«Sonitus Urbanitatis»: Διεπιστημονική έκθεση στο Χάνι του Ιμπραήμ

Μια διεπιστημονική, εικαστική και ηχητική έκθεση για τον άνθρωπο, τον χώρο και τον χρόνο, λαμβάνει χώρα από τις 22 Δεκεμβρίου στη Δημοτική Πινακοθήκη, στο Χάνι του Ιμπραήμ. Στην έκθεση με τίτλο «Sonitus Urbanitatis» συμμετέχουν οι καλλιτέχνες Γκαλίνα Ντίμοβα (πιάνο), Δημήτρης Τσούκας (ηχοτοπίο) και Γιάννος Οικονόμου (φωτογραφία).
 
Η έννοια της χωροχρονικής διάσχισης και η διερεύνηση της αστικής κοσμοθεωρητικής χωρικότητας εξερευνούνται μέσα από το έργο τριών καλλιτεχνών, οι οποίοι προβάλλουν σε ενιαίο χώρο, ο καθένας με διαφορετικό τρόπο και με διαφορετικά μέσα, τρεις διακριτούς άξονες χρονικότητας σε σχέση με τον αστικό βιοτόπο ως αρχιτεκτονημένο χώρο.
 
Το άνοιγμα θα γίνει με ζωντανή περφόρμανς την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου στις 6μ.μ., η οποία θα επαναληφθεί στις 7, 8 και 9μ.μ. 

Οριοθετώντας ένα χωροχρονικό πλέγμα τριαδικής διαδραστικής πολυπλοκότητας, δύο μουσικοί κινητοποιούνται και αντιδρούν καλλιτεχνικά σε τρεις φωτογραφικές ενότητες του Γιάννου Οικονόμου, ο οποίος μέσα από την οπτική αποτύπωση, ως αναπαράσταση της πραγματικότητας δεδομένου χρονικού στιγμιότυπου, επικεντρώνεται τόσο στην ενσωμάτωση του υποκειμένου στον αρχιτεκτονικό βιωματικό τόπο όσο και στην αποστασιοποιημένη θέαση και εξέταση των υλιστικών γραμμοποιημένων όγκων και της ενδημικότητας του «κτιστού» ως συμπαγές οντολογικό και εννοιολογικό σύνολο.
 
Το υλικό αυτό εκτιθέμενο τόσο σε φωτογραφίες όσο και και σε τρεις οθόνες με slide show τριών φωτογραφικών ενοτήτων, συνοδεύεται από κομμάτια συνθετών του σύγχρονου ρεπερτορίου (Μοντέρνα αρχιτεκτονική/ Φίλιπ Γκλας, Άνθρωποι/ Άρβο Παρτ, Σύγχρονα Ερείπια/ Τόρου Τακεμίτσου) τα οποία θα ερμηνεύσει ζωντανά στα εγκαίνια της έκθεσης η σολίστ του πιάνου Γκαλίνα Ντίμοβα. Μέσω της ζωντανής επιτελικής εκτέλεσης σε ταυτολογικό χώρο, η χρονικότητα καθορίζεται μέσα από την μορφοποίηση του παρόντος χρόνου που επιβάλλει η ενσωμάτωση της ζωντανής μουσικής πράξης, διακριτή μέσα από την εμπειρία του μηχανιστικού χρόνου στη βάση του τρίπτυχου διάρκεια/ περάτωση / απολυτότητα (αρχή- μέση- τέλος).

Σε αντιδιαστολή του οριστικοποιημένου χωροχρονικού πλαισίου, η έκθεση πλαισιώνεται από την ηχητική εγκατάσταση του Δημήτρη Τσούκα, η οποία ως ένα ηχοτοπίο ατέρμονης κίνησης καταλαμβάνει τον άυλο και υλικό χώρο, προσδιορίζοντας το παρόν που αυτή τη φορά αποκτά αχρονικότητα/ αιωνιότητα πάντα σε εντορμία με την υπερχρονική στατικότητα των εικόνων, ενώ ο ήχος σε σχηματοποιημένη μορφή βόμβων, ανακλάσεων, αναδράσεων και πυκνών θορυβικών όγκων μετασχηματίζει και επηρεάζει την συνειδητή και ασυνείδητη εμπειρία της χωροχρονικότητας σε παραλληλία με τις εικόνες.

 
Πηγή: philenews