Η ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ άνετη επικράτηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στην κατοχική Τουρκία, δημιουργεί, εκ των πραγμάτων, δεδομένα, που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το ζητούμενο είναι ποια θα είναι εφεξής η συμπεριφορά του ισχυρού πολιτικά Ταγίπ. Ο Ερντογάν είναι παντοδύναμος, κυρίαρχος ηγέτης της Τουρκίας, ο οποίος προφανώς και δεν θα έχει κανένα πλέον λόγο να δίνει λογαριασμό σε κανένα. Θα μπορεί να επικαλείται την λαϊκή εντολή. Η νίκη του στις προεδρικές αλλά και τις βουλευτικές εκλογές, επιβεβαίωσε την παντοδυναμία του, αν και τα ποσοστά του έχουν μειωθεί. Η πλειοψηφία των Τούρκων ψηφοφόρων έχει εγκρίνει τις πολιτικές του, τόσο στα εσωτερικά θέματα, όσο και στα εξωτερικά ζητήματα. Ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία η τουρκική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, η πλειοψηφία των Τούρκων ψηφοφόρων δεν έχει κάνει άλλη επιλογή, πλην αυτής της συνέχισης της διακυβέρνησης Ερντογάν.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ την προεκλογική περίοδο στην Τουρκία, διαπιστώθηκε πως, μετά τους φονικούς σεισμούς του περασμένου Φεβρουαρίου, ο Τούρκος Πρόεδρος είχε περιορίσει, μειώσει την απειλητική ρητορική του ενάντια στην Κύπρο, την Ελλάδα, τους Κούρδους. Η μείωση της ρητορικής, δεν διαφοροποίησε τις θέσεις και επιδιώξεις του. Με κάθε ευκαιρία το έλεγε αυτό. Άλλωστε, ο εθνικισμός ήταν κυρίαρχο χαρακτηριστικό της προεκλογικής εκστρατείας τόσο του ιδίου όσο και της αντιπολίτευσης. Ο εθνικισμός και ο θρησκευτικός φανατισμός αποτελεί κυρίαρχη ιδεολογία στην Τουρκία.
ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ στην επόμενη ημέρα της εκλογικής νίκης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και αυτό που απασχολεί την Κύπρο είναι πως θα κινηθεί στο εθνικό μας θέμα. Θα ήταν ψευδαίσθηση να θεωρούμε πως ο Ερντογάν θα αλλάξει πολιτική στο Κυπριακό. Ποιος μπορεί να πιστέψει πως δεν διαφοροποίησε τις θέσεις προεκλογικά για σκοπούς της εκστρατείας του. Ο Τούρκος Πρόεδρος δεν πρόκειται από μόνος του να προχωρήσει σε αλλαγή στάσης και πολιτικής στο Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά. Για να υπάρξει διαφοροποίηση της τουρκικής συμπεριφορά έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου, θα πρέπει ο Ερντογάν να αναγκαστεί. Όχι διά της βίας, αλλά από την πολιτική, που θα ακολουθήσουν Αθήνα και Λευκωσία, αξιοποιώντας όλα τα εργαλεία, που υπάρχουν σε διπλωματικό επίπεδο. Κυρίως στο πεδίο της Ε.Ε. καθώς εκεί η κατοχική Τουρκία προσδοκά να έχει κέρδη, οφέλη. Σε αναμονή λοιπόν.
