Τα συστήματα υποστήριξης της ζωής στη Γη έχουν υποστεί τόση ζημιά που ο πλανήτης μας βρίσκεται πλέον «πολύ έξω από τον ασφαλή χώρο δράσης και λειτουργίας για την ανθρωπότητα», προειδοποίησαν οι επιστήμονες.

Κι αυτό είναι το βασικό θέμα των πιο μεγάλων και έγκυρων μέσων ενημέρωσης στον κόσμο αυτές τις μέρες. Όπως γράφει η «Guardian», πρόκειται για τον πρώτο, ολοκληρωμένο επιστημονικό έλεγχο της υγείας του πλανήτη και δείχνει ότι τα περισσότερα παγκόσμια συστήματα έχουν υπερβεί πλέον τα όρια, μέσα στα οποία αναδύθηκε ό σύγχρονος πολιτισμός μας.

Συγκεκριμένα: Αξιολογώντας στοιχεία των ερευνών τους, οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι έξι από τα εννέα «πλανητικά όρια» έχουν σπάσει. Έχουν ξεπεραστεί, εξαιτίας της ρύπανσης που προκαλείται από τον άνθρωπο και της καταστροφής του φυσικού κόσμου.

Τα πλανητικά όρια είναι τα όρια βασικών παγκόσμιων συστημάτων –όπως το κλίμα, το νερό και η ποικιλομορφία της άγριας ζωής– πέρα από τα οποία η ικανότητά τους να διατηρήσουν έναν υγιή πλανήτη κινδυνεύει να αποτύχει.
«Οι αγελάδες βοσκούσαν σαν να μην συμβαίνει τίποτα γύρω τους», άκουσα να λέει χθες με δραματικό τόνο μία νεαρή τηλεοπτική ρεπόρτερ στην Ελλάδα, που την έστειλαν στην Θεσσαλία για να καλύψει δημοσιογραφικά (υποτίθεται) τις επιπτώσεις των φοβερών πλημμυρών σε μία από τις πιο εύφορες περιοχές της χώρας.

Η …ειρωνεία μιας είδησης. Πυρκαγιά που εκδηλώθηκε προχθές στην Κρύα Βρύση (κωμόπολη του Νομού Πέλλας στην βόρεια Ελλάδα) έκαψε ολόκληρη καπναποθήκη! Λίγο το κακό…

Τελικά, αυτός ο Κασσελάκης δεν περνά μέρα που να μην ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, εδώ και μήνες, στο ακέφαλο κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ) του οποίου θέλει να ηγηθεί. Το τελευταίο αριστούργημά του, εκφωνηθέν στο πλαίσιο ενός λόγου του στα Γιάννενα, είναι ότι «γουστάρω να ξεδοντιάσω δημοσιογράφους και δικαστικούς». Μεταξύ σοβαρού και αστείου, λένε κάποιοι. Εγώ κρατώ το δεύτερο. Αν και ο πολιτικός του προστάτης και σπόνσορας είναι ένας άνθρωπος που, αν δεν του έδωσε εκείνος τη συγκεκριμένη ατάκα, σίγουρα την πανηγυρίζει με όλο του το είναι. Πρόκειται για τον Παύλο Πολλάκη. Τον «μπουρλοτιέρη» του κόμματος στην Κρήτη.

Στο μεταξύ, δεν έχει κάτσει ακόμα η σκόνη που ξεσήκωσε ο Κασσελάκης με το λαϊκό προσκύνημα του στη Μακρόνησο. Όπως γράφει στην «Καθημερινή» η δημοσιογράφος Ξένια Κουναλάκη, υπάρχει όντως ένα στοιχείο «αριστερής πορνογραφίας» με την επιλογή της Μακρονήσου στην οποία κατέληξε το ρεπεράζ του επιτελείου Κασσελάκη.

«Η Μακρόνησος είναι ένας τόπος σιωπής κι όχι προεκλογικού βερμπαλισμού. Συγκινεί όχι μόνο όσους υπήρξαν εκεί εξόριστοι, αλλά και όσους απογόνους τους έχουν κληρονομήσει το διαγενεακό τραύμα των βασανιστηρίων με στόχο την “αναμόρφωση”. Αποτελεί συνεπώς κακόγουστο και φθηνό φόντο για την προσέλκυση ψήφων».

Εκείνο που κυριολεκτικά με σκοτώνει σε αυτόν τον τόπο, είναι ότι δυσκολεύεσαι να εξηγείς τα αυτονόητα. Όπως πχ δεν μπορείς να «χρησιμοποιήσεις» τη Μακρόνησο ως Ντίσνεϊλαντ, όπως σημειώνει η Ξένια. Ίσως επειδή για ένα μεγάλο, τυχάρπαστο κομμάτι της κοινωνίας (από κάτω ως πάνω), αυτονόητο δεν υπάρχει.

PERSOΝΑ GRATA. Ο δικός μας Αλκίνοος Ιωαννίδης (φωτογραφία). Ο οποίος εμφανίστηκε για μία βραδιά στη μουσική σκηνή της Τεχνόπολης στην Αθήνα και πριν μας πει τα τραγούδια του, μας έδωσε ετούτο το στίγμα του:

«Έρχομαι από την καταιγίδα. Έρχομαι από τη λάσπη. Από τον ρημαγμένο παράδεισο, από το Πήλιο, από τα αποκομμένα χωριά, από τα πεσμένα γιοφύρια, από τα κατεστραμμένα σπίτια, τα γκρεμισμένα. Έρχομαι από τη λάσπη. Από τους πνιγμένους ανθρώπους, τα πνιγμένα ζώα, τα πεσμένα δέντρα. Από τις κομμένες εθνικές οδούς. Από την κομμένη, την καμένη, την πνιγμένη χώρα μας.

Έρχομαι από τον Βόλο, που ο δήμαρχος της πόλης (σ.σ.: Αχιλλέας Μπέος), πριν από τρεις μέρες –ο ανεκδιήγητος δήμαρχος– ανεβασμένος σε μια μπουλντόζα, φώναζε στην ερημιά –εκεί που δεν υπήρχε άνθρωπος– “ήρθε το φαΐ και το νερό! Ελάτε να πάρετε!”. Για την κάμερα, κάνοντας προεκλογικό σποτ μπας και τον ξαναψηφίσει κανείς.

Έρχομαι από τη χώρα που θα τον ξαναψησίσουν, όμως. Έρχομαι από τη χώρα που ξαναψηφίζουν, δεκαετίες τώρα, όσους μας ρημάζουν.
Από τη χώρα χωρίς παιδεία, χωρίς υγεία, χωρίς πολιτισμό, χωρίς πρόβλεψη, χωρίς προετοιμασία, χωρίς πρόνοια, χωρίς έγνοια, χωρίς φροντίδα, χωρίς ευθύνη. Έρχομαι από τη λάσπη. Και σας ευχαριστώ, που μετά από τις έντονες μέρες και νύχτες, είστε εδώ για να στήσουμε μαζί μια ηλεκτρική γιορτή πάνω στην καταστροφή και εκτός τόπου και χρόνου. Καλώς βρεθήκαμε, καλή μοιρασιά αδέρφια».

Αξίζει να το δείτε και να το ακούσετε εδώ: