«Διάβολε μαύρε, μου λέει, αν είχα αυτή την στιγμή πιστόλι θα σε σκότωνα. Του λέω, είσαι σπιούνος, φύγε αυτή την στιγμή από το σπίτι μου. Πρόσεξε καλά, μου λέει, πριν περάσουν 48 ώρες θα πιαστείς. Του λέω, ότι θες να κάνεις κάνε το μια ώρα αρχύτερα.». Με αυτά τα λόγια αφηγήθηκε η Νίκη Παπαδοπούλου – Κικκίδη στο εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Νέαρχου Γεωργιάδη τα όσα οδήγησαν στην σύλληψή της από τις κατοχικές δυνάμεις.
Η Νίκη Παπαδοπούλου – Κικκίδη ήταν μια από τους Κύπριους αγωνιστές οι οποίοι παρασημοφορήθηκαν μεταπολεμικά για την προσφορά τους στην μάχη κατά του φασισμού και του ναζισμού. Η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» τον Μάη του 1985 σε σχετικό άρθρο-αφιέρωμα για την συμβολή των Κυπρίων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέφερε την συγκλονιστική ιστορία της Νίκης Παπαδοπούλου – Κικκίδη γράφοντας τα εξής:
«Μια θρυλική παρουσία στην Αντίσταση ήταν αυτή της Νίκης Παπαδοπούλου – Κικκίδη. Η Νίκη γεννήθηκε στην Κύπρο και φοιτούσε στην οδοντιατρική σχολή στην Αθήνα όταν ξέσπασε ο πόλεμος. Ακολούθησε η κατοχή και η αθλιότητα που έφεραν στην χώρα τα γερμανικά κατοχικά στρατεύματα. Μπροστά στην αθλιότητα αυτή η Νίκη αποφάσισε, στα 19 της μόλις χρόνια, να γίνει μέλος αντιστασιακής ομάδας και να βοηθήσει τους Άγγλους και συμμάχους στρατιώτες που, αντάρτες στα βουνά, πολεμούσαν ηρωικά τον εχθρό. Η ομάδα της Νίκης έβρισκε τρόφιμα για τους κρυμμένους Άγγλους αξιωματικούς και συχνά φυγάδευε Άγγλους στο εξωτερικό. Στην προσπάθειά της να φυγαδεύσει δυο Άγγλους, η Νίκη, που δρούσε με το ψευδώνυμο «Βίκυ», προδόθηκε και συνελήφθη. Στη βασανιστική και επίμονη ανάκριση, που ακολούθησε, δε λύγισε. Αρνήθηκε να ομολογήσει τους συνδέσμους της και γι’ αυτό και καταδικάστηκε σε θάνατο. Μετά από ένα μήνα αγωνίας, η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά και η Νίκη στάληκε στις φυλακές του Μπρίντιζι της Ιταλίας, όπου πέρασε τρία χρόνια κάτω από άθλιες συνθήκες. Από τη φυλακή βγήκε όταν η 8η στρατιά των Συμμάχων κατέλαβε το Μπρίντιζι. Για να καταφέρει η Νίκη να ειδοποιήσει τους συμμάχους και να πετύχει την απελευθέρωση των κρατουμένων, προσποιήθηκε την άρρωστη και μεταφέρθηκε έτσι από το στρατόπεδο στο νοσοκομείο. Από το νοσοκομείο έριξε ένα σημείωμα σε στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων. Δέκα μέρες αργότερα ακολούθησε η απελευθέρωση όλων των γυναικών που κρατούνταν στο Μπρίντιζι».
«Μια θρυλική παρουσία στην Αντίσταση ήταν αυτή της Νίκης Παπαδοπούλου – Κικκίδη. Η Νίκη γεννήθηκε στην Κύπρο και φοιτούσε στην οδοντιατρική σχολή στην Αθήνα όταν ξέσπασε ο πόλεμος. Ακολούθησε η κατοχή και η αθλιότητα που έφεραν στην χώρα τα γερμανικά κατοχικά στρατεύματα. Μπροστά στην αθλιότητα αυτή η Νίκη αποφάσισε, στα 19 της μόλις χρόνια, να γίνει μέλος αντιστασιακής ομάδας και να βοηθήσει τους Άγγλους και συμμάχους στρατιώτες που, αντάρτες στα βουνά, πολεμούσαν ηρωικά τον εχθρό. Η ομάδα της Νίκης έβρισκε τρόφιμα για τους κρυμμένους Άγγλους αξιωματικούς και συχνά φυγάδευε Άγγλους στο εξωτερικό. Στην προσπάθειά της να φυγαδεύσει δυο Άγγλους, η Νίκη, που δρούσε με το ψευδώνυμο «Βίκυ», προδόθηκε και συνελήφθη. Στη βασανιστική και επίμονη ανάκριση, που ακολούθησε, δε λύγισε. Αρνήθηκε να ομολογήσει τους συνδέσμους της και γι’ αυτό και καταδικάστηκε σε θάνατο. Μετά από ένα μήνα αγωνίας, η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά και η Νίκη στάληκε στις φυλακές του Μπρίντιζι της Ιταλίας, όπου πέρασε τρία χρόνια κάτω από άθλιες συνθήκες. Από τη φυλακή βγήκε όταν η 8η στρατιά των Συμμάχων κατέλαβε το Μπρίντιζι. Για να καταφέρει η Νίκη να ειδοποιήσει τους συμμάχους και να πετύχει την απελευθέρωση των κρατουμένων, προσποιήθηκε την άρρωστη και μεταφέρθηκε έτσι από το στρατόπεδο στο νοσοκομείο. Από το νοσοκομείο έριξε ένα σημείωμα σε στρατιώτες των συμμαχικών δυνάμεων. Δέκα μέρες αργότερα ακολούθησε η απελευθέρωση όλων των γυναικών που κρατούνταν στο Μπρίντιζι».
Τις δυνάμεις τους στον αγώνα κατά του ναζισμού και του φασισμού ένωσαν και οι 117 Κύπριες γυναίκες τις οποίες έχει καταγράψει ο Δρ. Πέτρος Παπαπολυβίου στο βιβλίο του «Οι Κύπριοι Εθελοντές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: Τα μητρώα, οι κατάλογοι και ο φόρος αίματος».
Πηγές: «Η Συμβολή της Κύπρου στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», Σκηνοθέτης: Νέαρχος Γεωργιάδης, Παραγωγή: Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, 1989. «Κύπριοι που παρασημοφορήθηκαν για την δράση τους στον αντιφασιστικό αγώνα», «Φιλελεύθερος», 8 Μαΐου 1985. «Οι Κύπριοι Εθελοντές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: Τα μητρώα, οι κατάλογοι και ο φόρος αίματος», επιμέλεια Πέτρος Παπαπολυβίου, Λευκωσία 2012.
* Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την έκθεση «1940 Πρόσωπα και Εικόνες», Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου, Φανερωμένης 86-90, τηλέφωνο επικοινωνίας 22128157.
* Ιστορικός-Ερευνήτρια, Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου.
Φιλgood, τεύχος 246.
