Όχι, δεν είναι αρκετές οι 61 λέξεις του κυπριακού Υπουργείου Εξωτερικών για την κατάσταση στη βορειοανατολική Συρία και στην κουρδική Ροζιάβα. Η έκκληση «όλων των μερών» για τήρηση της εκεχειρίας που υπογράφηκε μεταξύ της Συριακής Μεταβατικής Κυβέρνησης και των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, είναι πολιτική ίσων αποστάσεων μεταξύ επιτιθέμενου και αμυνόμενου.
Στην προκειμένη περίπτωση, αυτός που επιτίθεται είναι το καθεστώς της Δαμασκού, που έσπευσε να αναγνωρίσει και να εγκρίνει ο Υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κόμπος, και οι συμμορίες του που διέπραξαν σφαγές στο Χαλέπι και πολιορκούν το Κομπάνι και τον κουρδικό λαό. Εκείνος που αμύνεται είναι ο κουρδικός πληθυσμός, που προδόθηκε από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ, τη Βρετανία, τη Γαλλία, την ΕΕ, τον ΟΗΕ και προσπαθεί να σώσει τα ιστορικά του εδάφη.
Η Κύπρος δεν μπορεί να σιωπά μπροστά στη γενοκτονία ούτε να υποστηρίζει κάποια αόριστη σταθερότητα, που βολεύει το καθεστώς του τρομοκράτη αλ-Τζολάνι. Η Κύπρος πρέπει να υψώσει φωνή, σε θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο. Τα κόμματα, οι οργανώσεις, τα ΜΜΕ οφείλουν να τοποθετηθούν εναντίον των τζιχαντιστών που υποστηρίζονται από την κατοχική Τουρκία για να εξαφανίσουν τους Κούρδους από την περιοχή. Αν χαθεί η Ροζιάβα, θα χαθεί και η Κύπρος.
ΑΛ.ΜΙΧ.
