Τον ενδιαφέρει περισσότερο η γλυπτική, θα μου πει, αν και η πρώτη φορά που τον συνάντησα, την περασμένη άνοιξη, θα μιλούσαμε για το νέο του εγχείρημα ως εξωτερικού καλλιτέχνη στη σχεδιαστική ομάδα της Delema, φιλοτεχνώντας στοιχεία από τις καινούριες πιστωτικές κάρτες της Τράπεζας Κύπρου, εμπνευσμένες από τη συλλογή Τζιάπρα Πιερίδη του Πολιτιστικού Ιδρύματος.
Στην πρώτη μας αυτή γνωριμία ο νεαρός καλλιτέχνης, που σπούδασε ιστορία της τέχνης με εξειδίκευση στη μοντέρνα αρχιτεκτονική και με έρευνα στην αρχαία γλυπτική και τα μωσαϊκά της Παλαίπαφου, είχε στα άμεσα σχέδιά του την παρουσίαση μιας νέας δουλειάς του στην γκαλερί Γκλόρια στη Λευκωσία, με έργα από χαλκό. Αυτή θα ήταν και η δεύτερη ατομική εμφάνισή του στο εικαστικό τοπίο του νησιού, κάτι που πραγματοποίησε με επιτυχία λίγους μήνες μετά.
«Μέσα από τα έργα μου προσπαθώ να προβάλλω τη φυσική ομορφιά του αντικειμένου που δουλεύω χωρίς να φαίνεται επάνω του το άγγιγμα του καλλιτέχνη. Το αποτέλεσμα είναι πολύ λιτό, αφού επιχειρώ να απλοποιήσω την ιδέα ή ένα στοιχείο ενός υλικού, και να προβάλλεται μόνο αυτό ως το βασικότερο στο έργο.
Στα συγκεκριμένα έργα, και θέλοντας να προβάλω τον χαλκό ως υλικό, τον χρωμάτισα από το περιβάλλον της Κύπρου, ζεσταίνοντάς τον με τον ήλιο και χρησιμοποιώντας την αλμύρα και την υγρασία της θάλασσας».
Και ποια τα επόμενα σχέδιά σου, Δημήτριε; «Μια σειρά από γλυπτά που θα παρουσιάσω στις Βρυξέλλες την επόμενη χρονιά», απαντά.
