Ανάμεσα σε πολλούς Κύπριους καλλιτέχνες, μουσικούς που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό, βρίσκεται και ο Μαυρουδής Τρούλλος, με πολύ καλές σπουδές και διακρίσεις στο φαγκότο.
Ο Δάκης Τρούλλος γεννήθηκε στη Λευκωσία. Όντας γιος του συνθέτη Νίκου Τρούλλου και της καθηγήτριας πιάνου Αντωνίας Συρίγου Τρούλλου, μεγάλωσε σε ένα σπίτι με πολλές μουσικές εμπειρίες και επιρροές. Τόσο οι γονείς του όσο και η αδερφή του Κρινιώ εξασκούσαν τις δεξιότητές τους στο πιάνο, στο όμποε και άλλα όργανα, με τη μητέρα τους να διδάσκει και τον πατέρα να συνθέτει ακατάπαυστα.
Από νεαρή ηλικία ο Δάκης ασχολήθηκε με τη μουσική και το φαγκότο και υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων Κύπρου. Από την ηλικία των 21 χρόνων συνεργάστηκε με σημαντικές ορχήστρες και οργανισμούς όπως η Εθνική Λυρική Σκηνή, η Καμεράτα Αθηνών, η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, η Φιλαρμονική Βρυξελλών, η Εθνική Ορχήστρα Βελγίου, η Βασιλική Όπερα Βρυξελλών κ.ά. Με σημαντικές σπουδές στο εξωτερικό, ως μουσικός αλλά και ως εκτελεστής, έλαβε σημαντικά βραβεία σε παγκόσμιους διαγωνισμούς μουσικής: Στον International Grand Prize Virtuoso Music Competition σε Άμστερνταμ (2019), Παρίσι (2019) και Λονδίνο (2019), και North International Music Competition Σουηδίας (2018). Το 2018 πήρε το «Horlait Dapsens Award» και τον τιμητικό τίτλο «Πρέσβης Μουσικής Βασιλικού Κονσεβατορίου Βρυξελλών».
Τα τελευταία χρόνια ζει στο εξωτερικό όπου κάνει συναυλίες και δραστηριοποιείται μουσικά σε πόλεις της Ευρώπης (Βρυξέλες, Παρίσι, Λονδίνο κ.ά.). Παράλληλα με τις σολιστικές τους δραστηριότητες, διδάσκει φαγκότο και μουσική δωματίου στην Ακαδημία Μουσικής, Θεάτρου και Χορού Sint-Pieters Woluwe των Βρυξελλών.
Ο Τρούλλος και η Talitman μας ταξιδεύουν στις σονάτες του Concone
Πρόσφατα, σε συνεργασία με την εξαιρετική αρπίστρια Rachel Talitman, ηχογράφησαν μουσική για φαγκότο και άρπα, συγκεκριμένα το έργο Six Preludes followed by Six Progressive Sonatas for Harp and Bassoon Op.2 του συνθέτη Luigi Concone. Ο σχετικά άγνωστος συνθέτης Concone γεννήθηκε περί το 1800 στο Τορίνο της Ιταλίας. Ήταν αρπίστας, συνθέτης και δίδαξε μουσική. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες γι’ αυτόν και είχε ξεχαστεί για περίπου δυο αιώνες, σε μια περίοδο που όλοι έψαχναν τους Haydn, Mozart, Beethoven και στη συνέχεια τους Ρομαντικούς Chopin, Liszt, Schumann, Brahms. Το μόνο γνωστό κομμάτι για άρπα ήταν του Mozart, το Concerto for Flute, Harp, and Orchestra in C major.
Εκ των πραγμάτων, ο Concone έγραψε μουσική υπό τη σκιά όλων των μεγάλων του Κλασικισμού και Ρομαντισμού. Το έργο του αυτό για φαγκότο και άρπα θεωρείται σήμερα σημαντικό, γιατί έρχεται να καλύψει έναν χώρο της κλασικής περιόδου με ιδιαίτερο ηχόχρωμα, γλυκιές μελωδίες, καθαρή δομή και ισοζυγισμένο διάλογο μεταξύ των δύο οργάνων.
