Η Ισπανία παίρνει τη σκυτάλη στο 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος με τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη, που παρουσιάζεται στις 8 Ιουλίου στο Αρχαίο Ωδείο Πάφου και στις 10 Ιουλίου στο Σκαλί Αγλαντζιάς. 
Μια συμπαραγωγή του Maltravieso Teatro και της La Almena Producciones από το Κάθερες, σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικού Θεάτρου της γειτονικής Μέριδα είναι η παραγωγή που υπογράφει ο καταξιωμένος Ισπανός σκηνοθέτης και η ηθοποιός Εμίλιο ντελ Βάγε.
 
Η σκηνική πρόταση επιχειρεί να ανασυνθέσει την πρώτη ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη Ιππόλυτος Καλυπτόμενος, έχοντας ως βάση τον διασωθέντα Ιππόλυτο Στεφανηφόρο και υπόψη την αποσπασματικά σωζόμενη Φαίδρα του Σοφοκλή. Βασίζεται στη δύναμη της ερμηνείας και συγχωνεύει διάφορες σκηνικές τεχνικές· ερμηνεύεται από μια μεγάλη ομάδα επαγγελματιών του θεάτρου, οι οποίοι από την Εξτρεμαδούρα, μια επαρχιακή περιοχή της Ισπανίας, χαρίζουν μια βραβευμένη παράσταση που χειροκρότησαν οι κριτικοί και το κοινό.

Το καλοκαίρι του 2018 παρουσιάστηκε στο 64ο Φεστιβάλ της Μέριδα αποσπώντας εγκωμιαστικές κριτικές. Στον ομώνυμο ρόλο εμφανίζεται ο Χουάν Ντίαθ και στον ρόλο της Φαίδρας η Καμίλα Αλμέδα και συμμετέχουν ακόμη δέκα ηθοποιοί και τρεις μουσικοί. Στην εκδοχή που συνυπογράφει με τον Ισίδρο Τιμόν, ο ντελ Βάγε εκλογικεύει με σεβασμό την παθιασμένη, συναισθηματική και σεξουαλική σχέση μεταξύ μιας μητριάς και του προγόνου της.
  
Στον Ιππόλυτο, μια τραγωδία με φιλοσοφικές, θρησκευτικές και υπαρξιακές αναζητήσεις, ο Ευριπίδης στήνει μια αριστοτεχνική θεατρική παγίδα κλιμάκωσης του τραγικού, όπου οι θεοί παίζουν καθοριστικό ρόλο, οδηγώντας τους ανθρώπους σε μια καταστροφική συνωμοσία σιωπής, στο αναπόφευκτο σφάλμα, στην τιμωρία αλλά και στη συγχώρεση. Με κεντρικά πρόσωπα τη Φαίδρα και τον γιο του συζύγου της, Ιππόλυτο, ο Ευριπίδης υφαίνει μια τραγωδία για το δίλημμα μεταξύ πάθους και λογικής, τον άνομο έρωτα, τον παράφορο οίστρο και τις τραγικές συνέπειές του.
 
Συντελεστές
Διασκευή/Δραματουργία: Ισίδρο Τιμόν, Εμίλιο ντελ Βάγε
Σκηνοθεσία: Εμίλιο ντελ Βάγε
Σκηνικά: Ισίδρο Τιμόν, Εμίλιο ντελ Βάγε
Κοστούμια: Μαρία ντε Μέλο
Μουσική: Άλβαρο Ροντρίγκεθ Μπαρόσο
Σχεδιασμός φωτισμού: Χοσέ Μανουελ Γκέρα
Σχεδιασμός ήχου: Χόρχε Μουνιόθ
Σχεδιασμός μακιγιάζ/Κομμώσεις: Κάρλος Τέγιο
Βοηθοί σκηνοθέτες: Χόρχε Μουνιόθ, Γουστάβο ντελ Ρίο
Υπεύθυνοι παραγωγής: Ισίδρο Τιμόν, Λουίς Σ. Μολίνα
Τεχνική διεύθυνση: La Almena Producciones, Maltravieso Teatro
Ομάδα παραγωγής: Κλάρα Μπαρκίγια, Άνα Μος, Χεσούς Πάμπλος Καστανιέδα, Έστερ Σάενθ
 
