Αναλυτικά:
4-6/10 19:00-23:00 ✱ (Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λεμεσού – Αποθήκες Παπαδάκη)
«Body Unmuted» της Λίας Χαράκη
Το νέο έργο της Λίας Χαράκη είναι μία ηχητική εμπειρία βασισμένη σε μαρτυρίες του σώματος που δεν λέγονται εύκολα και δεν ακούγονται συνήθως. Οι ηχογραφήσεις έγιναν από την καλλιτέχνιδα σε πραγματικό χρόνο, δηλαδή κατά τη διάρκεια που συνέβαινε μια συγκεκριμένη κατάσταση. Το σώμα, λοιπόν, ακούγεται καθώς ψιθυρίζει, φωνάζει, γελά, στενάζει, τραγουδά, κλαίει, μοιράζεται, εξομολογείται, αποκαλύπτει και παραδέχεται.
4/10 20:30 (50’) (Θέατρο Ριάλτο)
«Transfiguration» του Ολιβιέ ντε Σαγκαζάν
Η παράσταση αφηγείται τον ακόρεστο πόθο του γλύπτη να δώσει ζωή στο δημιούργημα του. Ξεκινώντας από μια χειρονομία που αποπνέει απελπισία, o καλλιτέχνης βυθίζει τα χέρια του στον πηλό για να του δώσει ζωή. Καλύπτει με πηλό το κεφάλι του, θάβει το σώμα του στο υλικό, εξαλείφει την ταυτότητά του και μεταμορφώνεται σε ένα ζωντανό έργο τέχνης, κάτι ανάμεσα σε μαριονέτα και μαριονετίστα. Καθώς το έργο εξελίσσεται, το υλικό τον τυφλώνει και τον αναγκάζει να κοιτάξει μέσα του, στα βάθη του εαυτού του.
Μέσα από μια συγκλονιστική και συναρπαστική ερμηνεία, ο Sagazan αλλάζει ταυτότητες, από άνθρωπο σε ζώο και σε ποικιλόμορφα υβριδικά πλάσματα. Τρυπάει, διαγράφει και αποκαλύπτει τα στρώματα του προσώπου του μέσα από ένα φρενήρες κι απόκοσμο ταξίδι. Η ζωγραφική και η γλυπτική μετατρέπονται σε ένα ταξίδι τελετουργίας, κάτι ανάμεσα σε χορό και έκσταση με το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού να γίνεται απαραίτητο.
Ο ντε Σαγκαζάν -ζωγράφος και γλύπτης -δημιουργεί όλο και περισσότερο έργα που ανήκουν στις παραστατικές τέχνες. ‘Έχει πραγματοποιήσει πάνω από 100 παραστάσεις στις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ινδία και την Ευρώπη. Οι παραστάσεις του, έχουν οδηγήσει σε πολυάριθμες συνεργασίες με καλλιτέχνες από τον κόσμο της μόδας, του κινηματογράφου και της μουσικής, όπως τους Nick Knight και Gareth Pugh για την ταινία This is not show, τον Nick Antosca για την σειρά Channel Zero, την Mylène Farmer για το μουσικό βίντεο A l‘Ombre, τον Bartosz Konopka για την ταινία The Mute, Mario Sorrenti για την ταινία Discarnate. κ.α.
5/10 18:00 (42’) (o χώρος θα ανακοινωθεί σε μεταγενέστερο στάδιο)
Ηyperspace
James Batchelor
Από το ανθρώπινο σώμα στον Κόσμο, το HYPERSPACE είναι μια έρευνα πάνω στη μεθοδολογία μέτρησης των άγνωστων παραμέτρων του σύμπαντος. Το έργο προτείνει μια μελέτη παρατήρησης του ανθρώπινου σώματος μέσα από το πρίσμα της κοσμολογίας, μιας κεντρικής και περιφερειακής χαρτογράφησης του σύμπαντος.
