Το Κυπριακό Κέντρο Συγγραφέων ΠΕΝ οργανώνει την παρουσίαση του βιβλίου της Λάνας Ντερ Παρτόγ «Το σαμοβάρ στο τραπέζι» την Τετάρτη στη Λευκωσία.
Την εκδήλωση θα χαιρετίσει ο Πάνος Ιωαννίδης, πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Συγγραφέων ΠΕΝ και για το το βιβλίο θα μιλήσει η Δρ. Ευαγγελία Μαθοπούλου, ειδική επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η συγγραφέας Λάνα Ντερ Παρτόγ. Συντονίζει η Λίλη Μιχαηλίδου, μέλος Δ.Σ. ΠΕΝ.
29 Νοεμβρίου, Αίθουσα εκδηλώσεων Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, Κύπρου, 7μ.μ. 99577006 και 99659304
Για να γράψει «Το σαμοβάρ στο τραπέζι: Οικογενειακά απομνημονεύματα», η Λάνα Ντερ Παρτόγ χρησιμοποίησε έγγραφα από τα Αρχεία του Κυπριακού Κράτους, προσωπικά οικογενειακά έγγραφα, τα ημερολόγια της και άλλες ιστορικές πηγές, έτσι ώστε να δημιουργήσει μια συναρπαστική και ανθρώπινη οικογενειακή ιστορία.
Το βιβλίο «Το σαμοβάρ στο τραπέζι: Οικογενειακά απομνημονεύματα» (“Samovar on the Table: A Family Memoir”, 420 σελίδες, 40 εικόνες, AuthorHouse UK) είναι στα αγγλικά, διατίθεται με σκληρό εξώφυλλο ή κανονικό χάρτινο εξώφυλλο, και μπορεί να το βρει κανείς στη Λευκωσία στα βιβλιοπωλεία Moufflon και Σολώνειον. Στη Λεμεσό είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία Κυριάκου. Είναι διαθέσιμο επίσης στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα Amazon.com, και σε μορφή E-Book.
«Το σαμοβάρ στο τραπέζι: Οικογενειακά απομνημονεύματα»
Τον Μάρτιο του 1920 τρία πλοία απέπλευσαν από την Μαύρη Θάλασσα και συγκεκριμένα από το λιμάνι του Νοβοροσίσκ. Προορισμός τους η Αμμόχωστος, μέρος τότε της βρετανικής αποικίας στην Κύπρο, και προορισμός που κανένας από το πλήρωμα και επιβάτες δεν είχε ξανά ακούσει. Τα πλοία ανήκαν στον στόλο του Ρωσικού Βασιλικού Ναυτικού, και όλοι οι επιβαίνοντες ήταν Ρώσοι, μέλη του «Λευκού Στρατού» με τις οικογένειες τους, και την ευθύνη για την αποβίβαση τους στην Κύπρο την είχε η Βρετανική Κυβέρνηση.
Πρόκειται για το τελευταίο κεφάλαιο του Εμφυλίου Πολέμου που είχε σαρώσει τη χώρα μετά και την Ρωσική Επανάσταση του 1917.
Και ήταν φανερό πως οι άνθρωποι που επέβαιναν στα πλοία αυτά κατατάσσονταν στην πλευρά των ηττημένων αντιστασιακών που πολέμησαν τους Μπολσεβίκους, όπου σύμφωνα με εκτιμήσεις, αναζητούσαν ασφαλές καταφύγιο σε άλλες χώρες, όπως και το 1,5 με 2 εκατομμύρια συμπατριώτες τους που είχαν ήδη φύγει.
Η Βρετανία το μόνο που είχε εγγυηθεί ήταν η ασφαλής αποβίβαση τους, ενώ η τελική κατάληξη άγνωστη. Οι απελπισμένοι άνθρωποι στο λιμάνι που ζητούσαν καταφύγιο δεν είχαν άλλη επιλογή, από το να επιβιβαστούν.
Εν τέλει αποβίβαση στην Κύπρο επιτράπηκε μόνο σε δύο πλοία, και το τρίτο πλοίο κατευθύνθηκε προς την Αίγυπτο, χωρίζοντας έτσι μέλη οικογενειών που επέβαιναν σε αυτά.
Συγκεκριμένα αποβιβάστηκαν στην Αμμόχωστο 1.546 άτομα, άνδρες, γυναίκες και παιδιά όπου και οδηγήθηκαν σε ένα πρώην στρατόπεδο τούρκων αιχμαλώτων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Για τα επόμενα δύο χρόνια ο αριθμός των 1.546 ατόμων που έφθασαν αρχικά, άλλαξε πολλές φορές μιας και πολλοί ήταν αυτοί που δεν τα κατάφεραν και απεβίωσαν, πολλοί ήταν και αυτοί που άρπαξαν την ευκαιρία που τους δόθηκε για άσυλο στη Σερβία και στη Βουλγαρία, ενώ υπήρξαν και αυτοί που κατάφεραν να επανενωθούν με τις οικογένειες τους και να προχωρήσουν τη ζωή τους.
Ένας μικρός αριθμός παρέμεινε στην Κύπρο, παρά τις προσπάθειες των Βρετανικών Αρχών για απομάκρυνση τους, μιας και τους ανησυχούσε πώς αυτή η μικρή μερίδα ανθρώπων –και το ξένο στοιχείο- θα επηρέαζε την φτωχή και ήρεμη ζωή στην Βρετανική αποικία.
