Ας μην ακούσουμε τους κρατικούς λειτουργούς. Ας ακούσουμε τους επιχειρηματίες – πελάτες
Υπάρχει τρόπος να έχουμε, ως πολίτες, μια αξιόπιστη εκτίμηση κατά πόσο υπάρχει υπερπληθυσμός ή υποστελέχωση στον δημόσιο τομέα και τους ημικρατικούς οργανισμούς, αρχές, επιτροπές, κλπ; Πού υπάρχει πλεόνασμα προσωπικού και πού έλλειψη;
Προκαλούν εκνευρισμό σε πολλούς φορολογούμενους τα συχνά αιτήματα υπουργείων, υπηρεσιών, τμημάτων, οργανισμών για ενίσχυση προσωπικού. Ιδιαίτερα όταν προβάλλονται εν είδει δικαιολογίας για λάθη, αστοχίες, αμέλειες. Από την άλλη, προκαλούν αντιδράσεις κρατικών λειτουργών οι συνεχείς πιέσεις για αύξηση της παραγωγικότητας, χωρίς συνυπολογισμό των χιλιάδων κενών θέσεων και της καθυστέρησης στην πλήρωσή τους.
Πριν από μερικές εβδομάδες, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, ως υπεύθυνη αντιπολίτευση πλέον, σταμάτησε μετά από χρόνια να εγκρίνει αποπαγοποιήσεις προσλήψεων και φώναζε πως ήταν απαράδεκτη η επιθυμία της νέας Κυβέρνησης να εξασφαλίσει από τη Βουλή την άδεια για αποδέσμευση σχεδόν 2.000 θέσεων στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δεν άλλαξε στάση ούτε και όταν του υπεδείχθη πως αυτές οι 2.000 θέσεις είχαν εξεταστεί και εγκριθεί από το Υπουργείο Οικονομικών (ως μέρος πολύ περισσότερων θέσεων που ζητήθηκαν) πολύ πριν την αλλαγή διακυβέρνησης και ότι είχαν εγκριθεί και μέσα από τον προϋπολογισμό της Βουλής για το 2023, που βεβαίως ψήφισε και ο ΔΗΣΥ.
Οι θέσεις αποπαγοποιήθηκαν αλλά ο ΔΗΣΥ συνεχίζει σε συχνά διαστήματα να λέει πως ήταν λανθασμένη η απόφαση για τους 2.000 και πως με τέτοιες κινήσεις αυξάνεται αδικαιολόγητα το δημοσιονομικό κόστος.
Δεν πτοήθηκε ο ΔΗΣΥ ούτε και όταν του υπενθύμισαν κρατικοί λειτουργοί ότι περίπου ο ίδιος αριθμός θέσεων (και ακόμα μεγαλύτερος σε κάποιες περιπτώσεις) είχε αποπαγοποιηθεί πέρσι και πρόπερσι, επί ημερών συναγερμικής διακυβέρνησης.
Χθες, σε ένα ρεπορτάζ στην Stockwatch διαβάσαμε με κάποια έκπληξη πως παρόλο που η Βουλή ψήφισε μέσα Ιουλίου, μετά από χρόνια συζητήσεων, τον νόμο που επιτρέπει ταχύρρυθμη αδειοδότηση μεγάλων αναπτύξεων (άνω των 20 εκατ. ευρώ), πολλές επιχειρήσεις εξακολουθούν να φωνάζουν πως υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην έκδοση αδειών και στην υλοποίηση επενδύσεων.
Ο πρόεδρος του ΕΒΕ Πάφου και μέλος του Συνδέσμου Ανάπτυξης Γης και Οικοδομών Γιώργος Μάης, τόνισε μέσω της ιστοσελίδας ότι «όλες οι κρατικές υπηρεσίες είναι υποστελεχωμένες, με αποτέλεσμα ένας υπάλληλος που ασχολείται με την αδειοδότηση μιας καφετέριας, να ασχολείται ταυτόχρονα και με επενδύσεις μερικών εκατομμυρίων».
Ο διευθύνων σύμβουλος της Cyfield Group και μέλος του ίδιου συνδέσμου, Γιώργος Χρυσοχός, είπε ότι τα τρία τελευταία χρόνια παρατηρείται έξαρση στην οικοδομική βιομηχανία σε όλο το φάσμα των έργων και οι κρατικές υπηρεσίες αδυνατούν να ανταποκριθούν, λόγω υποστελέχωσης, αλλά και λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού».
Είναι βέβαιο πως πολλοί άλλοι επιχειρηματίες, σε άλλους κλάδους, φωνάζουν για υποστελέχωση υπηρεσιών και τμημάτων. Για παράδειγμα, οι φωνές για καθυστερήσεις στην ΑΗΚ για τη σύνδεση φωτοβολταϊκών είναι σχεδόν καθημερινές. Φωνάζουν και οι ίδιες οι υπηρεσίες. Να πεις για την Αστυνομία; Την Πυροσβεστική; Το Τμήμα Δασών; Τα νοσοκομεία;
Συνηθίσαμε να αποκαλούμε λαϊκισμό ό,τι έχει να κάνει με αίτημα για παροχή κοινωνικής βοήθειας, αναγνώριση εργασιακών δικαιωμάτων, κάλυψη κενών θέσεων εργασίας, βελτίωση υποδομής, κ.α.
Μήπως όμως είναι επικίνδυνος λαϊκισμός και η προβολή της οριζόντιας μείωσης των κρατικών δαπανών ως αδιαπραγμάτευτης προτεραιότητας, ανεξαρτήτως της ύπαρξης πραγματικών και πιεστικών αναγκών;
Για παράδειγμα, γιατί είναι λαϊκισμός να ζητάς ή να στηρίζεις την ενίσχυση του προσωπικού τμημάτων του δημόσιου και ημιδημόσιου τομέα για να αναβαθμιστεί η προσφορά έργου προς τους φορολογούμενους και δεν είναι λαϊκισμός να μετατρέπεις σε κρατικές χορηγίες δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων το κόστος που οφείλουν να αναλάβουν επιχειρήσεις για επείγουσες επενδύσεις που θα βελτιώσουν την παραγωγικότητά τους και θα τις βοηθήσουν σε εξοικονομήσεις, είτε μέσω βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης κτηρίων τους, είτε μέσω εγκατάστασης φθηνότερων μέσων παραγωγής ηλεκτρισμού, είτε μέσω -τώρα που μιλάμε- εγκατάστασης αποθηκευτικών συστημάτων ενέργειας για μεγέθυνση του κέρδους των επιχειρηματιών;