Τα εσωτερικά και τα εξωτερικά τοπία του σώματος αποδομούνται, οδηγώντας σε μια αυτοκριτική για το αρρενωπό σώμα και την επιβολή του στη διερεύνηση του διαστήματος. Στο HYPERSPACE, το σαρκικό υλικό του σώματος λυγίζει, τεντώνεται και επανακαθορίζεται ως ένας εξωγήινος μετασχηματισμός, εμφανιζόμενο την ίδια στιγμή, κολοσσιαίο και μικροσκοπικό.
To HYPERSPACE είναι το τρίτο μιας σειράς έργων του Αυστραλού χορογράφου, το οποίο εξελίχθηκε μέσα από τη μοναδική ευκαιρία που είχε, να συμμετάσχει σε μια επιστημονική αποστολή στην Ανταρκτική το 2016. Αυτή η σειρά έργων περιλαμβάνει προσπάθειες δημιουργίας συζητήσεων, συνεργασιών και ανταλλαγών μεταξύ της επιστημονικής και της καλλιτεχνικής έρευνας.
Ο βραβευμένος χορογράφος και χορευτής James Batchelor κατάγεται από την Αυστραλία. Ο καλλιτεχνικός του στόχος είναι να δημιουργεί και να προτείνει έργα που προκαλούν περιέργεια, μετατοπίζουν και διευρύνουν αντιλήψεις. Ο χορογράφος ερευνά τρόπους που θα μπορούσε ο χορός να δημιουργήσει διάλογο, συνεργασίες και ανταλλαγές με άλλα είδη τέχνης και ομάδες/κοινότητες. Η καλλιτεχνική του δουλεία επικεντρώνεται στην αλληλοεπίδραση με το περιεχόμενο εκκινώντας από την ιδέα μέχρι και την παρουσίαση. Τον ενδιαφέρει ιδιαιτέρως πως μια παράσταση μπορεί να λειτουργήσει σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο. Ο James έχει σπουδάσει στο Victorian College of the Arts και αποφοίτησε το 2012 με Bachelor in Fine Arts (Dance). Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει δημιουργήσει τα ακόλουθα έργα: Chunky Move (REDSHIFT), Dance Massive (HYPERSPACE ) και (DEEPSPACE), Dancehouse (ISLAND), Keir Choreographic Award (METASYSTEMS, INHABITED GEOMETRIES) και National Portrait Gallery of Australia (SMOOTH TRANSLATION).
Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί διεθνώς στις ακόλουθες χώρες: Παρίσι (La Briqueterie), Ρίγα (Homo Novous), NΝτίσελντορφ (Tanzmesse), Μπρίστολ (Arnolfini), Λονδίνο (Chisenhale Dance), Νότινγκαμ (Dance4), Μπέρμιγχαμ (Birmingham International Dance Festival), Βερσαλίες (Plastique Danse Flore), Λουξεμβούργο (Casino Luxembourg / Trois CL), Μπασσάνο Ντελ Γκράπα (Operaestate), Chongqing (501 Artspace) και Μπανγκόκ (Creative Industries). Υπήρξε φιλοξενούμενος καλλιτέχνης στο RV Investigator, το ερευνητικό θαλάσσιο σκάφος της Αυστραλίας, που ταξίδεψε στα νησιά Ηeard και McDonald του Ανταρκτικού το 2016.
Συντελεστές:
Xορογραφία/Ερμηνεία: James Batchelor
Συνθέτης/ηχητικός σχεδιασμός: Morgan Hickinbotham
Παραγωγός: Bek Berger
Σχεδιασμός φωτισμού: Beizj studio
Σχεδιασμός γραφικών: Amber McCartney
To HYPERSPACE έχει δημιουργηθεί με συνεργασία με τους εξής φορείς/κέντρα: Centro per la Scena Contemporanea (Bassano del Grappa), Dance 4 (Nottingham) και Dancehouse (Melbourne). Το έργο έχει υποστηριχθεί από τους: Creative Partnerships Australia μέσω του Australian Cultural Fund, The Besen Family Foundation, The Keir Foundation και Michael Adena -Joanne Daly.
