H διαδικτυακή έκθεση θα είναι διαθέσιμη μεταξύ 8 Μαΐου – 30 Ιουνίου, 2020, στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: www.culturalchc.co.uk/togetherapart.
Η διαδικτυακή έκθεση διοργανώνεται από το Πολιτιστικό Τμήμα της Ύπατης Αρμοστείας της Κύπρου στο Ηνωμένο Βασίλειο και επιχορηγείται από τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες – ΥΠΠΑΝ.
«Μέσα από το Together / Apart και τη συνεργασία μου με το πολιτιστικό τμήμα της Ύπατης Αρμοστείας της Κύπρου στο ΗΒ, μου δίνεται η ευκαιρία να θέσω ερωτήματα που απασχολούν τον καλλιτεχνικό κόσμο ανά την υφήλιο, ο οποίος προσπαθεί να ανταποκριθεί στις νέες πραγματικότητες που δημιουργούνται μέσα από την πανδημία του Covid-19» σχολιάζει η Μαρίνα Χατζηλουκά επιμελήτρια της έκθεσης, σκηνογράφος. «Η παρούσα μορφή έκθεσης, ανταποκρινόμενη στον κατ’ οίκον εγκλεισμό και την κοινωνική απόσταση που έχει επιβληθεί από κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, καλείται να εξερευνήσει το διαδίκτυο σαν μια μορφή «χώρου» και «σημείου αναφοράς» που δημιουργείται μέσα από τα έργα και τους ίδιους τους καλλιτέχνες. Ταυτόχρονα, οι παράλληλες δράσεις αφορούν στην «επόμενη μέρα» και το πώς θα επηρεαστεί η κινητικότητα των καλλιτεχνών, καθώς και την έννοια του δημόσιου χώρου και της δημόσιας τέχνης».
Χουν Αδάμογλου
Είναι τιμή μου να εκθέτω μαζί με άλλους Κύπριους καλλιτέχνες, υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Τμήματος της Κυπριακής Ύπατης Αρμοστείας. Ζητήματα που αφορούν τα ανθρώπινα συναισθήματα, τη συνύπαρξη και την αποξένωση, αποτελούν κεντρικούς άξονες της δουλειάς μου, μέσω της οποίας επιχειρώ να μεταφέρω μηνύματα ανθρωπισμού και ενσυναίσθησης προς τους συνανθρώπους μας. Για τη συγκεκριμένη έκθεση έχω επιλέξει τέσσερα έργα που αντιπροσωπεύουν κύριες πτυχές της δουλειάς μου. Ως καλλιτέχνης που χρησιμοποιεί ως εκφραστικά μέσα κυρίως τη λαδομπογιά και τον γραφίτη, είμαι ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με την ψηφιακή υπόσταση της συγκεκριμένης έκθεσης, η οποία συνδέει την τέχνη με ένα ευρύτερο κοινό, καταργώντας τα γεωγραφικά σύνορα και αναιρώντας τα φυσικά εμπόδια του κατ’ οίκον εγκλεισμού ανά την υφήλιο.
Ναταλί Γιαξή
Για τη διαδικτυακή έκθεση Together/Apart: Going New Places, έχω δημιουργήσει μια βίντεο εκδοχή του εικαστικού βιβλίου Hyperflâneur (2017-2019), έργο που έχω πρόσφατα παρουσιάσει στο NiMAC στην ομαδική έκθεση Hypersurfacing, σε επιμέλεια Μαρίνας Χριστοδουλίδου. Το έργο Hyperflâneur καταγράφει μια ψηφιακή περιπλάνηση μέσω της εφαρμογής Google Maps στο κινητό, συγκεντρώνοντας 3.500 στιγμιότυπα από όλες τις χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων υπερπόντιων, εξαρτώμενων και διαφιλονικούμενων περιοχών. Η μεταφορά του πρότζεκτ σε ένα νέο μέσο μού έδωσε τη δυνατότητα να αξιοποιήσω τον ήχο, για να επικοινωνήσω την εναλλαγή συναισθημάτων και διαθέσεων που έχω βιώσει ως ψηφιακός φλανέρ. Τα ηχητικά αρχεία προέρχονται από παλαιότερά μου έργα καθώς και από πρότζεκτ που δεν είχα την ευκαιρία να ολοκληρώσω.
