Τα ξημερώματα της Τρίτης, ο εκλεγμένος δικτάτορας της Ρωσίας, που εισέβαλε στην Ουκρανία πριν από περίπου 15 μήνες για να αποναζιστικοποιήσει, είπε, μερικές ρωσόφωνες περιοχές της, τις οποίες και τελικά προσάρτησε με κίβδηλα και fast-track δημοψηφίσματα, βομβάρδισε από αέρος το Κίεβο. Από την επίθεση αυτήν, με ιρανικά drones, ισοπεδώθηκε πολυκατοικία στην πρωτεύουσα. Οι περισσότεροι κάτοικοι, την είχαν εγκαταλείψει. Από τους λίγους που έμειναν, σκοτώθηκαν δύο παιδιά και ένας ενήλικας. Δεν ξέρουμε πόσοι είναι οι τραυματισμένοι.
Θα έλεγα κάπου εδώ, ότι ίσως θα είχε ενδιαφέρον να τοποθετηθούν ανοικτά επάνω σε αυτήν την άνευ προηγουμένου πολεμική επιδρομή εναντίον μιας ανεξάρτητης χώρας οι εκπρόσωποι των δύο φιλορωσικών κομμάτων που κατεβαίνουν στις εκλογές μας – το Ελληνική Λύση του Βελόπουλου, τον οποίο υποστηρίζουν και οι αντάρτες καταληψίες μοναχοί της Μονής Εσφιγμένου στο Άγιον Όρος και το κόμμα Νίκη, που ανοικτά τάσσεται υπέρ της Μόσχας και κατά του Πατριαρχείου μας στο Φανάρι. Όμως, κατόπιν δεύτερης σκέψεως λέω «όχι». Οι επιπτώσεις από τον ψεκασμό δεν φεύγουν με την απλή λογική!
Κατασκευή σε εξέλιξη διώροφου κτηρίου επιφάνειας 520 τετραγωνικών μέτρων εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας Ψαρρούς και σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τη γραμμή αιγιαλού με τμήματα του κτηρίου να βρίσκονται εντός της ζώνης αιγιαλού και παραλίας. Αυτή είναι μία από τις αυθαιρεσίες που εντόπισε το Κλιμάκιο Επιθεωρητών και βάσει αυτής ξεκίνησε από χθες το πρωί η κατεδάφιση των αυθαιρέτων του περίφημου «Nammos» στο νησί της Μυκόνου. Εκεί, βεβαίως, υπάρχουν και άλλα πολλά αυθαίρετα, τα οποία όμως δεν μπορούν να κατεδαφιστούν. Δεν αφορούν κτήρια, αλλά …άλλες νοοτροπίες και πράξεις. Που συνήθως εκδηλώνονται «κάτω από το τραπέζι». Το νησί είναι από τα ωραιότερα στον κόσμο. Κάποτε προσέλκυε το ανφάν γκατέ του διεθνούς και ντόπιου τζετ-σετ. Εδώ και κάποια χρόνια, δυστυχώς, κυριάρχησε ο νεοπλουτισμός.
Την περασμένη Τετάρτη φιλοξένησα στην εκπομπή «Καθρέφτης» στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ τον κ. Γιώργο Παππά, παθολόγο στα Ιωάννινα, διδάκτορα του εκεί πανεπιστημίου. Από την αρχή της πανδημίας, με τα τακτικά του Ημερολόγια Κορωνοϊού στο Facebook, μας ενημέρωνε πλήρως και συχνά μας καθοδηγούσε με ασφάλεια στον δαιδαλώδη χώρο αυτής της νόσου. Περισσότερα από 2 χρόνια μετά, τα καλά νέα είναι ότι έχει κηρυχθεί επίσημα από τον ΠΟΥ το τέλος του συναγερμού για την πανδημία, αλλά όχι το τέλος της όπως πολλοί νομίζουν. «Όμως, έχει ακόμη κορωνοϊό;», τον ρώτησα όταν μιλήσαμε. «Πώς δεν έχει», απάντησε.
«Μια επιδημιολογική ευθραυστότητα που τρέχει σιωπηλά έχει. Με 1.900-2.000 κρούσματα να δηλώνονται ημερησίως στην Ελλάδα και πολλά ακόμη να μένουν αδήλωτα. Ο αριθμός των νεκρών ανά εβδομάδα είχε σταθεροποιηθεί κοντά στους 40, αλλά την τελευταία εβδομάδα ανέβηκε στους 57. Το 10% των θανάτων τον τελευταίο μήνα ήταν σε ηλικίες 50-69. Πάνω από το 30% των ανθρώπων που διασωληνώθηκαν τον τελευταίο μήνα είναι 50-69 ετών».
Τι πρέπει να κάνουμε, λοιπόν;
Οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε τη «νέα κανονικότητα», να την κάνουμε περισσότερο συμπεριληπτική. Να επιτρέπει αυτή η κανονικότητα σε ευπαθή άτομα να συμμετέχουν στην κοινωνική ζωή. Πόσο εφικτό είναι να αυτο-θωρακιστούν αυτά τα άτομα, που συχνά, μάλιστα, έχουν ελαττωμένη απάντηση στον προφυλακτικό εμβολιασμό τους; Ένα προγνωστικό μοντέλο έδειξε ότι θα πρέπει κάποιος να ελαττώσει κατά 10 φορές τη συχνότητα των κοινωνικών του επαφών για να ελαττώσει στο μισό τον ετήσιο κίνδυνό του να κολλήσει (ξανά) τον ιό.
Οφείλουμε, επίσης, να βάλουμε τέλος στο όνειδος της ενδονοσοκομειακης μετάδοσης του ιου: Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε 5% θνησιμότητα για την ενδονοσοκομειακή Covid-19 στους μελετητές μάλιστα φάνηκε λίγη. Τότε να σταματήσουμε όλα τα μέτρα προφύλαξης έναντι όλων των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, που λέει σε ένα εξαιρετικό σχόλιο η ομάδα της Julia Koehler: Οφείλουμε να επανέρθουμε στον καθολικό έλεγχο στην εισαγωγή – είναι ηθική ευθύνη να μην κολλάει ο νοσηλευόμενος τον ιό ή ό,τι άλλο στο νοσοκομείο, έχει εν τέλει και μικρότερο κόστος.
Οφείλαμε π.χ. να φτιάξουμε θαλάμους διαβαθμισμένου κινδύνου, ώστε να νοσηλεύονται με μεγαλύτερη προστασία οι περισσότερο ευάλωτοι ή οι περισσότερο πιθανοί να κολλήσουν. Και φυσικά οφείλαμε να έχουμε ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό σε κάθε κλινική, είτε αυτή είναι οφθαλμολογική ή καρδιολογική ή παθολογική. Τρία χρόνια τώρα, θα έπρεπε να έχουμε εκπαιδεύσει.
Και, τι άλλο να κάνουμε λοιπόν; Αυτά που λέγαμε από το Νοέμβριο του 2020 και δεν κάναμε:
Να καθαρίσουμε τον αέρα των κλειστών χώρων. Η άρνησή μας να το πράξουμε δείχνει την απρονοησία και την προσκόλλησή μας στο έλασσον (γενικευμένη, ο ίδιος ο ΠΟΥ πρωτοστάτησε στην άρνηση του καθαρού αέρα ενάντια στις αποδείξεις…).
Να θυμίσουμε ότι η προστασία που προσφέρει η μάσκα είναι μεγαλύτερη όταν φοριέται από δύο και όχι από έναν.