5/10 21:30 (50’) (Τεχνοχώρος ΕΘΑΛ)
The only way out is through
Δημήτρης Χειμώνας
Όταν πηγαίνουμε στο θέατρο, υπογράφουμε ένα φανταστικό συμβόλαιο που μας αναγκάζει να ενδώσουμε σε “suspension of disbelief”. Ο όρος περιγράφει τη θελημένη αναστολή της κριτικής σκέψης, τη θυσία του ρεαλισμού για χάρη της απόλαυσης του θεατρικού “ψέματος”. Παραμένοντας σταθεροί στη θέση μας συμφωνούμε να βιώσουμε τη ζωή μέσα από μια πρόβα της, ταξιδεύουμε σε διαφορετικούς χώρους και χρονικές περιόδους, παίζοντας το ρόλο του θεατή. Αυτή η αόρατη συμφωνία μας διδάσκει πώς να “παίζουμε” τους ρόλους μας.
Tο έργο του Δημήτρη Χειμώνα διερευνά θεατρικές συμβάσεις, μηχανισμούς και πλαίσια, μέσα από τη χρήση και κατάχρησή τους. Παρουσίασε έργα στο Edinburgh Fringe Festival (2015 -2016), στο Μουσείο Μπενάκη (Αθήνα, 2016), στη Μπιενάλε Νέων (Τίρανα, 2017), στο Window Laboratoire (Παρίσι, 2018), και στη Prague Quadrennial of Space Design & Performance (2019), μεταξύ άλλων.
Ιδέα / Σκηνοθεσία: Δημήτρης Χειμώνας
με την Λουκία Πιερίδη και πολλούς άλλους
Μέντορες: Ροδιά Βόμβολου, Λουίζα Παπαλοίζου
Σχεδιασμός Αφίσας: Αντώνης Μούσιης
Παραγωγή: Στέγη Σύγχρονου Χορού Λεμεσού
To έργο εξελίχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος καλλιτεχνικής ανάπτυξης Moving the New 2018
5/10 20:30 (50’) (Τεχνοχώρος ΕΘΑΛ)
touching.just
Άρης Παπαδόπουλος, Μάρθα Πασακοπούλου
Το ντουέτο συμμετέχει αντικαθιστά την παράσταση «Des gestes blancs» των Naif Production, που ακυρώθηκε λόγω σοβαρού τραυματισμού του χορογράφου/ χορευτή Σιλβάν Μπουγιέ.
Το touching.just, περιστρέφεται γύρω από τις σύντομες, επεισοδιακές συναντήσεις δύο χαρακτήρων, σε μια προσπάθεια να συνδεθούν και να αλληλεπιδράσουν. Περνώντας στην πορεία τους εναλλάξ από άβολες και περισσότερο οικείες καταστάσεις, αναζητούν τον κοινό τόπο. Σχεδόν! Ένα ρυθμικό παιχνίδι κίνησης και ήχου, που οδηγεί σε μη γραμμικές αναγνώσεις. To έργο έχει βασιστεί στη μεταγραφή γραφικής παρτιτούρας σε κίνηση και η σπονδυλωτή δομή του αποτελείται από τυχαίες και χιουμοριστικές συναντήσεις σε μια προσπάθεια διαπραγμάτευσης των ορίων με τον άλλο. Το touching.just δημιουργήθηκε την άνοιξη του 2017 στην Αθήνα, επιλέχθηκε στην ευρωπαϊκή πλατφόρμα χορού Aerowaves 2018, και έχει παρουσιαστεί στο ARC for Dance Festival #9 – Αθήνα, Spring Forward 2018 – Σόφια, Zurcher Theater Spektakel Ζυρίχη – 2018, The Place Λονδίνο – 2018, Theatre Vanves Παρίσι – 2019, Motum Festival Θεσσαλονίκη 2019 και Festival Conformazioni Παλέρμο – 2019. touching.just 2017 duet |
Συντελεστές:
Χορογραφία/ performers Άρης Παπαδόπουλος, Μάρθα Πασακοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμού Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Σχεδιασμός σκηνικού/ ήχου Άρης Παπαδόπουλος, Μάρθα Πασακοπούλου
Φωτογραφία & βίντεο Μάνος Αρβανιτάκης
Παραγωγή arisandmartha
Άρης Παπαδόπουλος και Μάρθα Πασακοπούλου είναι χορευτές και δημιουργοί με έδρα την Αθήνα. Ακολουθώντας παράλληλα ανεξάρτητες καλλιτεχνικές πορείες, δουλεύουν μαζί από το 2016 ως arisandmartha θέτοντας σε κοινή διερεύνηση τα προσωπικά ενδιαφέροντα και την αισθητική τους στην περιοχή του χορού, της performance και του site specific. Το πρώτο τους έργο touching.just επιλέχθηκε στην ευρωπαϊκή πλατφόρμα χορού Aerowaves 2018 και έχει παρουσιαστεί έκτοτε στην Ελλάδα την Ευρώπη.
