Το βράδυ της 10ης Ιουνίου 2021, λίγες ώρες μετά την εκλογή της Αννίτας Δημητρίου στην προεδρία της Βουλής, ο τότε ηγέτης του Δημοκρατικού Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου, δεν έκρυβε την ικανοποίηση του για το αποτέλεσμα που είχε προηγηθεί, αλλά για το ότι τα κόμματα της τότε αντιπολίτευσης επέλεξαν να μην λάβουν υπόψη τους τα μηνύματα που είχαν προηγηθεί. Είχαμε καιρό να μιλήσουμε και είχα εκπλαγεί για το τηλεφώνημα εκεί την ημέρα, που στόχευε κυρίως να το σημειώσει με ικανοποίηση πως «παρά το ότι τους τα έγραψες και τι θα πάθαιναν που τον Αβέρωφ, δεν σε άκουσαν».
Η Αννίτα Δημητρίου ήταν για τον Αβέρωφ Νεοφύτου ο κρυφός άσος που είχε στο μανίκι προκειμένου να ανατρέψει τους όποιους σχεδιασμούς είχαν κάνει οι τότε αντιπολιτευόμενοι. Των οποίων το παιχνίδι ήταν άθλιο γι’ αυτό και δεν τα κατάφεραν να συνεργαστούν κατά τρόπο ώστε να εκλέξουν Πρόεδρο της Βουλής.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2023, λίγες ημέρες μετά την πανωλεθρία των Προεδρικών Εκλογών της 5ης Φεβρουαρίου όπου για πρώτη φορά ο ΔΗΣΥ δεν είχε υποψήφιο στον Β’ γύρο, η Αννίτα Δημητρίου αποτελεί και πάλι τη λύση για την Πινδάρου. Αυτή τη φορά είναι επιλογή για την ηγεσία του ΔΗΣΥ, με τον Αβέρωφ Νεοφύτου και άλλα ηγετικά στελέχη του κόμματος να βρίσκονται (σύμφωνα με όλα τα ρεπορτάζ εκείνης της περιόδου) πίσω από τη συγκεκριμένη επιλογή.
Μέσα σε διάστημα 21 μηνών, η Αννίτα Δημητρίου βρέθηκε να ηγείται της Βουλής των Αντιπροσώπων και του μεγαλύτερου κόμματος της Κύπρου, με τον Δημοκρατικό Συναγερμό να αναζητεί πυξίδα για να δει ποια πορεία θα πρέπει να ακολουθήσει. Τα δύο αυτά γεγονότα που ήρθαν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα μια νέα και για πολλούς άπειρη πολιτικό, είχαν ως αποτέλεσμα η ίδια να επικριθεί ότι μέσα από αυτά τα γεγονότα έδινε την εντύπωση πως επιτρέπει να την χρησιμοποιούν προκειμένου να κάνουν τα δικά τους πολιτικά παιχνίδια.
Για κάποιους μπορεί να ήταν επιλογή «το κατάλληλο άτομο στην κατάλληλη θέση για να κάνουν οι ίδιοι κουμάντο». Έχουν παρέλθει 85 ημέρες αφ’ ότου η Α. Δημητρίου ανήλθε στο 5ο όροφο της Πινδάρου και ήδη κάποιοι άρχισαν ήδη να διερωτώνται εάν έπραξαν τελικά σωστά όταν την προέτρεπαν να διεκδικήσει την Προεδρία του ΔΗΣΥ. Προβληματισμοί που προκύπτουν από την αδυναμία επιβολής των δικών τους θέσεων και πολιτικών.
Έχοντας ορισμένοι στον ΔΗΣΥ αντιληφθεί πως η Αννίτα Δημητρίου δεν είναι το χεριού τους και κυρίως δεν είναι διατεθειμένη να χορεύει σε όποιο ρυθμό οι ίδιοι επιθυμούν, άρχισαν εδώ και λίγο καιρό μια επιζήμια τακτική. Αυτή του υπόγειου πολέμου, ξεκινώντας από την αμφισβήτηση για το κατά πόσο θα καταφέρει οδηγήσει το κόμμα στη δύσκολη μάχη των δημοτικών και ευρωπαϊκών εκλογών, που θα διεξαχθούν σε ένα χρόνο. Αυτή η προσέγγιση δείχνει και τα αλλότρια κίνητρα ορισμένων Συναγερμικών κύκλων. Κάποιοι δείχνουν να θέλουν από τώρα να οδηγήσουν την ηγεσία του ΔΗΣΥ (γιατί πλέον στοχεύουν και πέραν της Α. Δημητρίου) σε μια ακόμα ήττα ευελπιστώντας να εμφανιστούν σ’ ένα χρόνο από τώρα ως «σωτήρες της παράταξης».
Κάποιοι δείχνουν έτοιμοι να οδηγήσουν το κόμμα τους σε μια καταστροφική πορεία ευελπιστώντας ότι κατ’ αυτό τον τρόπο θα τιμωρήσουν την Αννίτα Δημητρίου γιατί δεν συμμορφώθηκε και κυρίως γιατί από νωρίς έδειξε πως ως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ θέλει να κάνει κουμάντο. Ανάλογες πρακτικές έχουν ήδη καταγραφεί σε άλλους πολιτικούς χώρους της Κύπρου και τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά γνωστά. Εναπόκειται στους ίδιους τους Συναγερμικούς να καθορίσουν την τύχη του κόμματός τους και κυρίως να αποφασίσουν: εάν θα συνεχίσουν να επιτρέπουν σε μια μικρή ομάδα να τους οδηγεί προς μια νέα οδυνηρή αποτυχία, ή εάν θα ακολουθήσουν την Πρόεδρο του κόμματός τους σε μια πορεία ανασύνταξης και ανασυγκρότησης.