Ο συνδυασμός φαγκότου και άρπας θεωρείται ιδιαίτερα πρωτοποριακή κίνηση για εκείνη την εποχή όπου οι περισσότεροι συνθέτες συνδύαζαν ντουέτα πάντοτε με τον «βασιλιά της συνοδείας», το πιάνο, σαν δεύτερο όργανο, αντί όργανα όπως η άρπα. Μορφολογικά δε, ο συνθέτης εισαγάγει κάθε Σονάτα με ένα Πρελούδιο, κάτι που σταμάτησε να γίνεται από τον 17ο αιώνα, και φτάνει, ιδιαίτερα κατά τον Ρομαντισμό, το Πρελούδιο να γράφεται σαν αυτόνομο κομμάτι (π.χ. Chopin Preludes Op. 28).
Με τα πιο πάνω δεδομένα, η ηχογράφηση ενός έργου και η έκδοσή του σε ψηφιακή μορφή για πρώτη φορά, είναι ένα εγχείρημα που εμπεριέχει και κινδύνους πέρα από τις χαρές της πρωτοπορίας. Κινδύνους, γιατί όντας χωρίς αναφορές σε άλλες εκτελέσεις και ηχογραφήσεις του ιδίου έργου, μπορεί κάποιος να οδηγηθεί σε λανθασμένες κατευθύνσεις και ερμηνείες. Από την άλλη, η πρόκληση και η λαχτάρα για ένα τέτοιο εγχείρημα φανερώνει θάρρος και τόλμη τα οποία, με την κατάλληλη έρευνα και μελέτη, μπορούν να φέρουν ένα πολύ αξιόλογο αποτέλεσμα.
Με την πρώτη ακρόαση είναι φανερό ότι ο Τρούλλος και η Talitman μας ταξιδεύουν στις σονάτες του Concone με προσοχή, ευαισθησία και τρυφερότητα. Στην προσεγμένη δουλειά τους μπορεί κάποιος να χαρεί τα ηχοχρώματα και τους συνδυασμούς των δύο οργάνων, να διακρίνει την καθαρότητα στις κλασικές μελωδικές γραμμές του συνθέτη αλλά και να εννοήσει τον χαρακτήρα και την αυθεντικότητά τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ντεμπούτο του Μαυρουδή Τρούλλου στη Γαλλία
Μέσα από τη διαρκή του σπουδή στο φαγκότο, ο Τρούλλος μας χαρίζει ώριμες εκτελέσεις, καθαρό ήχο, ευαισθησία και αρτιότητα στις δυναμικές αλλά και απόλυτη συνεργασία και συνομιλία με την άρπα. Μπορεί κάποιος να σκεφτεί, στην περίπτωση της 2ης κίνησης της 5ης Σονάτας, ότι το φαγκότο τραγουδά τη μελωδία παρά το ότι την εκτελεί. Είναι μια αίσθηση που μεταδίδεται στον ακροατή μέσα από την ερμηνεία του Τρούλλου. Η Talitman από την άλλη, είναι ιδανική συνεργάτιδα και στηρίζει το έργο καθ’ όλη τη διάρκειά του με συνέπεια, χαρακτήρα, καθαρότητα, σταθερότητα και κρυσταλλένια διαύγεια στις ηχηρότητες των ευαίσθητων χορδών της άρπας, καθώς και στους αρμονικούς, ρυθμικούς ή μελωδικούς της διαλόγους με το φαγκότο.
Οι «Six Preludes followed by Six Progressive Sonatas for Harp and Bassoon Op.2» του Luigi Concone είχαν την τύχη να συναντηθούν με δύο άρτια εκπαιδευμένους, ευαίσθητους μουσικούς και εκτελεστές οι οποίοι κατέθεσαν μια πρώτη ηχογράφηση του έργου σημαντική, με λεπτότητα και καθαρότητα, σημείο αναφοράς για μελλοντικούς εξερευνητές και εκτελεστές παρόμοιων έργων και συνδυασμών όπως η άρπα και το φαγκότο.
* Ο Μαυρουδής Τρούλλος διδάσκει φαγκότο και μουσική δωματίου στην Ακαδημία Μουσικής, Θεάτρου και Χορού Sint-Pieters Woluwe των Βρυξελλών.
