Οι χυδαιότητες σε Ελλάδα και Κύπρο που ακούστηκαν σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσο απάνθρωποι γίναμε όλοι
Η απόφαση για ίδρυση Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου συνέπεσε χρονικά με τη μεγαλύτερη -όπως όλα δείχνουν- μεταναστευτική τραγωδία στη Μεσόγειο, που για ακόμα μια φορά έγινε ο τάφος εκατοντάδων ανθρώπων.
Τραγωδία που επιβεβαίωσε την ανάγκη για ίδρυση υφυπουργείου στην Κύπρο, καθώς τα όσα ακολούθησαν και συνεχίζονται για την τραγωδία επιβάλλουν αλλαγή πλεύσης γύρω από το θέμα, αλλαγή νοοτροπίας και αντιμετώπιση όσων ανθρώπων ρισκάρουν τη ζωή τους και των οικογενειών τους για ένα καλύτερο αύριο. Οι χυδαιότητες σε Ελλάδα και Κύπρο που ακούστηκαν σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσο απάνθρωποι γίναμε όλοι ή πόσοι τέλος πάντων τέτοιοι ζουν ανάμεσά μας και πόσο δηλητηριάστηκαν οι κοινωνίες.
Είναι στενάχωρο να ανασύρονται ανθρώπινες σοροί και οι πολίτες σε Κύπρο και Ελλάδα να αλληλοβρίζονται με βάση τις κομματικές τους προτιμήσεις, να απαξιώνουν την ανθρώπινη ζωή και τις ανθρώπινες αξίες, να μην σέβονται το πένθος και τον ίδιο το θάνατο. Είναι γι’ αυτό που η απόφαση για δημιουργία Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου επιβάλλεται, πριν αρχίσουμε όλοι να μοιάζουμε στο τέρας. Ίσως και να αργήσαμε. Και βάσει των όσων ανακοινώθηκαν για το υφυπουργείο, φαίνεται πως δεν θα είναι ευτυχώς μόνο όπως πιθανόν το οραματίστηκαν οι… ξέρετε ποιοι, αυτοί που έτυχε -είπαν- «να βρεθούν εκτός της αίθουσας σε άλλη εργασία κατά τη διάρκεια της μονόλεπτης σιγής που τήρησε η κυπριακή Βουλή για τα θύματα του ναυαγίου, όχι εσκεμμένα, όπως άλλωστε τυχαίνει πολλές φορές να απουσιάζουν βουλευτές όλων των κομμάτων, αλλά ουδέποτε έχει μετατραπεί σε μείζον πολιτικό ζήτημα».
Αντίθετα, φαίνεται πως ο ρόλος του υφυπουργείου θα είναι διττός και δεν θα περιορίζεται στην αποτροπή και αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών. Ο πιο σημαντικό ρόλος του, που δίνει και ελπίδα ότι έρχεται επιτέλους στροφή στη διαχείριση του μεταναστευτικού, είναι η διαχείριση των μεταναστών, των ανθρώπινων ψυχών που κάποιοι τους χρησιμοποιούν, τους τάζουν με μεγάλα ανταλλάγματα διέξοδο, ενίοτε τους πνίγουν εκμεταλλευόμενοι στην ουσία την επιθυμία τους για ένα καλύτερο μέλλον. Γιατί, όπως ανακοινώθηκε επισήμως, ο στόχος του υφυπουργείου θα είναι και η παροχή προστασίας στους νόμιμους δικαιούχους, στο πλαίσιο των διεθνών και ευρωπαϊκών υποχρεώσεων της Δημοκρατίας, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι ανάμεσα στις προτεραιότητές του θα είναι η πάταξη της αδήλωτης εργασίας, η βελτίωση των συνθηκών στα κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας, η ένταξη των νόμιμα διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών μέσα από κατάλληλη αξιοποίηση των προσόντων/ δεξιοτήτων σε θέσεις που παρουσιάζουν έλλειψη στην κυπριακή αγορά εργασίας και η προώθηση πολιτικής για ασυνόδευτα παιδιά.
Ναι, μόνο τα καλά που εντόπισα στις επίσημες ανακοινώσεις έγραψα, γιατί σε αυτά πλέον πρέπει να εστιάσουμε, έχοντας υπόψη το πού πάμε ως κοινωνία, αλλά και ορθολογικά κριτήρια. Όπως τις ανάγκες της οικονομίας, τον αυξανόμενο αριθμό μεταναστών που ζει και εργάζεται ήδη στο νησί, τους χιλιάδες ξένους φοιτητές, το μείγμα των νέων ζευγαριών και των νοικοκυριών, τα οφέλη που προκύπτουν στο συνταξιοδοτικό, την προσφορά των ξένων σε πολλούς τομείς, ακόμα και για τη φροντίδα των ασθενέστερων τάξεων. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται το υφυπουργείο να στηρίξει αυτή τη στροφή, να πολεμήσει την ρητορική μίσους απέναντι στους μετανάστες.
Ενόψει και των πιο πάνω, θα έχει τη δική του βαρύτητα και το πρόσωπο που θα αναλάβει το νέο υφυπουργείο, όταν και εφόσον αυτό εγκριθεί και από τη Βουλή. Θα πρέπει εν ολίγοις ο νέος υφυπουργός να πρεσβεύει πρώτιστα τις ανθρώπινες αξίες που επιβάλλουν τον σεβασμό στη ζωή.