Δήμητρα Καλλίτση
Η δική μου συμμετοχή δημιουργήθηκε και βασίζεται στην καραντίνα που επιβλήθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού στην Κύπρο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επικεντρώθηκα στην παρατήρηση και φωτογράφιση της φύσης αλλά και στην ανάγνωση και συγγραφή ποίησης, εμπνευσμένης από δυτικά χαϊκού. Το έργο αυτό διερευνά την έννοια του σύγχρονου τρόπου ζωής στον αναπτυγμένο κόσμο, ο οποίος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εξέλιξη της τεχνολογίας και δημιουργεί την ψευδαίσθηση ενός παντοδύναμου και άτρωτου σώματος. Η παρούσα κατάσταση μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε πόσο εύθραυστη και ατελής είναι η ύπαρξή μας, και ότι τα περισσότερα πράγματα στη ζωή είναι πέραν από τον έλεγχο και την κατανόησή μας. Παρόλα αυτά, η άνοιξη δεν μπορεί να ανασταλεί. Η φύση ξαναζωντανεύει, όπως κάθε χρονιά.
Παναγιώτης Μηνά
Πριν δύο χρόνια κυκλοφόρησα τον μουσικό δίσκο Hawaiiprus, ο οποίος μιλούσε για έναν εξωγήινο που προσγειώθηκε σε ένα μυστηριώδες νησί. Η χρονολογία ακαθόριστη, αλλά από όσα βρήκαν στα προσωπικά του αντικείμενα μετά που χάθηκε, η ψηφιακή τεχνολογία θεωρείται πλέον αρχαίο κειμήλιο. Βασισμένος σε αυτό το κομμάτι του μύθου, παρουσιάζω εκθέματα από το «Μουσείο Φιλοσοφίας της Μουσικής της Δημοκρατίας του νησιού Hawaiiprus», για να κριτικάρω τις ιστορικές μας μνήμες, τη διαλογή και παρουσίαση κουλτούρας και ιστορίας σε μουσεία και ψηφιακές γκαλερί, θέτοντας ερωτήματα εξουσίας και συλλογικότητας.
Αλέξανδρος Πισσούριος
Από το 2015, εργάζομαι και ως κινηματογραφιστής σε φωτογραφίσεις μόδας στο πλευρό διακεκριμένων φωτογράφων, με σκοπό τη δημιουργία παρασκηνιακών βίντεο. Ο σκοπός της δουλειάς μου δεν είναι να ανταγωνίζομαι τους φωτογράφους, αλλά να δημιουργώ συμπληρωματικό υλικό για τον εκάστοτε πελάτη. Στο «I’ve never seen a horizon like this», επανέρχομαι σε υλικό από φωτογράφιση στο Βιετνάμ το 2019. Το έργο αποτελείται από εικόνες και ήχους που θα ήταν άχρηστοι για τους εμπορικούς σκοπούς του επίσημου βίντεο. Με αυτό τον τρόπο, λειτουργεί ως ένας συλλογισμός πάνω στο δίπολο καλλιτέχνης/επαγγελματίας και στη σύγκρουση δημόσιας/ιδιωτικής εικόνας. Το τελευταίο εξετάζεται μέσα από τους υποτίτλους, οι οποίοι αντλούνται από το συμβόλαιο μίσθωσής μου.
Μάλα Σιαμπτάνη
Ίσως η πιο μεγάλη πρόκληση για μένα ως σχεδιάστρια, αυτή την περίοδο, αφορά στον πειραματισμό με καινούργιες μεθόδους, για να παραμείνω ενεργή και δημιουργική. Στην προσπάθειά μου να αναδιοργανώσω τη δουλειά μου, κι εφόσον δεν έχω πλέον πρόσβαση στο στούντιό μου, διερευνώ εναλλακτικούς τρόπους μίμησης διαδικασιών φυσικής μεταβολής από το σπίτι. Μέσα από ειδικά καλούπια και διαδικασίες χύτευσης, έχω δημιουργήσει μια σειρά από βιοπλαστικά κοσμήματα, χρησιμοποιώντας χώμα από την Κύπρο και υπολείμματα καφέ, ως βάση για την παραγωγή οργανικής ύλης η οποία αντιπροσωπεύει τις αλλεπάλληλες διαδρομές της ζωής μας, τη σχέση μας με το περιβάλλον, νέες φωνές και ιστορίες που δεν έχουν ειπωθεί ακόμα.
Μιχάλης Χαραλάμπους
Μέσα από τη δουλειά μου, διερευνώ τα όρια ανάμεσα στον χώρο, το σώμα, το αντικείμενο και την ταυτότητα στην εποχή μας, χρησιμοποιώντας ψηφιακή τεχνολογία και παραδοσιακά μέσα. Στη συγκεκριμένη δουλειά, εξετάζω τους αντιφατικούς όρους του αναλογικού και του ψηφιακού, φυσικού και εικονικού περιβάλλοντος, υλικού και άυλου. Το έργο μου στοχεύει στην ερμηνεία ενός απροσδιόριστου πλαισίου που βρίθει συμβολισμών. Προτείνω ποικίλους τρόπους επαφής με ένα αγγείο, εξετάζοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ του μετα-ανθρώπινου, του αντικειμένου και του χώρου.