Performing the New
Πρόγραμμα καλλιτεχνικής ανάπτυξης Moving the New 2019. Τελικές παρουσιάσεις των έργων από τους καλλιτέχνες του προγράμματος
6/10 18:00-19:00 (Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λεμεσού – Αποθήκες Παπαδάκη)
Juno
Αριάνα Μαρκουλίδου
Μια εγκατάσταση στην οποία ο ήχος μπορεί να δημιουργήσει κίνηση καθώς και να μετακινήσει έναν θεατή.
Έχοντας σαν έμπνευση το ταξίδι του διαστημικού ανιχνευτή Juno – το οποίο στάλθηκε για συλλογή δεδομένων από τον πλανήτη Δία – η πρόθεση μας είναι να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον το οποίο είναι οικείο και ταυτόχρονα ξένο, όπου το κοινό κάνει τις δικές του επιλογές για το πώς υπάρχει και αντιδρά μέσα σε αυτό.
Η Αριάνα Μαρκουλίδου και ο Πάνος Μπάρτζης δημιουργούν έργα μαζί από το 2013. Η Αριάνα σπούδασε χορό σε Αυστρία και Γερμανία και ο Πάνος είναι αυτοδίδακτος σχεδιαστής ήχου. Η δύο τους χρησιμοποιούν τον ήχο και την κίνηση σαν βάση για όλα τους τα έργα.
Ιδέα | Ανάπτυξη Ιδέας: Αριάνα Μαρκουλίδου, Πάνος Μπάρτζης
Σχεδιασμός Ήχου : Πάνος Μπάρτζης
Σχεδιασμός Kίνησης: Αριάνα Μαρκουλίδου
Σχεδιασμός Φωτισμού : Βασίλης Δορίτης
Breaking News
Ελευθερία Σωκράτους
To soundtrack “breaking news” χρησιμοποιείται στο έργο αυτό όπως και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην αποκοπή της ροής του κανονικού προγράμματος. Επίσης η φράση αυτή εφαρμόζεται κυριολεκτικά μέσω των δράσεων, αφού όλες οι δράσεις συντείνουν στην προσπάθεια αποσύνθεσης της δομής των ειδήσεων αλλά και των ιδεολογιών που κρύβονται πίσω από αυτές. Οι σωματικές ιδέες κατανόησης και αποσύνθεσης των ειδήσεων τις οποίες εξέλιξε η Ελευθερία Σωκράτους τους τελευταίους μήνες στο καλλιτεχνικό residency “Μoving the New” ανοίχτηκαν και διερευνήθηκαν εκ νέου από ένα γκρουπ ατόμων μεικτών ικανοτήτων στο σύντομο χρονικό πλαίσιο των οκτώ συναντήσεων. Αυτή η παρουσίαση δείχνει επιλεγμένα στοιχεία της ομαδικής έρευνας.
