Είναι γεγονός πως ως λαός αρεσκόμαστε στις ηρωοποιήσεις των ανθρώπων και στις βαρύγδουπες εκφράσεις που πλαισιώνουν τις ειδήσεις στα Μέσα Ενημέρωσης. «Στο πάνθεον των ηρώων…», οι «ηρωικοί πιλότοι…» οι «ηρωικοί πυροσβέστες…». Δεν ξέρω τι είδους ψυχοπάθεια είναι αυτή που κουβαλάμε την ανάγκη γι’ αυτού του είδους την ηρωοποίηση για να πείσουμε εαυτούς ότι για τον θάνατο αθώων ανθρώπων που στάλθηκαν σαν αρνιά σε σφαγή δεν φταίει κανείς.
Δεν αποφύγαμε ούτε στην περίπτωση των δύο αδικοχαμένων πιλότων την υπερβολή. Και δώσε και πάρε και να παίζει ξανά και ξανά το βίντεο της πτώσης του αεροσκάφους και φωτογραφίες από το σημείο και τούμπαλιν. Και βαρύγδουποι τίτλοι για τους «ηρωικούς πιλότους». Και δώσ’ του αναλύσεις επί αναλύσεων…
Για να εξηγούμαστε, τρέφω απέραντο σεβασμό τόσο στη μνήμη τους, όσο και στους ανθρώπους τους που μια ζωή θα ζουν με τα γιατί του χαμού τους. Και καμιά τιμή δεν θα ’ναι ικανή να απαλύνει τον πόνο τους. Όσο κι αν γνωρίζουν ότι οι οικείοι τους που βρήκαν ένα τόσο τραγικό θάνατο είχαν υψηλή την αίσθηση του καθήκοντος και της προσφοράς. Σε τέτοιους ανθρώπους, άλλωστε, στηρίζονται συνήθως τα κράτη για να κλείσουν τις τρύπες της δικής τους ανεπάρκειας. Υπάρχει βέβαια και η άποψη ότι ως μέλη των ενόπλων δυνάμεων γνωρίζουν και τα ρίσκα των υπηρεσιών τους. Αλήθεια όμως; Αδυνατεί η λογική μου να το δεχτεί ότι εν καιρώ ειρήνης με το κράτος, υποτίθεται σε πλήρη λειτουργία, αφήνει ζωές να χάνονται.
Ανέλυσε κανείς τις εκτιμήσεις του κινδύνου για τους ανθρώπους που πετάνε με πεπαλαιωμένα αεροσκάφη και πόσες ώρες πτήσης φέρει ο ιπτάμενος στην πλάτη του ή είναι βολική η συνθήκη ότι… φταίει το κλαδί του δέντρου που προσέκρουσε το αεροσκάφος; Ανθρώπινο λάθος; Μπορεί! Τι γίνεται όμως για ν’ αποφευχθεί ένα ανθρώπινο λάθος από δύο εργαζόμενους που πετάνε αναρίθμητες ώρες εδώ και μέρες εξουθενωμένοι σε συνθήκες που δεν διασφαλίζεται ούτε στο ελάχιστο η σωματική τους ακεραιότητα; Παρηγορεί κανέναν ότι θυσιάστηκαν για το καλό της πατρίδας; Σίγουρα όχι τους δικούς τους ανθρώπους.
Αυτή την «αυτοθυσία» των πιλότων που ευαγγελίζεται το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη που αντί να εξοπλίζει την Ελλάδα να είναι σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές… εκκενώνει αρειμανίως περιοχές μπας και πάθει… Μάτι και του φορτώσει κανένας θανάτους, ποιος θα την εξηγήσει στις οικογένειες των πιλότων; Ποιος θα εξηγήσει στους ανθρώπους που είδαν το βιος τους να χάνεται σε λίγα λεπτά πως το επιτελικό κράτος απέτυχε; Ποιος θα εξηγήσει ότι απέτυχε το επιτελικό κράτος να σώσει τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου της Ελλάδας; Σ’ ένα κράτος που ο πρωθυπουργός του από του άμβωνος της Βουλής θεωρεί πως… έχει ήδη πολλά περισσότερα εναέρια μέσα πυρόσβεσης από άλλες χώρες. Είναι φορές που ντρέπεται και η ντροπή με την τόση ανεπάρκεια.
Δεν ξέρω αν ο δικός μας Πρόεδρος σκοπεύει να αντιγράψει το αποτυχημένο επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη αλλά ας μετρήσει σωστά τις αποφάσεις που λαμβάνει. Δεν έχουμε καμιά ζωή κανενός ανθρώπου να χάσουμε. Δεν θέλουμε άλλες ανθρωποθυσίες. Και τις τελευταίες μέρες οι μεγάλες πυρκαγιές δεν σταματάνε. Και τα εναέρια πυροσβεστικά μέσα δεν προλαβαίνουν να τρέχουν από τη μία στην άλλη για να σταματήσουν τα χειρότερα… Ας μην θρηνήσουμε κι άλλες ζωές…
