Τελικά, η περίφημη όρθια πατάτα της Ξυλοφάγου ήταν το λιγότερο που μπορούσε να μας συμβεί ως νεοκυπριακό φαινόμενο ασυναρτησίας. Με την ερμηνεία του Μπαμπινιώτη: η έλλειψη λογικού ειρμού, ακολουθίας. Ή και με την ερμηνεία που έδινε συχνά ο αείμνηστος δημοσιογράφος Αλέκος Κωνσταντινίδης: κρετινισμός.
Ήρθε τώρα και ο στύλλος της ΑΗΚ στη μέση του δρόμου στην Αραδίππου κι έδεσε το κυπριακό καρυδάκι. Αλλά, αν ήταν μόνο αυτά, τα ιλαροτραγικά, θα μπορούσαν να βοηθούν και κάπως στις μουντές μέρες μας και να προκαλούν απλώς γέλια. Όμως, το φαινόμενο της ασυναρτησίας και του κρετινισμού επεκτείνεται και σε πολύ σοβαρά ζητήματα, που δεν είναι για γέλια. Μέχρι και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Τους έδωσαν γνωματεύσεις ότι παραβιάζουν το Σύνταγμα και τους νόμους όταν διατηρούν τη θέση του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ στο πανεπιστήμιο για όσα χρόνια είναι ευρωβουλευτής, αλλά επειδή διαφωνούν με τον Νόμο έχουν και παράπονο που τους το λένε.
«Το Πανεπιστήμιο Κύπρου θεωρεί ότι δεν έχει παραβιάσει την ουσία και το πνεύμα του νόμου που αφορά στο ασυμβίβαστο μεταξύ της θέσης του Ευρωβουλευτή και του Καθηγητή με άδεια άνευ απολαβών», δήλωνε χτες ο Πρύτανης. Όποιος παρανομεί αυτό επικαλείται, το πνεύμα του νόμου. Αλλά, για να κρίνει κάποιος μια παρανομία εξετάζει αν παραβιάστηκε το γράμμα του νόμου, όχι το πνεύμα. Διότι το πνεύμα μπορεί ο καθένας να το βλέπει υποκειμενικά, και μόνο το δικαστήριο μπορεί να κρίνει διαφορετικά. Αλλιώς, θα έκανε ο καθένας ό,τι γούσταρε και θα επικαλείτο το πνεύμα του νόμου.
Όπως και το νέο γήπεδο της Λεμεσού. Με βάση τις αποφάσεις και τα σχέδια που έγιναν θα ήταν χωρητικότητας 13.000 θέσεων. Τώρα ξαφνικά κάτι άλλαξε στο πνεύμα ορισμένων και οι θέσεις θα είναι κατά δύο χιλιάδες λιγότερες. Κάτι ψέλλιζαν για τις παραγγελίες των καρεκλών, για τους διαδρόμους ανάμεσά τους, για τις οδηγίες της ΟΥΕΦΑ… Αλλά, η ουσία είναι ότι υπάρχει παντού η άνεση να μας πιάνουν όλοι στο περιπαίξιμο.
Όπως μας έπιασε ο Αρχιεπίσκοπος. Οι μισοί ιερείς όλων των μητροπόλεων είναι ανεμβολίαστοι αλλά η Εκκλησία της Κύπρου θέτει σε τρίμηνη αργία δώδεκα ιερείς της Λευκωσίας. Για όλους τους άλλους δεν τρέχει τίποτε, αλλά αυτοί οι δώδεκα θα μείνουν χωρίς μισθό.
Μην πάμε και στην υπόθεση της δεκαενιάχρονης Βρετανίδας, που την κάναμε βούκινο και τη φυλακίσαμε για σαράντα μέρες, επειδή έβλαψε το δημόσιο συμφέρον με «ψευδή καταγγελία» βιασμού και τώρα που το Ανώτατο Δικαστήριο τη δικαίωσε, δεν τρέχει τίποτα με τον δικαστή που την καταδίκασε, ούτε με τους αστυνομικούς που την κυνήγησαν. Κι αν δεν είχε η ίδια και η οικογένειά της το σθένος να παλέψουν στο Ανώτατο, θα συνεχίζαμε τον ύπνο του δικαίου. Τον ύπνο του κρετίνου, καλύτερα.
Το άλλο, με τους περιορισμούς του κορωνοϊού, είναι σε συνέχειες. Περάσαμε στις χαλαρώσεις τώρα. Τα παιδιά, λέει, «χωρίς ιστορικό εμβολιασμού ηλικίας 12-17 ετών» θα επιτρέπεται να πηγαίνουν σε χώρους εστίασης, καφετέριες και θέατρα «νοουμένου ότι συνοδεύονται από γονέα/κηδεμόνα που ολοκλήρωσε το εμβολιαστικό του πρόγραμμα». Δηλαδή, ένας 16χρονος που θέλει να πάει σε καφετέρια να δει τους φίλους του θα πηγαίνει με τη μάμμα του. Άραγε, θα κάθεται και μαζί του υποχρεωτικά στην παρέα των παιδιών ή μπορεί να κάτσει σε διπλανό τραπεζάκι; Πάντως, πρέπει να είναι εμβολιασμένη η μάμμα, αλλιώς δεν ισχύει η χαλάρωση. Αν οι γονιοί είναι εναντίον των εμβολίων κατά πάσα πιθανότητα είναι και τα παιδιά τους. Επομένως, αυτό που παρουσιάζεται ως χαλάρωση, σύμφωνα με το γράμμα είναι χαλάρωση, αλλά σύμφωνα με το πνεύμα είναι ακόμα μια πίεση στους ανεμβολίαστους γονείς να εμβολιαστούν για να μην αφήνουν τα παιδιά τους εγκλωβισμένα στο σπίτι; Εκεί είμαστε ακόμα…
aristosm@phileleftheros.com
