Η εγκατάλειψη σημείο προς σημείο, φάση προς φάση είναι το θέμα της site specific παράστασης «A-way», που παρουσιάζει στον Μούτταλο το Αμφίδρομο Χοροθέατρο.
Η παράσταση, που εντάσσεται στο πρόγραμμα εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης- Πάφος 2017 πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος Τερψιχόρη του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. Φιλοξενείται το Σάββατο 7 και την Κυριακή 8 Οκτωβρίου, στις 5μ.μ. Σημείο συνάντησης οδός Ταλάτ Πασιά (πάνω από την Περβόλα).
Πώς μπορεί να αποδοθεί παραστατικά η εγκατάλειψη, πώς μπορεί με γλώσσα βασική την αρχέγονη του χορού να υποβληθεί σημείο προς σημείο η όλη διαδικασία της, οι φάσεις της αναλυτικά μα και η όλη ιστορία που συνθέτουν; Με τρόπο μάλιστα τέτοιο ώστε να γεννά διέξοδο στην προοπτική; Με τρόπο που ταυτόχρονα να αναγνωρίζει και επικοινωνεί, ότι η εγκατάλειψη δεν είναι μια εδραιωμένη – μη αναστρέψιμη κατάσταση, παρά μόνο αν ως τέτοια υποβληθεί στα μυαλά των ανθρώπων;
Σημείο προς σημείο, φάση προς φάση: Η πρώτη φάση της διαδικασίας εγκατάλειψης, είναι συνδεδεμένη με την απουσία κινήτρων παραμονής και τη συνακόλουθη άγνοια – ανασφάλεια για το τι το μέλλον επιφυλάσσει, η οποία σταδιακά αντικαθιστά/καταλύει την μέχρι τότε ασφαλή αίσθηση παραμονής. Σφικτά συνδεδεμένα μεταξύ τους μοτίβα συμπλοκής ανάμεσα στο παλιό και στο νέο, ανάμεσα στους μηχανισμούς άμυνας που ενεργοποιούνται για να καθησυχάσουν την ανασφάλεια και την διαρκώς αυξανόμενη επιθετικότητα του “σύγχρονου” και “αβέβαιου” που τείνει να τους καταλύει. Όσο η σύγκρουση παρατείνεται οι άμυνες εξασθενούν,η άγνοια για το τι επιφυλάσσει το μέλλον μετουσιώνεται σε εγκατάλειψη του παρόντος.
Η δεύτερη φάση της διαδικασίας είναι η αναγνώριση και συνειδητοποίηση του πεδίου της εγκατάλειψης. Αν στην πρώτη φάση δίνεται μέχρι τέλους η μάχη της παραμονής και οι άμυνες ενεργοποιούνται μέχρι την στιγμή που εξαντλημένες παραδίδονται, στη δεύτερη φάση άμυνες πλέον δεν υπάρχουν, καμιά μάχη πλέον δεν δίνεται. Μονάχη της απομένει η ανάγκη απότισης φόρου τιμής στο εγκαταλελειμμένο πεδίο, ύστατη προσπάθεια οι μνήμες του να κρατηθούν ζωντανές. Για να παραμείνει ζωντανή εντός η σπίθα της επανάκτησης.
Η σπίθα της επανάκτησης, της επαναφοράς νέας ζωής στο πεδίο που εγκαταλείφτηκε, παραμένει ζωντανή (περνάνε πλέον στην τρίτη φάση της ιστορίας της εγκατάλειψης) όσο παραμένουν ζωντανές οι μνήμες του. Κανένα πεδίο, κανένας ζωτικός χώρος δεν εγκαταλείπεται οριστικά, αν δεν έχει εγκαταληφθεί και από τη μνήμη.
Η επανάκτηση του ζωτικού χώρου ωριμάζει και ολοκληρώνεται (τέταρτη και τελική φάση της ιστορίας της εγκατάλειψης) όταν η γνώση της αναγκαιότητας της μετουσιώνεται σε πλήρη συνείδηση. Η νέα μνήμη του πεδίου, περιλαμβάνει ως κομμάτια της αναπόσπαστα και τις μνήμες της πρότερης εγκατάλειψής του. Μόνο που πλέον δεν είναι μνήμες άγνοιας και απόγνωσης αλλά παρακαταθήκες ισχυρές ώστε η επανάκτηση να είναι οριστική. Ο μόνος δρόμος διαφυγής από τον κύκλο της εγκατάλειψης (ώστε να μην είναι φαύλος) είναι η δέσμευση τιμής ότι η εγκατάλειψη ανήκει οριστικά στο παρελθόν.
Ιδέα – χορογραφία: Έλενα Χριστοδουλίδου
Συμμετέχουν οι χορεύτριες Ήβη Χατζηβασιλείου, Κρίστια Πιτσιλλίδου, Νικόλ Γιάννακα, Κωνσταντίνος Παπαμεθοδίου, Άδωνις Κυριακίδης.
Συνθέτουν οι μουσικοί: Αντρέας Μουστούκης, Σάββας Σάββα, Χάρης Σοφοκλέους, Τάσος Στυλιανού, Γεώργιος Σταύρου.
Κοστούμια –Λάκης Γενεθλής, Κατασκευή κοστουμιών – Νάταλη Κυρμίζη
Τεχνική υποστήριξη – Ηχοτεχνική
Διεύθυνση Παραγωγής- Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο
Πηγή: philenews
