Τα σημερινά συμβάντα στο χώρο της εκκλησίας δεν είναι ούτε πρωτοφανή ούτε και πρέπει να οδηγούν κάποιους σε ακραίες αντιδράσεις όπως στο να πέφτουν από τα σύννεφα. Είναι διαχρονικές πρακτικές και πράξεις που επαναλαμβάνονται δια μέσου των αιώνων.
Όπως δεν είναι σήμερα που ανακαλύπτεται ο τροχός έτσι και η εκμετάλλευση της θρησκείας για σκοπούς άλλους από εκείνους που πρέπει δεν είναι τωρινό φαινόμενο αλλά πάει πίσω στους αιώνες.
Η εκκλησία, δια μέσου των αιώνων κινείτο πάνω σε δύο άξονες: συμπόνοια και εκμετάλλευση. Αυτό έκανε πριν χίλια χρόνια, πριν διακόσια, πριν πενήντα, αυτό κάνει και σήμερα.
ΑΠΙ
