Το Χάνι του Ιμπραήμ, ένα από τα έργα που προγραμματίστηκαν στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, έχει ολοκληρωθεί. Με κάποια καθυστέρηση, αλλά πλέον αποτελεί για την πόλη σημαντικό κομμάτι της και για τους επισκέπτες έναν ακόμη προορισμό.
Οι κάτοικοι της πόλης θυμούνται ένα σύμπλεγμα από χαλάσματα. Κι αν ζούσαν οι πιο παλιοί, θα θυμούνταν ένα ζωντανό κύτταρο, ένα ξενοδοχείο της εποχής όπου σύχναζαν έμποροι και πραματευτάδες οι οποίοι κινούνταν από επαρχία σε επαρχία. Αυτά μέχρι τη δεκαετία του ’60, όταν οι Τουρκοκύπριοι αποσύρθηκαν στους θύλακες και το Χάνι του Ιμπραήμ εγκαταλείφθηκε, με αποτέλεσμα οι χώροι του να μετατραπούν σε εργαστήρια. Σήμερα, οι χώροι αυτοί καθώς και κάποιοι παρακείμενοι έχουν αποκατασταθεί και έχουν ενοποιηθεί δημιουργώντας ένα σύμπλεγμα για διάφορες δραστηριότητες. Κυρίως πολιτιστικές.
Την ανάπλαση του παλιού οικοδομήματος ανέλαβαν οι αρχιτέκτονες Δημήτριος Λουκαΐδης (συντονιστής), Μαρία Φιλίππου, Νέαρχος Θεοδούλου, Χρυσαφένη Θεοδούλου και Σοφία Μπαγιαρτάκη, με συνεργάτη τη Μαρία Προκοπίου, κατόπιν αρχιτεκτονικού διαγωνισμού. Το σύμπλεγμα των κτιρίων είναι κλειστό προς τα έξω, αφού ένας ψηλός τοίχος το διαχωρίζει από τον δρόμο, και έχει δύο εισόδους, που οδηγούν σε μια εσωτερική, πλακόστρωτη αυλή. Σε ένα μέρος της αυλής έχει δημιουργηθεί ξύλινη εξέδρα για υπαίθριες παραστάσεις.
Οι αρχιτέκτονες δημιούργησαν τρεις ενότητες χώρων, σαν γειτονιές με διάφορες δραστηριότητες: Η μία περιλαμβάνει χώρους εκδηλώσεων, η άλλη εμπορικές δραστηριότητες και ξενώνες και μία τρίτη εκθεσιακούς χώρους. Αν και λειτουργούν αυτόνομα, ταυτόχρονα συνδέονται μεταξύ τους και μοιράζονται την εσωτερική αυλή δημιουργώντας μία ανθρώπινη όσμωση, όπως γινόταν παλιά, ζωντανεύοντας έτσι μνήμες και επαναπροσδιορίζοντας τον χαρακτήρα του Χανιού και του ιστορικού κέντρου όπου βρίσκεται.
Νέες κτιριακές προσθήκες που έγιναν επενδύθηκαν με πανέλα χαλκού, πράγμα που προσδίδει μια δυναμική, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί αναφορά στην ιστορία της Κύπρου. Οι προσθήκες αυτές, όπως μας εξηγεί ο Δημήτρης Λουκαΐδης, είναι κατασκευασμένες από μέταλλο και γυαλί, ώστε να είναι αναστρέψιμες, να είναι διακριτές και να μην προσομοιάζουν με τις αρχικές, αλλά και για να παρέχουν αίσθηση διαφάνειας έτσι ώστε ο όγκος τους να μην προβάλλεται έντονα. Ένα άλλο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι οι κάθετες φυτεύσεις στους τοίχους, που έγιναν ώστε να υπάρχει το στοιχείο της φύσης.
Το Χάνι του Ιμπραήμ άρχισε ήδη (πριν καλά καλά τελειώσει) τις πολιτιστικές του δραστηριότητες, φιλοξενώντας εκθέσεις και εκδηλώσεις. Στο κομμάτι της εμπορικής του δραστηριότητας γίνονται ακόμα σκέψεις, λόγω επιφυλάξεων που εκφράστηκαν στην πορεία από φορείς της πόλης, που επισημαίνουν πως δεν πρέπει το Χάνι να καταστεί ένα «μικρό mall», αλλά να δοθεί η έμφαση σε θέματα ανάπτυξης των τεχνών και της παράδοσης του τόπου.
Το έργο είναι υποψήφιο για βράβευση από την Europa Nostra Awards 2018.
