«Beat the Devil» του Ντέιβιντ Χέαρ με τον Ανδρέα Αραούζο.
Αν αναλογιστούμε πόσα γράφτηκαν και ειπώθηκαν για την πανδημία σε όλα τα επίπεδα, επιστημονικών αναλύσεων, επίσημων διαγγελμάτων, μητροπολιτικών παραληρημάτων, δημοσιογραφικών υπερβολών, συνωμοσιολογικών θεωριών, «ψεκασμένων» διαδόσεων, αν σκεφτούμε πόσα είπαμε ο καθένας μας, στους γύρω μας ή στο εαυτόν μας, εκφράζοντας τα προσωπικά μας μείγματα υπομονής και απελπισίας, περίεργο είναι ότι ακόμα θέλουμε ν’ ακούμε κάτι για το ίδιο θέμα και πάμε να δούμε ένα θεατρικό μονόλογο για το Covid 19.
Κι όμως δεν είναι περίεργο, επειδή αυτή τη φορά ακούμε ένα αποδεδειγμένα οξύνου άνθρωπο, προικισμένο με αιχμηρή πολιτική σκέψη και ικανότητα ειλικρινούς αυτογνωσίας κι αυτό είναι επιθυμητό και ωφέλιμο. Το κείμενο «Beat the Devil» γράφτηκε από τον πολυβραβευμένο Άγγλο θεατρικό συγγραφέα, σεναριογράφο και σκηνοθέτη Ντέιβιντ Χέαρ. Θα αναφέρω μόνο δύο από τις πολλές δουλειές του που, κατ’ εμέ, είναι εγγύηση ότι πετύχαμε ένα λαμπρό συνομιλητή: το σενάριο των «The Hours» του 2002 και του περσινού πολιτικού θρίλερ «Roadkill». Όμως η εγκυρότητα του κειμένου του δεν έγκειται μόνο στα επαγγελματικά προσόντα του συγγραφέα, αλλά και στο προσωπικό του βίωμα- αρρώστησε με Covid και κατέγραψε την ασθένειά του με όλες τις φυσιολογικές και ψυχολογικές διακυμάνσεις της.
Κοιτάμε στο βάθος της μυστηριώδους αρρώστιας, όπως κοιτάνε τα παιδιά από την άκρη του γκρεμού κάτω. Ταυτόχρονα, ανακαλύπτουμε ότι ο Χέαρ ούτε λεπτό δεν χάνει τη μεγάλη εικόνα -της διαχείρισης της πανδημίας από την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον, όπου ο κάθε πολιτικός που βρίσκεται σε θέση ισχύος και εθελοτυφλεί ή επαίρεται αλαζονικά ή απλά δεν διαθέτει προσόντα να κυβερνά σε ώρες μεγάλης κρίσης, προκαλεί ζημιά που μετριέται σε ανθρώπινες ζωές. Περίτεχνα παραλληλίζοντας τη ροή των ασθενειών -φυσιολογικής, κοινωνικής, πολιτικής, ο συγγραφέας εντάσσει στην αφήγησή του κομμάτια επικαιρότητας, όπως δηλώσεις πολιτικών, επιδημιολόγων, κ.ά. Η γλώσσα του οργισμένη και πνευματώδης, το χιούμορ του καυστικό και πικρό.
Αν στο Λονδίνο το «Beat the Devil» παίχτηκε το φθινόπωρο στο Bridge Τheatre μπροστά σε 250 θεατές (τόσοι επιτρέπονταν) από τον Ρέιφ Φάινς, στη Λευκωσία ο Ανδρέας Αραούζος παίζει το κείμενο μπροστά σε 25 ανά παράσταση, στον χώρο της βιβλιοθήκης της Λεβέντειου Πινακοθήκης. Ο Αραούζος είναι εξοικειωμένος με μικρούς χώρους και με την ακύρωση του διαχωρισμού μεταξύ «σκηνής» και «πλατείας». Συνσκηνοθετώντας τον μονόλογο με τον Νίκο Μυλωνά, ο Αραούζος επωφελείται από τον χώρο διατηρώντας τον απόλυτο έλεγχό του, με την κάμερα να τον συνοδεύει σε βοηθητικούς χώρους. Ο ηθοποιός εκμεταλλεύεται την οικεία εγγύτητα με τους θεατές, χωρίς να απευθύνεται σ’ αυτούς άμεσα.
Η ιδιαιτερότητα του άκρως πρωτοπρόσωπου κειμένου απαιτεί από τον ηθοποιό να ταυτιστεί απόλυτα με τον συγγραφέα. Σ’ αυτό βοηθά και το γεγονός ότι το έργο παίζεται στην πρωτότυπη του γλώσσα. Το βασικό επίτευγμα είναι ότι ο ηθοποιός δεν μπαίνει σαν τρίτος ανάμεσα στους θεατές και τον συγγραφέα, αλλά δημιουργεί την αίσθηση της άμεσης επικοινωνίας με τον οξυδερκή, οργισμένο και θαρραλέο Ντέιβιντ Χέαρ.
