Το έργο του Γουίλιαμ Μαστροσιμόνε «Κάτι για να σε θυμάμαι» παρουσιάζει σε πανελλήνια πρώτη ο Θεατρικός Πολυχώρος ΕΣΤΙΑ, σε μετάφραση Χλόης Βερίτη και σκηνοθεσία Άγη Παΐκου, από τις 17 Νοεμβρίου. Πρόκειται για ένα ψυχογράφημα δύο, εκ πρώτης όψεως, εντελώς αντίθετων χαρακτήρων.

Πρόκειται για ένα έργο για δύο πρόσωπα, τον Κλιφ, έναν σκληροτράχηλο οδηγό νταλίκας που ψάχνει να περάσει λίγες ώρες στη Φιλαδέλφεια όταν απρόσμενα χαλάει το φορτηγό του εκεί και τη Ρόουζ, μια υπερευαίσθητη νεαρή με τραυματικό παρελθόν. Παρότι εκ διαμέτρου αντίθετοι, οι δύο αυτοί χαρακτήρες καταφέρνουν να επικοινωνήσουν σε ένα βαθύτερο επίπεδο.

Πρωταγωνιστούν η Ελεωνόρα Σερένα και ο Αντρέας Παπαμιχαλόπουλος. Η μεταφράστρια Χλόη Βερίτη γεννήθηκε στο Λονδίνο και μεγάλωσε στη Λευκωσία. Το συγκεκριμένο έργο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δωδώνη/ Σειρά Παγκόσμιο Θέατρο. 

Λευκωσία, Θεατρικός Πολυχώρος ΕΣΤΙΑ, Τακτικές παραστάσεις: Παρασκευή 20.30., Κυριακή 18.30. Πληροφορίες: 97790533 – 99588330.

Ο συγγραφέας είναι γνωστός στο ελληνικό κοινό κυρίως για το περίφημο έργο του «Ακρότητες», το οποίο έχει παρουσιαστεί αρκετές φορές τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο.

Το «Κάτι για να σε θυμάμαι» (The Woolgatherer), είναι το πρώτο θεατρικό του Μαστροσιμόνε. Ανέβηκε για πρώτη φορά το 1979 στο Θέατρο του Πανεπιστημίου Rutgers στο Νιου Τζέρσευ, όπου και διαδραματίζεται το έργο. Το βιβλίο εκδόθηκε αργότερα, το 1981 και την επόμενη χρονιά κέρδισε το βραβείο L.A. Drama Critics.  Στη συνέχεια το έργο πήρε και άλλες διακρίσεις και βραβεία.

«Ο Γουίλιαμ Μαστροσιμόνε έχει ένα μοναδικό ταλέντο. Μπορεί να διεισδύει βαθιά μέσα στη ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων του, να τους κτίζει έναν απίστευτα χιουμοριστικό διάλογο ενώ την ίδια ώρα παρακολουθεί, σαν από μια κλειδαρότρυπα, τη ζωή και τα όνειρά τους» σημειώνει η μεταφράστρια. 

 «Οι δυο χαρακτήρες είναι πολύ διαφορετικοί. Μοιράζονται όμως τις παράξενες, προσωπικές τους ακροβατικές ισορροπίες καθώς χάνονται ο καθένας στο λαβύρινθο του δικού του ονείρου προσπαθώντας να δραπετεύσουν από μια  σκληρή και άδικη πραγματικότητα. Κοινός παρονομαστής είναι η αναζήτηση της αγάπης» προσθέτει.

Από την πλευρά του, ο Άγις Παΐκος, σημειώνει ότι το να ανέβει αυτή η παράσταση ήταν ένα δύσκολο και περιπετειώδες εγχείρημα, για πολλούς λόγους: «Παρόλο το βαρύ συναισθηματικό φορτίο των χαρακτήρων, ο συγγραφέας επιτρέπει ένα  περιθώριο ελπίδας, ένα αμυδρό φως στο βάθος του τούνελ, σαν αυτό που αντικρίζει καθημερινά ο Κλιφ όταν περνάει μέσα από σήραγγες με το φορτηγό του. Σήραγγες, στην πραγματικότητα, κυριολεκτικές και μεταφορικές. Ίσως εκείνο το θαύμα που σε μια πολύ προσωπική του στιγμή ομολογεί ότι περιμένει να συμβεί ,να είναι δυνατόν να συμβεί τελικά, στην καθημερινότητα, χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες, μέσα από κάτι πολύ απλό, το οποίο πολύ συχνά όμως αποτελεί -στην εποχή μας, στις πόλεις του σύγχρονου δυτικού κόσμου- αντικείμενο παραμέλησης και κακοδιαχείρισης : την ειλικρινή διαπροσωπική επικοινωνία.»

Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, η Χλόη Βερίτη πέτυχε να αποδώσει θαυμάσια στα ελληνικά, με τη γλαφυρή γλώσσα που χρησιμοποίησε, τον τόσο ζωντανό διάλογο του έργου ενώ οι χαρακτήρες, ζωντανεύουν απαράμιλλα μέσα από τις ερμηνείες δυο νέων και πολύ ταλαντούχων ηθοποιών.

Γουίλιαμ Μαστροσιμόνε

Ο Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος Γουίλιαμ Μαστροσιμόνε γεννήθηκε το 1947 στο Τρέντον του Νιου Τζέρσευ. Σπούδασε δραματουργία στη σχολή Mason Gross School  of the Arts, του Πανεπιστημίου Rutgers. Εκτός από θεατρικά έργα , από το 1988 γράφει και σενάρια για χολιγουντιανές κινηματογραφικές παραγωγές καθώς και για τηλεοπτικές σειρές. Αν και στην Ελλάδα είναι περισσότερο γνωστός από το δεύτερο θεατρικό του έργο Ακρότητες (Extremities), η αρχή της επαγγελματικής του καριέρας ως θεατρικού συγγραφέα έγινε το 1981 όταν εκδόθηκε το θεατρικό του έργο Κάτι για να σε θυμάμαι ( The Woolgatherer) για το οποίο έλαβε την επόμενη χρονιά (1982) το Βραβείο L.A. Drama Critics. Έκτοτε έχει τιμηθεί με μια σειρά βραβείων που αφορούν στο θεατρικό και τηλεοπτικό του έργο.

Η πένα του εμβαθύνει στην ανθρώπινη φύση, την οποία καταγράφει με απίστευτη ακρίβεια και ειλικρίνεια, δημιουργώντας ήρωες αληθινούς και τολμώντας να αγγίξει θέματα καυτά όπως η τρομοκρατία, η βία ακόμα και οι αυτοκτονίες νέων ανθρώπων. Ο συγγραφέας έγραψε δεκάδες έργα και εξακολουθεί να γράφει περίπου δύο έργα το χρόνο στο γραφείο του, που βρίσκεται στο υπόγειο του σπιτιού του στο Νιου Τζέρσεϊ. 

Πηγή: philenews