Ως εικαστικό, στην Κύπρο, τον πρωτογνωρίσαμε μέσα από τη σειρά «The Awakening». Ένα ημερολόγιο του χρόνου που πέρασε στην Ταϊλάνδη μεταξύ 2005-2010. Όπως εξήγησε παλαιότερα «σε ένα από τα πολλά ταξίδια μου στην Ταϊλάνδη, το 2005, μετά από χρόνια ψάξιμο, έφτασα σε μια παραλία, μαγική, όπου έμελλε να ξαναγεννηθώ. Εκεί, ξεκίνησα να εξασκώ την ashtanga yoga και την ίδια περίοδο να φτιάχνω τα πρώτα μου μαυρόασπρα σκίτσα. Είχα μαζί μου ένα Sketch Book και με το τέλος του ταξιδιού η συλλογή Awakening, ήταν πραγματικότητα. Λίγο αργότερα μπήκε το χρώμα στη ζωή μου και πλέον ζωγράφιζα μέρα και νύχτα για ώρες ατέλειωτες. Στην ίδια παραλία, ένα χρόνο αργότερα, οργάνωσα την πρώτη μου έκθεση, σε ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι δίπλα από τη θάλασσα με λαμπτήρες πετρελαίου για φωτισμό και με μουσική τα κύματα. Κόσμος πολύς, φίλοι ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο, ένας βομβαρδισμός θετικών σχολίων και παρότρυνσης για το παρακάτω. Στην ίδια παραλία αργότερα δημιούργησα το δικό μου στούντιο πάνω στους βράχους και ζωγράφιζα, ξορκίζοντας τους φόβους μου. Γνώρισα κόσμο, έκανα φίλους από όλα τα σημεία της γης, έμαθα να ζω απλά, να χαίρομαι με τα λίγα, ξαπόστειλα όλα τα κοινωνικά πρέπει και μη». Για επτά χρόνια ζούσε μεταξύ Κύπρου και της συγκεκριμένης παραλίας. Εκεί γεννήθηκε και ο Κότα. Μία φιγούρα με στρογγυλό κεφάλι και μεγάλα αφτιά, που πρωταγωνιστεί σε πολλά από τα έργα της σειράς «The Beach Stories» κι έχει σαν μότο «Kota lives happily on a magical beach submerged under water looking at life in a positive way…».
Κι είναι φυσικά ο ίδιος, όπως πρόφεραν το όνομά του οι Ταϊλανδοί. Ακολούθησαν κι άλλες δουλειές και εκθέσεις, κυρίως στην Κύπρο, ενώ φέτος έκανε το μεγάλο βήμα συμμετέχοντας στην Εβδομάδα Design του Παρισιού κι αυτές τις μέρες στο Μαϊάμι, στην Aqua Art Miami στο πλαίσιο της ετήσιας διοργάνωσης Art Miami. Μία από τις πιο σημαντικές εκθέσεις στον κόσμο που γίνεται κάθε χρόνο από τη δεκαετία του ’70.
Εκτός από τη ζωγραφική, πατώντας πάντα στην αρχιτεκτονική του πλευρά, σχεδίασε χαλιά και κεραμικά και πρόσφατα μια σειρά από γλυπτικές εγκαταστάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και σαν χρηστικά αντικείμενα, ως κονσόλες ή τραπεζάκια. Τη σειρά αυτή την ονόμασε «Playful sculptures». Και τα τέσσερα κομμάτια της σειράς, χειροποίητα, διέπονται από τη φιλοσοφία πως τα πάντα μπορούν να αλλάζουν, τίποτα δεν είναι στατικό. Όπως κι οι πίνακές του, έτσι κι αυτά αποτελούν μία χρωματική πανδαισία. «Μπορούμε να ζούμε μαυρόασπρα ή γκρίζα, η επιλογή εναπόκειται σε μας κατά πόσο θα βάζουμε ή όχι χρώμα στη ζωή μας. Το χρώμα δεν είναι απαραίτητο αλλά όταν υπάρχει δημιουργεί συναίσθημα, τονίζει μια συγκεκριμένη στιγμή στο χρόνο. Όσο περνά από το χέρι μου θέλω να ζω χρωματιστά», λέει ο Κώστας Νεοφυτίδης.
Στο Aqua Art Miami 2019 που πραγματοποιήθηκε αρχές του μήνα παρουσίασε 13 έργα, τόσο από την πρόσφατη συλλογή του όσο και από παλαιότερες ως μία αναδρομική θεώρηση της δουλειάς του, με έμφαση στα «Holi Portraits». Πρόκειται για µια συλλογή η οποία είναι εμπνευσμένη από την ινδουιστική γιορτή των χρωμάτων κατά την οποία χιλιάδες άνθρωποι, εφοδιασμένοι µε χρωματιστή σκόνη, αφήνονται στους ρυθμούς της πόλης, την οποία βάφουν πολύχρωμη προκειμένου να σηματοδοτήσουν, µε τον δικό τους τρόπο, τον ερχομό της άνοιξης. Ο εορτασμός έχει συμβολικό χαρακτήρα αφού πολλοί τον αποκαλούν «Γιορτή της Γονιμότητας και της Αγάπης». Όπως και στα προηγούμενα έργα του έτσι και εδώ παίζει με γεωμετρικά σχήματα.
Εκτός από την άντληση έμπνευσης, στην Ασία προσέφυγε και για την παραγωγή κάποιων σειρών, όπως τις συλλογές χαλιών «Woven Art» που έχουν σχεδιαστεί και παραχθεί στο Νεπάλ. Στη σειρά αυτή, το σχήμα τους το εμπνεύστηκε από τα μικρά τετράγωνα χαλιά που χρησιμοποιούν οι μοναχοί για το διαλογισμό, τα χρώματα όπως το μπορντό και το πορτοκαλί από τα ρούχα τους, το γκρι-γαλάζιο από τα νερά της λίμνης και τα πράσινα από τη ζούγκλα. Η συλλογή «Underwater» έχει σχεδιαστεί σε ένα νησί της Ταϊλάνδης βιώνοντας καθημερινά τη ζωή των ψαράδων με τα καΐκια, την Ανατολή και τη Δύση του ηλίου και τη θαλάσσια ζωή. Οι συλλογές πιάτων «Blue Moods», οι οποίες παρήχθησαν σε περιορισμένο αριθμό με τη μέθοδο της μεταξοτυπίας στην Αθήνα, έχουν σχεδιαστεί αγναντεύοντας τα μπλε νερά της Μεσογείου.
«Πρόθεσή μου, εξηγεί, είναι να μεταφέρω μέσω της τέχνης, προσωπικές διαθέσεις ανάλογα με τον τόπο που σχεδιάζονται». Το «Batik Art» προέκυψε το 2013, όταν σε ένα δίμηνο ταξίδι στη Σρι Λάνκα αποτύπωσε εμπειρίες, εικόνες και βιώματα φτιάχνοντας κάτι σαν ένα μικρό ημερολόγιο με διαφορετικές συλλογές. Ανάμεσα σε αυτές οι «Lucky Elephants» (στην Ασία ο ελέφαντας θεωρείται ζώο τυχερό και μέσω του μεταφέρεται τύχη) και η συλλογή «Silent Βeach» με καθημερινές ιστορίες μιας εξωτικής παραλίας. Αργότερα επέστρεψε στη Σρι Λάνκα και σε συνεργασία με έναν ντόπιο καλλιτέχνη, ο οποίος κατασκευάζει υφάσματα με τη μέθοδο μπατίκ, εφήρμοσε τα δικά του σχέδια.
