H μουσική που ξέραμε έγινε φτωχότερη: O Florian Schneider, συνιδρυτής του θρυλικού γερμανικού συγκροτήματος Kraftwerk, πρωτοπόρων της παγκόσμιας ηλεκτρονικής σκηνής, έφυγε από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 73 ετών, όπως ανακοίνωσε το γκρουπ, χάνοντας τη μάχη του με τον καρκίνο, και ενταφιάστηκε μετά από μικρή ιδιωτική τελετή.
Ο σπουδαίος μουσικός και παραγωγός, γεννημένος το 1947 στο Ντίσελντορφ, «μεγάλωσε» μουσικά μέσα στην γερμανική ψυχεδελική σκηνή της δεκαετίας του 1960 και 1970, το γνωστό krautrock, και το 1970 δημιούργησε, μαζί με τον Ralf Hutter, τους Kraftwerk.
Η μπάντα ήταν αρκετά διαφορετική από τις μουσικές νόρμες της εποχής, δίνοντας μεγάλη βάση στο ηλεκτρονικό στοιχείο και τα συνθεσάιζερ. Ο ίδιος ο Schneider έπαιζε φλάουτο, βιολί και κιθάρα, τα οποία συνήθως περνούσε μέσα από συνθεσάιζερ.
«Πού πηγαίνει το ροκ; Εκθρονίζεται από τους Γερμανούς και τις μηχανές», έγραφε ο Lester Bangs, στην περίφημη πολεμική του για την τευτονική ατμομηχανή, η οποία προήλαυνε στις ΗΠΑ το 1975. Ο ίδιος ο Florian Schneider, αινιγματικός και απρόθυμος στις συνεντεύξεις του, περιέγραφε στον συντάκτη του «Creem» τους Kraftwerk ως μονάδα παραγωγής: «Τροφοδοτείς με ρεύμα και δουλεύει», έλεγε, ενώ αποκαλούσε το στούντιο «εργαστήριο». Οι αναφορές στη μηχανολογία δεν εξαντλούνταν εκεί: «Είναι σαν αυτοκίνητο. Έχεις τον έλεγχο, αλλά επαφίεται σε εσένα κατά πόσο θα το ελέγξεις. Αν αφήσεις το τιμόνι, θα φτάσεις κάπου, ίσως και έξω από τον δρόμο. Μας έχουν συμβεί ατυχήματα, ηλεκτρονικά ατυχήματα. Και είναι επίσης πιθανό να βλάψεις τον νου σου. Αυτό όμως είναι το ρίσκο που οφείλει κάποιος να πάρει. Έχουμε δύναμη. Όλα κρίνονται στο πώς τη χρησιμοποιείς».
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 οι Kraftwerk από τρίο έγιναν κουαρτέτο και κυκλοφόρησαν το επικό «Autobahn», που έφτασε στο νούμερο 5 σε Βρετανία και ΗΠΑ και έμελλε να αλλάξει την την ηλεκτρονική μουσική, που τότε αναπτυσσόταν. Το 1982 κυκλοφόρησαν το The Man-Machine που περιλάμβανε το περίφημο «The Model», που έφτασε στο νούμερο 1 στη Βρετανία και έγινε ένα από τα πιο χιλιοπαιγμένα τραγούδια σε ραδιόφωνο και καταστήματα.
Με τα ιδιόρρυθμα κομπιουτερίστικα φωνητικά τους και το ηλεκτρονικό οπλοστάσιό τους σαν συμφωνική ορχήστρα τσέπης, όρισαν το μέτρο στο οποίο χτίζεται η μουσική δημιουργία μέχρι σήμερα. Απόλυτα ελεύθεροι ως καλλιτέχνες, άθελά τους διεκδικούν την πατρότητα κάθε πρωτοποριακής ηχητικής παραφυάδας: Στους Kraftwerk οφείλουν τα πάντα, εκτός από το krautrock, η techno, το hip-hop, η electro, η synth pop, ενώ στους θαυμαστές τους τους συγκαταλέγονται οι Brian Eno, David Bowie, Afrika Bambaataa, το τρίο της Μπελβίλ, που διαμόρφωσε τότε τη χορευτική σκηνή του Ντιτρόιτ. «Είχες όλο το μαύρο κοινό και την αφρόκρεμα του Ντιτρόιτ να λατρεύει αυτόν τον ήχο», υπογραμμίζει ο Derrick May το 2013 στο ντοκιμαντέρ του BBC. «Ήταν κάτι πολύ παραπάνω από techno. Ήταν επινοητές ενός είδους που δεν είχε όνομα μέχρι να εμφανιστούν εκείνοι. Ήταν εκπληκτική ηλεκτρονική μουσική».
