Απόσπασμα από άρθρο του διευθυντή της «Καθημερινής» Αθηνών, Αλέξη Παπαχελά, με τίτλο «Τουρισμός με μέτρο και σχέδιο», που ίσως κτυπήσει και κάποιο καλό καμπανάκι και για την Κύπρο:
«Η Αθήνα αποτελεί την έμπρακτη απόδειξη του τι μπορεί να καταφέρει ο Έλληνας με το επιχειρηματικό του δαιμόνιο, χωρίς το κράτος να παίζει κάποιο ρόλο. Θυμηθείτε πώς έμοιαζε το κέντρο της Αθήνας, ακόμη και το Κολωνάκι και η περιοχή κάτω από το Σύνταγμα, πριν από 15 χρόνια. Τα μαγαζιά έκλειναν και ολόκληρες γειτονιές έμοιαζαν με “ερήμους” μέσα στον αστικό ιστό. Σήμερα σφύζουν από ζωή. Περπατάς σε κάποιους δρόμους στο Παγκράτι, στο Κουκάκι, στον Νέο Κόσμο, στην πλατεία της Αγίας Ειρήνης, στα Πετράλωνα και νιώθεις ότι έχουν αλλάξει απίστευτα. Νιώθεις ένα δυναμισμό, μια ζωντάνια, βλέπεις μαγαζιά με άποψη και αισθητική. Τις περισσότερες φορές, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από οιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη, εκτός από τις υποδομές…
Η αναγέννηση της πόλης δείχνει τις αντοχές του Έλληνα αλλά και την προσαρμοστικότητά του σε δύσκολες καταστάσεις. Δείχνει, όμως, ότι, χωρίς να έχει την παράδοση, μπορεί να είναι μπροστά και στην αισθητική. Και ότι ξέρει να πουλάει την ελληνική χαλαρότητα και την ικανότητα να περνάει καλά, σε ένα μοντέρνο περιτύλιγμα».
Οι ουρές που σχηματίζονται από εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο, κάθε μέρα, από τα ξημερώματα μέχρι και τη δύση του ηλίου, δεν έχουν, πραγματικά, προηγούμενο. Θυμίζουν τις ουρές που βλέπουμε στο Λούβρο, κάθε μέρα, ολόχρονα. Ανάμεσα στα πλήθη, θα αναγνωρίσεις οπωσδήποτε πολλούς διάσημους από όλο τον κόσμο. Δεν ανεβαίνουν όμως ως celebrities, αλλά ως απλοί επισκέπτες. Κόβουν εισιτήριο. Στέκονται στην ουρά. Ακολουθούν τις οδηγίες.
Μερικοί λένε ότι έρχονται ως προσκυνητές. Καλύτερη διαφήμιση από την «στόμα – με – στόμα» δεν υπάρχει. Σε αυτό βοηθούν πολύ και τα σόσιαλ μίντια. Ένας από τους πιο πολύτιμους διαφημιστές μας είναι ο διάσημος Αμερικανός ηθοποιός, Τομ Χανκς, που όπου βρεθεί και όπου σταθεί θα πει κάτι (όχι τυπικό, όχι συνηθισμένο, αλλά από καρδιάς) για την Ελλάδα, η οποία τον αγκάλιασε ως υπήκοό της και, τιμητικά του έδωσε ελληνικό διαβατήριο, σε αντίθεση με άλλους που τα πουλάνε.
Και μόνο με την αυθόρμητη διαφήμιση που κάνει ο Χανκς, η χώρα αποκομίζει απείρως περισσότερα από εκείνα που θα μπορούσε να δώσει τοις μετρητοίς ένας ολιγάρχης από τη Ρωσία, ένας ανέγγιχτος από την Κίνα, ένας απατεώνας από την Μαλαισία ή όπου αλλού. Ποιος απ’ όλους αυτούς τους μεγιστάνες θα μπορούσε να είναι πρεσβευτής της χώρας αντάξιος του Χανκς, ή και άλλων;
Μακάρι και η Κύπρος να προσπαθούσε να προσελκύσει και τέτοιους ανθρώπους. Που μπορεί να μην ανεβάσουν ουρανοξύστες όπου περισσεύει κάποιο χωράφι, αλλά και μόνο να προωθούσαν παγκόσμια, με το κύρος και το βάρος της γνώμης τους, όχι μόνο την ομορφιά της Κύπρου και των ανθρώπων της, αλλά και το πρόβλημα της κατοχής, για το οποίο ελάχιστοι πλέον δίνουν δεκάρα.
Αλήθεια, από όλους αυτούς που πολιτογραφήσαμε και δώσαμε το διαβατήριο μας, υπήρξε έστω ένας, έστω μία που να διαφημίσει τον τόπο μας στο εξωτερικό; Έστω ένας, έστω μία, με την τόση δύναμη που είχαν, ανέδειξαν σε κάποιο βήμα διεθνές, το πρόβλημα της κατοχής του τόπου στον οποίο πια έγιναν πολίτες; Όχι!
Έχει και η Κύπρος μεγάλο και πλούσιο πολιτισμό. Αν είχαμε πολιτική βούληση και πραγματικά άξιους ανθρώπους για να αναδείξουν αυτόν τον πλούτο, θα είχαμε και χιλιάδες Τομ Χανκς, Μπρους Σπρινγκστιν, Ρόμπερτ Ντε Νιρο, Χοσέ Καρέρας, Sting, Άντονι Χοπκινς, Έμμα Τόμσεν, Κέιτ Ουίνσλετ, Ιάν ΜακΚελεν, Πασκάλ Μπρικνέρ, Σαλμάν Ρούσντι, Μάικλ Λούις, Τάιγκερ Γουντς, Μάικλ Τζόρνταν, Μπιλ Κλίντον, Μπαράκ Ομπάμα, Μπιλ Γκέιτς, κ.λπ, κ.λπ…
Εσαεί και μόνιμους πρεσβευτές, αντί για διεφθαρμένους και φευγάτους ολιγάρχες…
Φωτογραφία: Δειλινό στο Μοναστηράκι και στην Πλάκα, από τον Nico Trinkhaus
