«Νομίζουμε πως είμαστε άτρωτοι, αλλά ανά πάσα στιγμή μπορεί μ’ έναν ιό, μ’ ένα τσουνάμι, μ’ έναν σεισμό, να αλλάξει όλη η καθημερινότητά μας».
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για το βιβλίο σας «Αθώα πλάσματα»;
Προέκυψε από μια συνθήκη που μου ήρθε στο νου. Μια μεσήλικη γυναίκα, χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο, μπαίνει στο γραφείο ενός ιδιωτικού ερευνητή και του ζητά κάτι πολύ πρωτότυπο: Να την παρακολουθήσει. Όχι να παρακολουθήσει τον σύζυγό της, κάποιον γνωστό της ή κάποιον συγγενή της, αλλά την ίδια. Μέσα από αυτή τη συνθήκη αναπτύχθηκε ολόκληρο το μυθιστόρημα. Είναι ένα κείμενο που υπακούει μεν στον αδήριτο νόμο αιτίας-αποτελέσματος ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, αλλά καταρρίπτει και αρκετά από τα στερεότυπά του.
Προέκυψε από μια συνθήκη που μου ήρθε στο νου. Μια μεσήλικη γυναίκα, χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο, μπαίνει στο γραφείο ενός ιδιωτικού ερευνητή και του ζητά κάτι πολύ πρωτότυπο: Να την παρακολουθήσει. Όχι να παρακολουθήσει τον σύζυγό της, κάποιον γνωστό της ή κάποιον συγγενή της, αλλά την ίδια. Μέσα από αυτή τη συνθήκη αναπτύχθηκε ολόκληρο το μυθιστόρημα. Είναι ένα κείμενο που υπακούει μεν στον αδήριτο νόμο αιτίας-αποτελέσματος ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, αλλά καταρρίπτει και αρκετά από τα στερεότυπά του.
Πώς θα συστήνατε τον ήρωά σας, τον Στέφανο;
Ο Στέφανος είναι ο πρωτοπρόσωπος αφηγητής, ένας αναμφισβήτητα ευφυής άνθρωπος, ο οποίος έχει προσπαθήσει να διαμερισματοποιήσει τα συναισθήματά του ώστε να αντέξει τα τραύματα του παρελθόντος του.
Ο Στέφανος είναι ο πρωτοπρόσωπος αφηγητής, ένας αναμφισβήτητα ευφυής άνθρωπος, ο οποίος έχει προσπαθήσει να διαμερισματοποιήσει τα συναισθήματά του ώστε να αντέξει τα τραύματα του παρελθόντος του.
Οι γνώσεις σας στην αρχιτεκτονική σας βοήθησαν στη συγγραφή;
Η αρχιτεκτονική είναι μία επιστήμη που συνδυάζει πολλές άλλες και αποτελεί ένα ιδανικό εργαστήρι για να προπονηθεί κάνεις ώστε αργότερα να ασχοληθεί με την τέχνη. Εκείνο που μου προσέφερε αναμφίβολα είναι την αίσθηση μιας εγγενούς δομής που είναι τόσο χρήσιμη σε έναν πεζογράφο. Έτσι λοιπόν, είμαι σε θέση να αρχίσω μια ιστορία μην έχοντας σχεδόν τίποτα στις σημειώσεις μου εκτός από μία συνθήκη ή μόνο μία λέξη.
Η αρχιτεκτονική είναι μία επιστήμη που συνδυάζει πολλές άλλες και αποτελεί ένα ιδανικό εργαστήρι για να προπονηθεί κάνεις ώστε αργότερα να ασχοληθεί με την τέχνη. Εκείνο που μου προσέφερε αναμφίβολα είναι την αίσθηση μιας εγγενούς δομής που είναι τόσο χρήσιμη σε έναν πεζογράφο. Έτσι λοιπόν, είμαι σε θέση να αρχίσω μια ιστορία μην έχοντας σχεδόν τίποτα στις σημειώσεις μου εκτός από μία συνθήκη ή μόνο μία λέξη.
