Ένας καινούριος χώρος που σηματοδοτεί μια νέα σειρά εκδηλώσεων, ανοίγει αυτή τη βδομάδα, φιλοξενώντας έργα δυο σημαντικών καλλιτεχνών.
 
Το KunstRaumGoethe δεν είναι μόνο ένας νέος καλλιτεχνικός χώρος. Δανείζει το όνομά του και σε μια νέα σειρά εκδηλώσεων του ινστιτούτου Γκαίτε Κύπρου, που φιλοδοξεί στη φιλοξενία καλλιτεχνών και επιμελητών σύγχρονης τέχνης, που σχετίζονται με τη Γερμανία και την Κύπρο με διαφορετικούς τρόπους ή και ασχολούνται με τις δύο χώρες μέσα από το έργο τους. Οι πρώτες δυο εκθέσεις που εγκαινιάζουν τον χώρο την ερχόμενη Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου είναι οι «Buch der Gezeiten» (Βιβλίο των παλιρροιών) με έργα του Horst Weierstall και οι «Συγκυριακές ασυνέπειες / Head and hand series» της εικαστικού Κυριακής Κώστα. 

Κυριακή Κώστα: Συγκυριακές Ασυνέπειες  
Καλλιτέχνης και ερευνήτρια η Κυριακή Κώστα ασχολείται με την επισκευή των αντικειμένων και τη νέα αισθητική που δημιουργείται μέσα από αυτή. H δουλειά της διερευνά τη συλλογική μνήμη χρησιμοποιώντας προσωπικές αφηγήσεις μέσα από ιδεολογικές αναλύσεις ανθρώπινων νοημάτων. Η καλλιτεχνική της προσ́εγγιση εμβαθύνει μέσα σε απροσδιόριστους χώρους του περιβάλλοντος και στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Στο έργο «Συγκυριακιακές ασυνέπειες / Head and Hand series», ‘‘ανακαινίζει’’ τον χώρο του Ινστιτούτου Γκαίτε χρησιμοποιώντας φθορές που πετάχτηκαν. Xαλάσματα που δεν χρησιμοποιούνται πια επειδή θεωρούνται «άχρηστα», αποσυνδέονται, επανασυνδέονται, και μέσα από μια οργανική διαδικασία μπρος και πίσω στο χρόνο φανερώνονται ‘‘έργα’’, σύμβολα της γλώσσας, των κρυστάλλων, των γρίφων, των νύξεων και των υπαινιγμών.  

«Ασχολούμαι με θέματα που άπτονται της επισκευής των αντικειμένων και της νέας αισθητικής που δημιουργείται μέσα από αυτή», λέει η ίδια. «Μέσα από τη διαδικασία της αποκατάστασης, επιδιώκω να εκμαιεύσω την «καινούργια οπτική», εξετάζοντας το πώς μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί ένας χώρος μετά από την επισκευή του, και πώς επαναπροσδιορίζεται η ταυτότητά του μέσα από τις νέες αλλαγές».
Για την Κυριακή Κώστα η δουλειά αυτή μπορεί να παραλληλιστεί με τη θεωρία του Zακ Λε Γκόφ, ο οποίος, προσπαθώντας να εξηγήσει τη λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος, χρησιμοποιεί το παράδειγμα της ασυνέπειας των γραμματικών χρόνων και το γεγονός ότι ένας παρελθοντικός χρόνος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να γίνει αναφορά στο παρόν, ή ένας παροντικός αντίστοιχα για αναφορά στο μέλλον. Με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να εξετάσει το πόσο εύπλαστη είναι η σχέση μεταξύ τους και το ότι στην ουσία το ένα είναι κατασκεύασμα του άλλου. 
«Φαίνεται πως όλα είναι μια συνέχεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η βαρύτητα δίνεται στο παρελθόν. Δουλεύω στο παρόν έχοντας ενδιαφέρον για τα αντικείμενα και την ιστορία αλλά εστιάζομαι στο μέλλον», τονίζει η ίδια. «Οι καθρέφτες στον χώρο αντιπροσωπεύουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Στην αντανάκλασή τους βλέπεις το πίσω και το μπροστά, αλλά και το τώρα. Kεντήματα με μια πολυπλοκότητα στην οπτική τους ανάγνωση κοσμούν τον νέο χώρο. Θα έλεγα πως η νέα αισθητική του χώρου πράττει μία χορογραφία / μία λούπα που φανερώνεται μέσα από εγκαταστάσεις, κεντήματα και καθρέφτες, εγκαταστάσεις από αντικείμενα και μέταλλα που έλιωσαν και ξανασμιλεύτηκαν από την αρχή».
Η Κυριακή δημιουργεί στην ουσία μια σύνθεση, μια νέα ατμόσφαιρα μέσα από την οποία ο θεατής θα μπορεί να αισθανθεί όλες τις πτυχές του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος, μέσω της αρχιτεκτονικής και των έργων που προέκυψαν.
«Η ιστορία και η αρχιτεκτονική του χώρου πλέον αποκτά πολλές ερμηνευτικές προσεγγίσεις, καθώς όλα τα στοιχεία πλέον συνδέονται μεταξύ τους, και μέσα από αυτή τη συνέχεια, τη ροή, δημιουργείται το νέο. Όλα πλέον γίνονται». 
 