Διανομή: Χουάν Ντίαθ (Ιππόλυτος), Καμίλα Αλμέδα (Φαίδρα), Χοσέ Α. Λουθία (Θησέας), Κριστίνα Γκαγιέγο (Τροφός), Αμελία Δαβίδ (Άρτεμις), Μαμέν Γοδόι (Αφροδίτη), Ρούμπεν Λαντσάθο (Αγγελιαφόρος/Κυνηγός), Χαβιέ Ουριάρτε (Ακόλουθος Θησέα/ Κυνηγός). Γυναίκες της Τροιζήνας (Χορός): Εστεφανία Ραμίρεθ, Ρακέλ Μπράβο, Γουαδελούπε Φερνάντεθ, Σάρα Χιμένεθ

Μουσικός επί σκηνής: Φερνάντα Βαλντές
Τρομπόνι: Χαβιέ Ουριάρτε
Βιολί: Εστεφανία Ραμίρεθ
 
Σημείωμα του σκηνοθέτη Εμίλιο ντελ Βάγε

Ο Ιππόλυτος είναι ένα σύγχρονο κλασσικό έργο, εξαιρετικά ενδιαφέρον για μας σήμερα. Η σύγκρουση μεταξύ του έρωτα που αισθάνεται η Φαίδρα για τον Ιππόλυτο θα την οδηγήσει στην αυτοκτονία ωθούμενη από την αδιαλλαξία του Ιππόλυτου και το τι θα πει ο κόσμος. Η ήττα μιας γυναίκας που ντρέπεται γιατί αγάπησε εν αντιθέσει με την αδιαλλαξία ενός άντρα που λέει «εύχομαι όλες εσείς οι γυναίκες να πεθαίνατε», εκφράζει ξεκάθαρα την πάλη άντρα-γυναίκας όπου η γυναίκα βρίσκεται πάντοτε σε μειονεκτική θέση. Η κοινή λογική εκφράζεται από την τροφό, μια γυναίκα που εκπροσωπεί την αγάπη άνευ όρων και που δε θα μπορούσε να βρίσκεται πιο μακριά από εκείνες τις θεές των οποίων η ευτυχία των γιων και των κόρων τους μετράει πολύ λιγότερο από τη διαμάχη μεταξύ τους για να αποδείξουν ποια από τις δύο είναι ισχυρότερη.
 
Στη δική μας πρόταση η τραγωδία βαραίνει τη Φαίδρα. Δεν μπορεί να αντισταθεί στον ερωτά της για τον Ιππόλυτο. Αναλαμβάνει την ευθύνη για το τραγικό της λάθος και αυτοκτονεί. Διαβάζοντας τους τίτλους των έργων του Αισχύλου, του Σοφοκλή και του Ευριπίδη καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι είναι όλοι είτε συλλογικοί (Πέρσες, Τρωάδες κλπ.) ή ατομικοί (Οιδίποδας, Μήδεια κλπ.) ήρωες/ηρωίδες.
 
Η εκδοχή που γράψαμε ο Ισίδρο Τιμόν και εγώ είναι εμπνευσμένη και από τα δύο έργα του Ευριπίδη, την επιτυχή και την αποτυχημένη εκδοχή, έχοντας υπόψη και τη Φαίδρα του Σοφοκλή και εκλογικεύοντας την παθιασμένη, συναισθηματική και σεξουαλική σχέση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας που πέραν από την κοινωνική τους σχέση, μητριά-προγονός, ήταν δύο νέοι άνθρωποι παρόμοιας ηλικίας. Πάντοτε μέσα από τον τεράστιο σεβασμό που εμπνέει ένας συγγραφέας που κατάφερε να αντισταθεί στη δοκιμασία του χρόνου τόσο καλά.
 

  • Δευτέρα 8 Ιουλίου, Αρχαίο Ωδείο Πάφου
  • Τετάρτη 10 Ιουλίου, Αμφιθέατρο «το σκαλί», Αγλαντζιά 
     

Πληροφορίες: 7000 2414. Έναρξη παραστάσεων: 9μ.μ. Προσέλευση: 8.40μ.μ. Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους. Η παράσταση είναι κατάλληλη για άτομα άνω των 16 ετών. [Υπό την αιγίδα της Πρεσβείας του Βασιλείου της Ισπανίας στην Κυπριακή Δημοκρατία]
 

Πηγή: philenews