Η Ελευθερία σπούδασε ειδική αγωγή στο Würzburg, και θεραπευτική χοροδιδασκαλία στο Μόναχο. Πάντρεψε αυτά τα δύο με μια έρευνα που οδήγησε σε μια διπλωματική εργασία (Magister thesis) με τίτλο «Ταυτότητα για άτομα με ειδικές ανάγκες μέσω δημιουργικού χορού». Έχει επίσης αποφοιτήσει από το UDK (Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βερολίνου) στο πρόγραμμα σπουδών «Δημιουργία χορού στις τέχνες και την εκπαίδευση» και στη συνέχεια απέκτησε πιστοποιητικό διδασκαλίας στη μέθοδο «Danceabilty». Στο Βερολίνο έχει διδάξει χορό σε σχολεία και ιδρύματα και έχει δουλέψει πάνω σε διάφορα κοινοτικά και κοινωνικά- καλλιτεχνικά πρότζεκτ. Τα τελευταία τρία χρόνια έχει εγκατασταθεί στη Λεμεσό, όπου εργάζεται κυρίως ως καλλιτέχνης και ως παιδαγωγός χορού για άτομα με μεικτές ικανότητες.
T:me B “cold shiny screens”
Σουζάνα Φιαλά
Μέσα από τις κρύες, λαμπερές οθόνες των συσκευών με τις οποίες είμαστε τόσο συνδεδεμένοι, η πραγματικότητα μεταμορφώνεται σε μια επιθετική ευθυμία, καθώς οι χρήστες προσπαθούν να αυξάνουν τα “likes” και τη φήμη τους στα social media και όπου η «ομοιότητα» εξαλείφει τον ατομικισμό και την ελεύθερη βούληση.
Η Σουζάνα Φιαλά είναι χορογράφος και εικαστικός καλλιτέχνης. Τα έργα της διερευνούν θέματα εγγενή στη σύγχρονη κοινωνία, καινοτόμες ψηφιακές τεχνολογίες και τις επιπτώσεις τους στον τρόπο ζωής μας.
Ως interdisciplinary artist, διερευνά τη σύγχρονη χορογραφία χρησιμοποιώντας διάφορους κλάδους τέχνης όπως την κίνηση, το βίντεο και εγκαταστάσεις, το performance και τη δημιουργία θεατρικών εικόνων. Αμφισβητεί τις έννοιες της χορογραφίας, του performance και των εικαστικών τεχνών και την ενδιαφέρει η δημιουργία διάλογου μέσα από σύγχρονες καλλιτεχνικές προτάσεις, υβριδικές μεθόδους και τεχνικές έρευνας.
Ιδέα/δημιουργία: Σουζάνα Φιαλά
Φωτογραφία: Παύλος Βρυωνίδης
06/10 19:00 (40’) (Δημοτικό Μέγαρο Λεμεσού)
“Αναπαράσταση ενός Εγκλήματος“
Ρούλα Κλεοβούλου-Χοροθέατρο Ομάδα Πέντε
Λεμεσός 1994. Σ ’ένα μπαρ με προσεγγίζει ένας ψηλός, ευγενικός, καλομίλητος άντρας, για να χορέψω στη νέα του χοροθεατρική δουλειά… το ΜΗΔΕΙ! Είπα αμέσως ναι. Κυριάκος Σταυρινός το όνομα του. Έβλεπε την ζωή μέσα από τα ματιά μικρού παιδιού, με ενθουσιασμό… με λαχτάρα… Ήταν ακροβάτης στην ζωή και σαν καλλιτέχνης. Όλα ή τίποτα! Είχε να μοιραστεί πολλά. Εγώ μόλις 22 χρονών, προσπαθούσα μέσα από την χορογραφική του δουλειά να βιώσω τα βιώματα του…. Κοιτάζοντας πίσω τώρα, μετά από 25 χρονιά είναι όλα πλέον κατανοητά.
