Ο γράφων δεν θα απέρριπτε ασυζητητί τη θέση όσων υποστηρίζουν ότι η ποινή φυλάκισης στον 82χρονο από την Άλασσα ήταν η πρέπουσα. Είναι αλήθεια, άλλωστε, ότι δεν πρέπει να στέλνεις το μήνυμα πως μπορείς να ασκείς υπέρμετρη βία και να παίρνεις στα χέρια σου το νόμο. Αυτό, όμως, που με ξενίζει είναι ότι κάποιοι επιδίδονται σε υπεραπλουστεύσεις και άστοχους παραλληλισμούς.
Εδώ δεν μιλάμε για μια οποιαδήποτε περίπτωση. Υπάρχουν ειδικές περιστάσεις στην υπόθεση. Ο ηλικιωμένος ποσώς δίνει την εικόνα ενός ατόμου που ανοίγει πυρ έτσι επειδή του κάπνισε. Είχαν ρημάξει την περιουσία του, είχε γίνει στόχος, φοβόταν για την ίδια του τη ζωή. Και πιστέψτε με, διαβάζοντας την επίμαχη δικαστική απόφαση, μου μένουν πολλά ερωτηματικά.
Δεν ξεκαθαρίστηκε ο ρόλος του προσώπου που βρισκόταν στην περιουσία του καταδικασθέντα, συμπτωματικά με την απώλεια ρεύματος. Εξετάστηκε ποιο ρόλο είχε; Οι αστυνομικές εξετάσεις, εντόπισαν αυτό το αντικείμενο που σύμφωνα με μαρτυρία κρατούσε; Έγιναν επιστημονικές εξετάσεις;
Όπως και να ‘χει, σήμερα αν είχαμε μια ποινή με ανασταλτικό χαρακτήρα, δεν θα κάναμε ακόμα αυτή τη συζήτηση. Την ίδια στιγμή, νομομαθείς σχολιάζουν ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για αναστολή.
Φ.Μ.