Στα βιβλία σας υπάρχουν και αυτοβιογραφικά στοιχεία;
Όλα τα βιβλία είναι αυτοβιογραφικά. Είτε γράφεις κάτι που παραπέμπει ευθέως σ’ εσένα, είτε ο ήρωας σου δεν είναι καν ανθρώπινο πλάσμα, πάντοτε υπάρχουν στοιχεία δικά σου. Η συγγραφή είναι σαν ανάποδο στριπτίζ: Αρχίζεις γυμνός με μόνο εφόδιο τον εαυτό σου και σταδιακά ενδύεσαι διάφορα ρούχα και αξεσουάρ, σε βαθμό που στο τέλος να μην αναγνωρίζεις το ποιος υπήρξες αρχικά. Μέσα από τη μακρόχρονη τριβή με τη γραφή, οι διαδοχικοί εαυτοί αρχίζουν και συγγενεύουν μεταξύ τους, η προοπτική τους βαθαίνει και είμαστε πλέον, θα έλεγα, μια μεγάλη παρέα.
Όλα τα βιβλία είναι αυτοβιογραφικά. Είτε γράφεις κάτι που παραπέμπει ευθέως σ’ εσένα, είτε ο ήρωας σου δεν είναι καν ανθρώπινο πλάσμα, πάντοτε υπάρχουν στοιχεία δικά σου. Η συγγραφή είναι σαν ανάποδο στριπτίζ: Αρχίζεις γυμνός με μόνο εφόδιο τον εαυτό σου και σταδιακά ενδύεσαι διάφορα ρούχα και αξεσουάρ, σε βαθμό που στο τέλος να μην αναγνωρίζεις το ποιος υπήρξες αρχικά. Μέσα από τη μακρόχρονη τριβή με τη γραφή, οι διαδοχικοί εαυτοί αρχίζουν και συγγενεύουν μεταξύ τους, η προοπτική τους βαθαίνει και είμαστε πλέον, θα έλεγα, μια μεγάλη παρέα.
Πώς περάσατε τις μέρες σας στην καραντίνα;
Νομίζουμε πως είμαστε άτρωτοι, αλλά ανά πάσα στιγμή μπορεί μ’ έναν ιό, μ’ ένα τσουνάμι, μ’ έναν σεισμό, να αλλάξει όλη η καθημερινότητά μας. Θα περίμενε κανείς ότι σήμερα, σε μια εποχή με εκρηκτική τεχνογνωσία και ανάπτυξη της ιατρικής έρευνας, δεν θα αντιμετωπίζαμε προβλήματα που θεωρητικά ανήκουν στην «παλιά εποχή». Όμως ποτέ δεν θα είμαστε «άτρωτοι». Όσο για την καραντίνα, για έναν άνθρωπο σαν κι εμένα που ασχολείται για πολλές δεκαετίες με το γράψιμο, η απομόνωση δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν και μια πολύ όμορφη ευκαιρία να περάσω τον χρόνο μου με τη γυναίκα μου Εύα και τον γιο μου Ερμή. Τον ένιωσα επί δύο μήνες να μεγαλώνει μέρα-μέρα, ώρα-ώρα, στιγμή-στιγμή.
Νομίζουμε πως είμαστε άτρωτοι, αλλά ανά πάσα στιγμή μπορεί μ’ έναν ιό, μ’ ένα τσουνάμι, μ’ έναν σεισμό, να αλλάξει όλη η καθημερινότητά μας. Θα περίμενε κανείς ότι σήμερα, σε μια εποχή με εκρηκτική τεχνογνωσία και ανάπτυξη της ιατρικής έρευνας, δεν θα αντιμετωπίζαμε προβλήματα που θεωρητικά ανήκουν στην «παλιά εποχή». Όμως ποτέ δεν θα είμαστε «άτρωτοι». Όσο για την καραντίνα, για έναν άνθρωπο σαν κι εμένα που ασχολείται για πολλές δεκαετίες με το γράψιμο, η απομόνωση δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν και μια πολύ όμορφη ευκαιρία να περάσω τον χρόνο μου με τη γυναίκα μου Εύα και τον γιο μου Ερμή. Τον ένιωσα επί δύο μήνες να μεγαλώνει μέρα-μέρα, ώρα-ώρα, στιγμή-στιγμή.
Ποια βιβλία διαβάσατε πρόσφατα που ξεχωρίσατε;
Τη «Λεωφόρο ΝΑΤΟ» του Νικήτα Σινιόσογλου (εκδ. Κίχλη), και το «Ο Ρένος και η Ροκ» της Magali Le Huche, (εκδ. Πατάκη) που διαβάσαμε με τον Ερμή.
Τη «Λεωφόρο ΝΑΤΟ» του Νικήτα Σινιόσογλου (εκδ. Κίχλη), και το «Ο Ρένος και η Ροκ» της Magali Le Huche, (εκδ. Πατάκη) που διαβάσαμε με τον Ερμή.
Φιλελεύθερα, 17.5.2020.
