Δεν παίζουμε με δισεκατομμύρια, δεν είναι απλό;
Ευτυχώς που η σημερινή Κυβέρνηση ακούει περισσότερο τον Γενικό Ελεγκτή απ’ ότι η προηγούμενη. Η οποία έκανε ό,τι ήταν δυνατό για να τον φιμώσει -και μετά να τον «φάει» με κάποιο τρόπο- αλλά δεν τα κατάφερε. Στις 8 Ιουλίου είχε δηλώσει στο ΚΥΠΕ ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης πως «δεν μπορώ να συγκρίνω την επικοινωνία που έχω σήμερα με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη με αυτή που είχα προηγουμένως με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Είναι σαφώς καλύτερη η κατάσταση σήμερα».
Αν η προηγούμενη Κυβέρνηση άκουγε έστω λίγο την Ελεγκτική Υπηρεσία, ενδεχομένως να αποφεύγαμε πολλές κακοτοπιές. Και όσον αφορά τα ενεργειακά, που είναι πάλι στην επικαιρότητα, αν οι προηγούμενοι άκουγαν τον Ελεγκτή, πιθανό να είχαμε αποφύγει το μεγάλο μπλέξιμο με την κινεζική CPP και το τερματικό LNG. Υπογράψαμε τη συμφωνία το 2019, μας έλεγαν πως μέσα σε 2 χρόνια θα είχαμε το τερματικό να το δουλεύουμε και είμαστε στον 7ο μήνα του ’23 και κανείς δεν ξέρει αν σε 12 ή 18 μήνες από σήμερα θα δουλεύουν οι μηχανές της ΑΗΚ με αέριο.
Ευτυχώς που υπάρχει το google και μπορεί όποιος θέλει να ανατρέξει στα δημοσιεύματα εκείνης της εποχής, για να δει πόση ανησυχία εξέπεμπε η πολυσέλιδη έκθεση του Γενικού Ελεγκτή για τις διαδικασίες προσφορών που είχε διεκπεραιώσει η ΔΕΦΑ για να καταλήξει στη CPP. Να δει πόσο σοβαρές παρατηρήσεις -για παρανομίες, όχι αστεία- είχε κάνει μέσα από εκείνη την έκθεση ο Ελεγκτής.
Και δεν λήφθηκε υπόψη, προσωπικά από τον τότε Πρόεδρο. Ο οποίος πήρε την ευθύνη πάνω του -σε μια απείρου κάλλους σύσκεψη στο Προεδρικό- και είπε χοντρικά «προχωρήστε και μην ακούτε κανένα». Και ακόμα προχωρούμε. Και δεν ξέρουμε πόσα παραπάνω θα πληρώσουμε από τα 290 εκατ. που ήταν η αρχική συμφωνία με τους Κινέζους, έστω και αν τα 100 τα δίνει η ΕΕ. Ήδη δώσαμε 25 εκατ. επιπλέον και υπάρχει αίτημα της εταιρείας για άλλα 70-80 εκατ. Και δεν αποκλείεται να ακολουθήσουν και άλλα αιτήματα εκ μέρους της. Προσθέστε όμως το κόστος της κυπριακής οικονομίας από την καθυστέρηση του έργου. Κάθε χρόνος που περνά μάς κοστίζει μόνο για αγορά ρύπων περίπου 300 εκατ. ευρώ. Και το φυσικό αέριο είναι σε θέση, όπως λένε οι τεχνοκράτες, να μειώσει την εκπομπή ρύπων κατά 25-30%. Αλλά έχει και τη δυνατότητα, μέσω ευελιξίας που προσφέρει στον ηλεκτροπαραγωγό, να αυξήσει τη συμμετοχή των ΑΠΕ στο ενεργειακό δυναμικό. Και ελπίζουμε να πετύχουμε και καλές τιμές, ώστε να εξοικονομούμε και κάτι από τη μη χρήση μαζούτ και ντίζελ.
Αφού λοιπόν η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν μπόρεσε να καταλάβει (δεν ήθελε να καταλάβει, μεταξύ μας) τι έγραφε και τι προειδοποιούσε ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης το 2019 για την προωθούμενη συμφωνία για το LNG (τα οποία επιβεβαιώθηκαν σχεδόν όλα!), δεν έχουν κανένα δικαίωμα κάποιοι από τους πρώην να μας λένε σήμερα πως το έργο του EuroAsia Interconnector τύγχανε της υποστήριξης της προηγούμενης Κυβέρνησης (την υποστήριξη κάποιων, όχι όλων), συνεπώς να συνεχίσει ο Χριστοδουλίδης από εκεί που έμεινε ο Αναστασιάδης και δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε ανησυχία από τη σημερινή Κυβέρνηση. Μα αυτός, αγαπητοί, είναι ένας λόγος παραπάνω να ανησυχούμε.
– Ευτυχώς λοιπόν που ο υπουργός Ενέργειας το ξέκοψε σε όλους: Θα διπλο-τριπλο ελεγχθεί το έργο πριν πάρει αποφάσεις η Κυβέρνηση έναντι του ιδιώτη επενδυτή και του έργου. Είμαστε βέβαιοι ότι συμφωνεί και το Υπουργείο Οικονομικών.
– Ευτυχώς που η σημερινή Κυβέρνηση ακούει περισσότερο την Ελεγκτική Υπηρεσία και ζυγίζει τις παρατηρήσεις της.
– Και ευτυχώς που η Ελεγκτική Υπηρεσία έχει κινητοποιηθεί συντονισμένα τις τελευταίες μέρες για τον EuroAsia Interconnector, μια και ζητήθηκε η οικονομική συνδρομή του κράτους.
