στην «περηφάνια του κόμματος επειδή διαδραμάτισε ένα καθοριστικό ρόλο, στην επιλογή, την υποστήριξη αλλά και την εκλογή του Νίκου Χριστοδουλίδη στην προεδρία της Δημοκρατίας». Αμήν λέγω υμίν θα ήθελα να ξέρω. Πάντως, αν ήμουν στη θέση του, θα μονολογούσα τη ρήση «αν φτύσω κάτω φτύνω τα μούτρα μου, αν φτύσω κάτω φτύνω τα γένια μου». Και δεν αναφέρομαι στα δήθεν (ή τάχα όπως λένε οι νέοι σήμερα) γένια του Προέδρου της Δημοκρατίας. Λέω, δεν αναφέρομαι, όχι επειδή δεν ασχολούμαι με τρίχες αλλά επειδή τις αλλαγές δεν πρέπει να τις υποτιμούμε και το γεγονός ότι ο Πρόεδρος εκτρέφει κάτι σαν γενειάδα, αποτελεί την μόνη ορατή αλλαγή που είδαμε. Διότι υπάρχουν και αόρατες όπως για παράδειγμα τα μέτρα στη νεκρή ζώνη που όταν είδαν οι Τούρκοι πόσο αόρατα ήταν έκαναν πως δεν τα έβλεπαν και συνέχισαν το βιολί τους.
>>Πάντως, παρά τους κακούς οιωνούς, μετά την υποδοχή της Αγίας Ζώνης από τον υπουργό Δικαιοσύνης, ελπίζω να βελτιωθεί τόσον η απόδοση της κυβέρνησης (και της Ομόνοιας) όσον και οι σχέσεις κυβέρνησης και ΔΗΚΟ μπας και δει ο τόπος μια άσπρη μέρα.
>>Ομολογώ πως η κατάσταση είναι τόσο ζοφερή που αν δεν ήταν το Τσουρουλοζεύγος να μας προσφέρει λίγο γέλιο, θα διολισθαίναμε στην κατάθλιψη. Και για να μην θεωρήσει κανείς ότι τρελάθηκα (εντελώς), σας παραπέμπω σε κείμενο που διάβασα υπό τον τίτλο «Tρελό γέλιο με Τσουρούλλη-Γιολίτη». Και αν διερωτάστε γιατί ξέσπασαν σε τρελό γέλιο, σας λέμε ότι το κοσμογονικό αυτό γεγονός συνέβη όταν «αποκάλυψαν πως θα περάσουν τον Άγιο Βαλεντίνο έχοντας διαφορετικά σχέδια».Εμείς να δείτε γέλιο που κάναμε! Γελάσαμε μέχρι δακρύων. Σκάσαμε κυριολεκτικά στο γέλιο σε σημείο που παρολίγον να υποστούμε διαδοχικά εγκεφαλικά ή καρδιακή προσβολή επί παλαιού εδάφους. Να σας πληροφορήσουμε επίσης, (κτύπα ξύλο) μπας και πάτε αδιάβαστοι, πως Τσουρούλης και Γιολίτη «υπέπεσαν σε μία αντίφαση όσον αφορά στο που θα περάσουν τη συγκεκριμένη ημέρα που έφερε πολλά γέλια σε όλους κυρίως όμως στην Έμιλυ Γιολίτη που έμαθε δεύτερη τα σχέδια του συντρόφου της ενώ αυτή φανταζόταν κάτι εντελώς διαφορετικό».
Όπως μας πληροφορεί η σχετική άσχετη ανάρτηση, «πρώτος μίλησε ο ισχυρός άνδρας της τηλεόρασης Σίγμα». Βρε βρε τον ισχυρό άνδρα! Τι δήλωσε, όμως, ο ισχυρός άνδρας της τηλεόρασης; «Θα τον περάσω στο εστιατόριο μου… και θα φροντίσω με την βοήθεια και της κουζίνας να προσφέρω μοναδικές εμπειρίες στη σύντροφο μου και να την εκπλήσσω». Στο σημείο αυτό οφείλω να ομολογήσω, πως κι εμείς εκπλησσόμαστε με όλες τις κατά καιρούς αντιγραφές στις οποίες καταφεύγει ο ισχυρός άνδρας, όταν θέλει να πουλήσει πνεύμα.
Καλή ψήφο!
