Το «Star Wars: The Last Jedi» είναι ήδη στις αίθουσες κι εμείς επιλέγουμε τα sci fi αριστουργήματα που άλλαξαν το ρου όχι μόνο της ΕΦ αλλά και της 7ης Τέχνης γενικότερα.
2001: A SPACE ODYSSEY (1968): Στο αθάνατο sci fi αριστούργημα του Stanley Kubrick (από το βιβλίο του Arthur C. Clarke που συνεργάστηκε και στο σενάριο) κεντρικός πρωταγωνιστής είναι ο HAL 9000 ο νοήμων υπολογιστής του διαστημικού σκάφους Discovery One που στέλνεται σε αποστολή στον Δία για να ερευνήσει τους μυστηριώδεις μονόλιθους που φαίνεται να επηρεάζουν την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Στην πορεία ο HAL (που εκπροσωπείται από ένα φωτεινό κόκκινο «μάτι») αρχίζει να το «χάνει» και εντέλει θα προσπαθήσει να σκοτώσει τους δύο επιβαίνοντες αστροναύτες. Πέρα από τα όποια θεολογικά και φιλοσοφικά ζητήματα εγείρει, το φιλμ του Kubrick είναι από τα πρώτα που έθιξαν το θέμα μιας υπερβολικά έξυπνης μηχανής που μπορεί να στραφεί εναντίον του ανθρώπου.
STAR WARS (1977): «A long time ago in a galaxy far, far away….» ονόματι Χόλιγουντ, ένας άγνωστος νεαρός σκηνοθέτης πήρε σβάρνα τα μεγάλα στούντιο προτείνοντας ένα μεγαλεπήβολο και άκρως δαπανηρό σχέδιο: μια σειρά εννιά ταινιών (τρεις τριλογίες) επιστημονικής φαντασίας πάνω στην αιώνια διαμάχη Καλού-Κακού με στοιχεία από παραμύθια και κλασικούς θρύλους μέχρι τα γουέστερν και τις ιαπωνικές ταινίες με σαμουράι. Η συναρπαστική πλοκή έχει όλα εκείνα τα πιασάρικα στοιχεία της διαστημικής όπερας που προσελκύουν σύσσωμες τις δημογραφικές κατηγορίες, όμως ήταν καθαρά η τεχνική που έκανε το πρώτο «Star Wars» ταινία-σταθμό στην ιστορία του κινηματογράφου: συγκεκριμένα τα πρωτοποριακά για την εποχή τους εφέ και ο καινοτόμος ήχος. Το φιλμ άνοιξε στις ΗΠΑ στις 25 Μαΐου 1977… and the rest is history!
ALIEN (1979): Το πλήρωμα ενός διαστημόπλοιου αποδεκατίζεται από ένα μοχθηρό εξωγήινο ον στο κλασικό πια φιλμ επιστημονικής φαντασίας και –κυρίως- τρόμου του Ridley Scott, με μοναδική κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, άφθονα αιματηρά εφέ (το ξεπέταγμα του τέρατος μέσα από το στήθος ενός άντρα είναι σκηνή ανθολογίας) κι ένα συναρπαστικά εφιαλτικό τέρας που σχεδίασε ο Ελβετός καλλιτέχνης της βιο-μηχανικής H.R. Giger. Αν και δεν είναι ολότελα πρωτότυπο (είναι «ανεπίσημο» remake του «It! The Terror from Beyond Space» του 1958) θεωρείται πρωτοποριακό, έδωσε νέα πνοή στο είδος (σε μια εποχή που το είχε πάρει παραμάζωμα το «Star Wars») ενώ αντίγραφά του συνεχίζουν να εμφανίζονται –κατά δεκάδες- μέχρι σήμερα!
ET – THE EXTRA TERRESTRIAL (1982): «ET call home». Ποιος δεν θυμάται την ατάκα που έλιωσε εκατομμύρια καρδιές σε όλον τον κόσμο πίσω στα 80’s; Φαντασία, παιδική αφέλεια και συγκίνηση στην ταινία-ορόσημο του είδους που έδειξε για πρώτη φορά έναν καλό και αθώο εξωγήινο να καταδιώκεται από τους ξενοφοβικούς ανθρώπους (από τις προσφιλείς θεματικές του Steven Spielberg), ενώ τον βοηθούν τα πλάσματα που δεν γεννιούνται με βαρίδια και προκαταλήψεις: τα παιδιά. Κρατούσε τα σκήπτρα του εμπορικότερου φιλμ όλων των εποχών πριν αποπλεύσει ο «Τιτανικός».
BLADE RUNNER (1982): Το Χόλιγουντ ανακάλυψε τον Philip K. Dick στα τελευταία του και η πρώτη μεταφορά έργου του στην οθόνη (το μυθιστόρημα «Do Androids Dream Of Electric Sheep?») έμελλε να είναι και η πλέον αξιομνημόνευτη. Ο Harrison Ford κυνηγά ρομπότ φυγάδες στο δυστοπικό Λος Άντζελες του 2019 (το βιβλίο γράφτηκε το 1968) και ο Ridley Scott πετυχαίνει όχι μόνο να αποδώσει το ζοφερό μέλλον στο έπακρο αλλά και να φτιάξει ένα από τα αρτιότερα και πιο σαγηνευτικά φιλμ όλων των εποχών, ένα εμβληματικό φιλμ ΕΦ που σημάδεψε το είδος.
