Καλημέρα σας!
Και σήμερα θα σας ξεναγήσω στον πιο προσωπικό μου χώρο, δεξιά από το κρεβάτι, όπου με συντροφεύουν πριν κοιμηθώ σχεδόν όλα τα βιβλία που διαβάζω – εκτός όταν λείπω από το σπίτι για μικρά ή μεγάλα διαστήματα. Μπορεί να διαβάζω «ταυτόχρονα» 3-4.
Όπως έγραφα χθες, ένα από αυτά είναι για πνευματική μου τροφή. Είναι το «Εχθροί ή Φίλοι; Το σώμα, η ψυχή και τα πάθη του ανθρώπου», του μακαριστού πρώην μητροπολίτη Διοκλείας Κάλλιστο Ware. Ενθουσιωδώς, επίσης, προτείνω την παρακολούθηση μέσω του YouTube, σε δύο μέρη, τις διαλέξεις του (και συζητήσεις με το κοινό) για την Προσευχή του Ιησού («Κύριε Ιησού Χριστέ υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό») και για τον Ησυχασμό, στο Ινστιτούτο Ορθόδοξων Χριστιανικών Σπουδών στο Κέιμπριτζ, 15 Νοεμβρίου 2008).
Για μένα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον πώς, ένας τόσο φωτισμένος άνθρωπος, μη Έλλην, έχει ενστερνιστεί την Ορθοδοξία και, μάλιστα, με τρόπο όχι μόνο πνευματικό, αλλά και πολύ – πολύ ανθρώπινο και, προπαντός, μη δογματικό. Εννοείται πως οι δικοί μας, δογματικοί της Εκκλησίας, δεν τον ήθελα και δεν τον παραδέχτηκαν ποτέ. Ένας από τους λόγους ήταν και ότι πίστευε σε καλύτερη συνεννόηση μετά Ορθόδοξης και Καθολικής Εκκλησίας, με τελικό στόχο την ένωσή τους.
Το άλλο βιβλίο, «μόνιμος κάτοικος» του κομοδίνου μου, που το διαβάζω ξανά και ξανά, είναι γραμμένο από έναν από τους πιο πνευματικούς και σημαντικούς ανθρώπους που γέννησε ποτέ η Ελλάδα, τον φιλόσοφο, ακαδημαϊκό και πρώην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, 1975-1980 με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τσάτσο και έχει τίτλο «Διάλογοι Σε Μοναστήρι» (από τις Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 2002),
Τα πρόσωπα που συμμετέχουν στον διάλογο, είναι πραγματικά και ο Τσάτσος «παρακολουθεί» την κουβέντα τους, την οποία βεβαίως δημιουργεί και πλάθει ο ίδιος. Είναι τα εξής:
Συνέσιος. Μοναχός, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Ιωνίδης, ηγούμενος της μονής της Μεταμορφώσεως, σε ένα αρκαδικό βουνό, κοντά στην παραλία Μυρτώου.
Κώστας Ιπλιξής. Καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, συμφοιτητής και στενός φίλος του Συνέσιου.
Γουστάβος Χάρρερ. Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, φίλος του Κώστα Ιπληξή και συμφοιτητής των δύο πρώτων.
Γιόχαν Μάνχορστ. Καθηγητής της Κλασσικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Τυβίγγης, ελληνιστής, φίλος του Ιπληξή και του Συνέσιου.
Zακ Μπασσέ. Καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Νανσύ, γνωστός όλων των άλλων και φίλος του Ιπληξή. Και,
Σωφρόνιος. Μοναχός.
«Ο διάλογος στη φιλολογική του μορφή απαιτεί ενότητα θέματος και ύφους και παρουσιάζεται υπό ποικίλους τύπους, όπως έχει αποδείξει ο Πλάτων. Στο ιδιόμορφο τούτο είδος μάχης, ο αναγνώστης είναι ο θεατής και ο κριτής», αναφέρει στην ιστορική του βιβλιοκριτική για τους «Διαλόγους», ο μέγας Παντελής Πρεβελάκης.
Σε αυτό το πολύτιμο βιβλίο, λοιπόν, έχουμε να διαλέγονται τρεις Έλληνες, δυο Γερμανοί κι ένας Γάλλος, όλοι τους ελληνομαθείς και διαμορφωμένοι από την ευγενέστερη παράδοση του ευρωπαϊκού πνεύματος.
Τέλος, ένα πρόσφατο απόκτημά μου, που μου κλέβει χρόνο από τα υπόλοιπα του κομοδίνου, είναι το καινούργιο βιβλίο του σπουδαίου Βρετανού συγγραφέα, Τζούλιαν Μπαρνς, «Ελίζαμπεθ Φιντς». Σε αυτό το όμορφο και λιτό μυθιστόρημά του, μιλάει για την ανεκπλήρωτη αγάπη γύρω από τον μοναδικό χαρακτήρα της στωικής και απαιτητικής καθηγήτριας, Ελίζαμπεθ Φιντς. Με τον μοναδικό του τρόπο ο συγγραφέας στρέφει ξανά το βλέμμα του στις ανορθόδοξες μορφές που μπορεί να πάρει η αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων. (Εκδόσεις Μετάιχμιο)
Η καθηγήτρια παρουσιάζει ένα σεμινάριό της για την Κουλτούρα και τον Πολιτισμό. Οι ιδέες της δεν αρέσουν σε όλους, αλλά δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο. Αλλάζουν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, ξεκλειδώνοντας φιλοσοφίες παλιές και εστιάζοντας σε κομβικά γεγονότα που δείχνουν πως να κατανοήσουμε τη ζωή μας σήμερα. Μυθιστορηματικά αυτά…
Υπάρχει και ένας αφηγητής, ο Νηλ που παρακολουθεί σχεδόν με δέος τα μαθήματά της και δεν αργεί να ενεργοποιηθεί μέσα του ένα διανοητικό φλερτ για αυτήν την κλειστή, συγκρατημένη αλλά και επιβλητική γυναίκα. Την Ελίζαμπεθ Φιντς!
Καλή Ανάγνωση. Και αν θέλετε δώστε μου στο email μου, bavzer@gmail.com, ένα feedback με τις απόψεις σας, θετικές ή όχι, για αυτές τις …αλλόκοτες επιλογές μου.
ΥΓ: Θα υπάρξουν κι άλλες προτάσεις. Αλλά όχι από το κομοδίνο!..