 
 

Horst Weierstall: The Book of Tides
Το «Buch der Gezeiten» είναι μια εγκατάσταση έργων σε χαρτί πάνω σε τοίχο μέσα από την οποία ο καλλιτέχνης επιχειρεί να διευκρινίσει το ερώτημα του πώς μπορούν να συνενωθούν τα σύνορα, οι περιφέρειες και οι ρωγμές. Η εγκατάσταση αποτελείται από δυο μέρη: το «Buch der Gezeiten» (έγχωμα σκίτσα με ακρυλικό και μαρκαδόρο που θυμίζουν σύγχρονη αφηρημένη τέχνη) και αφορισμούς (καταγραφές κειμένων από ημερολόγια του 2019-2020). Τα βασικά στοιχεία του σχήματος, της γραμμής και του χώρου ανάμεσά τους είναι αλληλένδετα και, μέσα από μια ελεύθερη και αέναεη δομή, δίνουν την εντύπωση ενός ανοικτού βιβλίου.

Η ιδέα για μια σχηματική απλοποίηση στα έργα του Weierstall χρονολογείται από τα πρώτα σκίτσα του, όπου ο σταυρός, ο κύκλος και η γραμμή λειτουργούσαν ως φορείς μορφής και συμβολισμών. 

Marking Time: ένα ποιητικό ντοκιμαντέρ
Μια ταινία μικρού μήκους κάτω από τον τίτλο «Μarking Time», την οποία υπογράφουν οι Νικόλας Ιορδάνου και Σύλβια Νικολαΐδου, θα προβληθεί στις 4, 19 και 31 Μαρτίου στις 19.00 στον ίδιο χώρο. Πρόκειται για ένα ποιητικό ντοκιμαντέρ που αντικατοπτρίζει το έργο του εικαστικού καλλιτέχνη Horst Weierstall, ο οποίος βίωσε έντονα τη διαίρεση του Βερολίνου και της Λευκωσίας. Παρόλο που η καλλιτεχνική του δράση καλύπτει μια περίοδο πέραν των τεσσάρων δεκαετιών, τα αντικείμενα της τέχνης του, όπως η διαίρεση, ο περιορισμός κίνησης και ο διαχωρισμός, παραμένουν ακόμα επίκαιρα.

* Ινστιτούτο Γκαίτε Κύπρου, Λεωφ. Μάρκου Δράκου 21, 1102. Εγκαίνια 27/2 στις 19.00. Διάρκεια έως 31/3. Επισκέψεις: Δευτέρα – Παρασκευή, 10:00-20:00. Ελεύθερη είσοδος. Πληροφορίες 22674606
 
christina.skordi@phileleftheros.com

 
Φιλελεύθερα, 23/2/2020.