TERMINATOR 2: JUDGEMENT DAY (1991): Ο James Cameron πήρε το δικό του cult hit του 1984 και το απογείωσε στο sequel που σήμερα μνημονεύεται ως η ταινία που έβαλε το σινεμά στην ψηφιακή εποχή. Θεαματικές σεκάνς καταιγιστικής δράσης, μοναδικά computer graphics (με την τεχνική του morphing) και τέσσερα Όσκαρ (ηχοληψίας, ηχητικών εφέ, οπτικών εφέ και μακιγιάζ). Ο Τ-100 του Arnold Schwarzenegger, είναι αυτή τη φορά ο καλός που έρχεται για να προστατεύσει τον John Connor (Edward Furlong) από την προηγμένη δολοφονική μηχανή T-1000 (ο αξιοπρόσεκτα ψυχρός Robert Patrick). Ο Arnie μουγκρίζει «Hasta la vista baby» και η επιστημονική φαντασία δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. M.N.
TWELVE MONKEYS (1995): O Terry Gilliam (και πάλι) αγγίζει τη δυστοπική τελειότητα του δικού του «Brazil» με αυτό το αριστοτεχνικά δομημένο θρίλερ επιστ. φαντασίας που απαιτεί απανωτές θεάσεις. Κάπου στο μέλλον ο πληθυσμός έχει αφανιστεί από ένα θανατηφόρο ιό και ο Bruce Willis στέλνεται στο παρελθόν με σκοπό να βρει τα αίτια της πανούκλας. Καταλήγει με έναν τρελάρα Brad Pitt και ανακαλύπτει όχι μόνο το μυστικό του ιού αλλά και το νόημα των αποσπασματικών παιδικών του αναμνήσεων. Αυτό που ακολουθεί είναι ένας πνευματικός εφιάλτης που μένει μαζί σου για καιρό…
THE MATRIX (1999): Τι είναι το Matrix; Το ερώτημα που απασχόλησε μια ολόκληρη γενιά στο τέλος του 20ού αιώνα και οδήγησε την επιστημονική φαντασία ακόμα ένα βήμα παραπέρα. Το φιλμ-ορόσημο της νέας χιλιετίας που επαναπροσδιόρισε το είδος, έγινε κάτι σαν θρησκεία, εκτίναξε την καριέρα του Keanu Reeves και στη συνέχεια κλώτσησε τη γαβάθα με δύο υπερφίαλα και κουραστικά sequels που προσπάθησαν να εξηγήσουν τα ανεξήγητα και κατέστρεψαν την όλη μαγεία. Ο Reeves είναι ο Νίο, ένας προγραμματιστής και part-time χάκερ που μυείται από μια μυστηριώδη φιγούρα σ’ αυτό που πάντα υποψιαζόταν: ότι ο κόσμος που ζει δεν είναι αυτό που δείχνει κι ότι υφαίνεται γύρω του μια τρομακτική, παγκόσμια, συνωμοσία.
AVATAR (2009): Αναμφίβολα η απόλυτη ταινία της περασμένης δεκαετίας, που εισήγαγε το είδος της ΕΦ (και το σινεμά γενικότερα) στη δεύτερη σύγχρονη εποχή του, 18 χρόνια μετά το «Terminator 2». Όλα είναι τεράστια, αρτιότερα, πειστικότερα και μαγευτικότερα: Πτερόσαυροι, προϊστορικά, εξάποδα, γιγάντια άλογα και τίγρεις, μπλε γυαλιστεροί πίθηκοι, βουνά που αιωρούνται και φυτά που φωσφορίζουν μέσα στη μοβ νύχτα. Η πλοκή κουβαλά μια βαθύτατη φιλοσοφία που πάει πίσω στις καταβολές του ανθρώπου και στις κατακτήσεις του, ενώ δεν λείπει η καυστική κριτική του James Cameron στη δυτική αποικιοκρατία. Ακόμα και σήμερα το «Avatar», δεν βλέπεται απλά. Βιώνεται.
INCEPTION (2010): Ό,τι κι αν πει κανείς για το απόλυτο mind fuck του Christopher Nolan θα είναι λίγο: το «Inception» είχε τη σφραγίδα του all time classic από τη σύλληψή του ακόμα στο μυαλό ενός από τους πιο προβοκατόρικους σκηνοθέτες της εποχής μας. Κάτι ανάμεσα σε sci fi, heist movie και μεταφυσικού θρίλερ, το φιλμ επιζητά την αναπόσπαστη προσοχή σου από το πρώτο κιόλας λεπτό κι όταν το πετύχει σου γαμ…ει το μυαλό χωρίς σάλιο, τόσο με τη δαιδαλώδη πλοκή και τους αιχμηρούς διαλόγους όσο με απόκοσμα εφέ που σου ρίχνουν την κάτω σιαγόνα στο πάτωμα – ακόμα και σε μια εποχή που υποτίθεται ότι τα έχεις δει όλα. Η θέαση του παραμένει μια ομαδική υπνοθεραπεία ή ένα εξαιρετικό κουλ τριπάκι. Διαλέγετε και παίρνετε.
Star Wars: The Last Jedi
Στο «Star Wars: The Last Jedi» οι ήρωες του «The Force Awakens» συνεχίζουν την περιπέτειά τους προσπαθώντας να ξεκλειδώσουν τα μυστικά της Δύναμης και να αντιμετωπίσουν τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις του παρελθόντος. Ενδιαφέρουσες φαίνονται να είναι και οι εξελίξεις για τους υπόλοιπους χαρακτήρες με τον Luke να επιστρέφει στο Millennium Falcοn και την Rey να φαίνεται ότι ακολουθεί ένα σκοτεινότερο μονοπάτι. Στην ταινία -που υπογράφει ο Rian Johnson- θα απολαύσουμε τους Mark Hamill,Adam Driver, Daisy Ridley, John Boyega, Oscar Isaac, Lupita Nyong’o και την αξέχαστη Carrie Fisher για τελευταία φορά ως πριγκίπισσα Leia.