Δημιουργός και περφόρμερ: Ρούλα Κλεοβούλου (βασισμένο στο καλλιτεχνικό έργο του Κυριάκου Σταυρινού)
Δραματουργός: Χλόη Μελίδου
Music editing and mixing by Chris Cara – Soundscape Studios
Video editing: Γεωργία Νικολάου
6/10 20:30 (60’) (Arena Athlesis)
WRECK – List of extinct species
Πιέτρο Μαρούλο
Το WRECK είναι ένα τεράστιο αιωρούμενο γλυπτό που κινείται στο χώρο σαν κυνηγός. Η φαντασία μας περιπλανάται καθώς ρουφάει και ξεβράζει ανθρώπινα όντα. Είναι αυτό το γλυπτό ένας σύγχρονος Leviathan, ένα καθρέφτισμα της ίδιας της ανθρωπότητας ή η σκιά μιας επερχόμενης καταστροφής;
Ο Pietro Marullo είναι Ιταλός καλλιτέχνης με έδρα τις Βρυξέλλες. Το διεπιστημονικό του έργο ασχολείται με τη σύζευξη των εικαστικών και των παραστατικών τεχνών, τις εικαστικές εγκαταστάσεις και τις νέες τεχνολογίες. Ο Pietro σπούδασε σκηνοθεσία στο Institut National Supérieur des Arts du Spectacle et des Techniques de Diffusion των Βρυξελλών όπου αποφοίτησε το 2012. Από το 2010 έχει προσκληθεί ως νέος καλλιτέχνης σε διάφορα φεστιβάλ όπως η Biennale di Venezia, το Φεστιβάλ Avignon, το Findplus του Schaubhune του Βερολίνου, το Φεστιβάλ TransAmeriques του Μόντρεαλ και το Wildwuchs της Βασιλείας.
Το «ARANCE – avoid shooting blacks» είναι η πρώτη του παραγωγή που αφορά στη σχέση της σύγχρονης δουλείας και της μετανάστευσης (Φεστιβάλ Emulation στο Théâtre de Liege 2015 και στο Théâtre Varia των Βρυξελλών τον Φεβρουάριο του 2016). Το 2017 παρουσίασε την παράσταση «WRECK-List of extinct species» στο Μουσείο MART του Rovereto (Ιταλία) για την έναρξη του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού OrienteOccidente. Το έργο συμπεριλήφθηκε στην τελική επιλογή για το Βραβείο Arte Laguna 2018 της Βενετίας και το Danse Elargie 2018 του Παρισιού και παρουσιάστηκε για την έναρξη του Φεστιβάλ SIDance τον Οκτώβριο του 2018 στη Σεούλ της Νότιας Κορέας. Από το 2017, ο Pietro διδάσκει και μοιράζεται ιδέες για το “the metaphorical body and space” στη Lithuanian Academy of Music and Theatre στο Βίλνιους. Τον Ιανουάριο του 2019, ο Pietro παρουσίασε τη νέα του παραγωγή «ARIANE (eu)phonie» στο Théâtre Varia στις Βρυξέλλες: ένα ακουστικό τοπίο που προτείνει μέσα από τη θεματική του ένα σύγχρονο σημείο επαφής για τους πρόσφυγες.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία και χορογραφία: Pietro Marullo
Σχεδιασμός ήχου: Jean-Noël Boisse
Σχεδιασμός φωτισμού: Julie Petite-Etienne
Γλυπτά και κοστούμια: Pietro Marullo& Bertrand Nodet
Χορευτές: Marianna Cifarelli, Aναστασία McCammon, Mάγδα Αργυρίδου, Στεφανία Χατζηαντώνη, Jon Hoff και
Άρης Παπαδόπουλος.
Παραγωγή: Insiemi Irreali Company
Συμπαραγωγοί: Festival Internazionale Danza Oriente Occidente (Italy), MART – Museo d’Arte Contemporanea di Rovereto e Trento (Italy), Théâtre Varia de Bruxelles (Belgium), La COOP asbl (Belgium). Supported by the Fédération Wallonie-Bruxelles (Belgium), Commission communautaire française (Belgium), Wallonie-Bruxelles International (Belgium), Tax Shelter (Belgium), RAMDAM un centre d’art (France), CNDC La Briqueterie de Val-de-Marne (France) και the TanzHaus of Zurich (Switzerland).
Πηγή: philenews