Τελικά μέχρι το 1923 είχαν απομείνει 70 Ρώσοι, και όπως οι ίδιοι έλπιζαν η εγκατάσταση τους θα ήταν προσωρινή.
Αρχικά για σκοπούς επιβίωσης βρήκαν δουλειά πιο πολύ σε χειρονακτικές εργασίες για να βγάζουν τα προς το ζην, ενώ αργότερα πέτυχαν να εργοδοτηθούν στους τομείς στους οποίους είχαν σπουδάσει και ασχοληθεί στην πατρίδα τους. Σιγά-σιγά, ενσωματώθηκαν στη ζωή της Βρετανικής αποικίας, αγόρασαν ακίνητα και έφτιαξαν τη ζωή τους.
Ουσιαστικά οι άνθρωποι αυτοί αποτέλεσαν τον πυρήνα της Ρώσικης Κοινότητας στην Κύπρο, αν και λίγοι γνωρίζουν στην Κύπρο για την ύπαρξη της και την ιστορία πίσω από αυτή.
Η συγγραφέας ανήκει στην 3η γενιά της Ρώσικης Κοινότητας στην Κύπρο, και ανιχνεύει τα βήματα επιβίωσης της κοινότητας, μέσα από τα όσα εξιστόρησαν ο παππούς της -ο οποίος ήταν ανάμεσα στους πρώτους Ρώσους που έφθασαν στην Κύπρο μέσω Αμμοχώστου-, η γιαγιά της, ο πατέρας και η θεία της που επανενώθηκαν μετά από τρία χρόνια διαχωρισμού και αβεβαιότητας, αλλά και μέσω άλλων ιστοριών, ανθρώπων που κατέφθασαν εδώ από όλα τα μήκη και πλάτη της γης, συμπεριλαμβανομένου και της μητέρας της, η οποία κουβαλούσε τη δική της ιστορία σε εκείνους τους δύσκολους καιρούς επιβίωσης.
Το 1940 όταν γεννήθηκε η συγγραφέας η Κύπρος ήταν μια ειρηνική και φτωχή χώρα. Ενώ μέχρι τα δεκαπέντε της χρόνια η Κύπρος μια την άλλη βρισκόταν στην επικαιρότητα. Στα 17 της χρόνια επέλεξε να γίνει δημοσιογράφος και να παντρευτεί, έναν συνάδελφο της δημοσιογράφο, αρμενικής καταγωγής που είχε γεννηθεί στην Αιθιοπία, όπου και απέκτησαν δύο γιούς. Η ίδια συνέχισε να καλύπτει τα όσα δραματικά γεγονότα συνέβαιναν στην Κύπρο και την Μέση Ανατολή, τα οποία εν τέλει επηρέασαν τη δική της οικογένεια αλλά και τα μέλη της Ρώσικης Κοινότητας που πίστευαν τότε πως είχαν βρει την ειρήνη και την ασφάλεια στο μικρό νησί που λέγεται Κύπρος.
Η συγγραφέας: Λάνα Ντερ Παρτόγ
H Λάνα Ντερ Παρτόγ γεννήθηκε στην Κύπρο από Ρώσους γονείς και φοίτησε σε 11 σχολεία σε τρεις διαφορετικές χώρες μέχρι την ηλικία των 17 χρόνων, όπου πέρασε το κατώφλι των γραφείων της τότε αμφιλεγόμενης αγγλόφωνης εφημερίδας «The Times of Cyprus», όπου και πήρε την πρώτη της δουλειά σαν δημοσιογράφος, την ίδια χρονική περίοδο με την εξέγερση της ΕΟΚΑ την δεκαετία του 1950.
Έχει εργαστεί σε εφημερίδες, περιοδικά, στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, στο περιοδικό μόδας Vogue στο Λονδίνο, ενώ για περισσότερες από δύο δεκαετίες ήταν υπεύθυνη για ραδιοφωνικά προγράμματα αγγλικών και ξένων γλωσσών στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου.
Παντρεμένη με τον φωτορεπόρτερ διεθνών ειδήσεων, Τζορτζ Ντερ Παρτόγ (όπου και απέκτησε δύο γιους), έζησε από κοντά τα όσα δραματικά γεγονότα εξελίχθησαν πολιτικά και κοινωνικά τις δεκαετίες 1950, 1960 και 1970.
Μέσα από το συγγραφικό της έργο η Λάνα Ντερ Παρτόγ, συνδυάζει τις προσωπικές της αναμνήσεις από εκείνα τα χρόνια με την συναρπαστική -αλλά και ως επί το πλείστον άγνωστη ιστορία- για το πώς μια ομάδα Ρώσων το 1920 (συμπεριλαμβανομένων των παππούδων της) βρέθηκαν σε ένα μικρό νησί της Μεσογείου, την Κύπρο, τότε βρετανική αποικία και που δεν είχαν ακούσει ποτέ τους για αυτήν, ακριβώς μετά τον Εμφύλιο πόλεμο και τη Ρωσική Επανάσταση το 1917, που άφησε πίσω της διάσπαρτους χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Πηγή: philenews
