Καλά, δεν φταίει η υπουργός Δικαιοσύνης και της έκαναν επίθεση πάλι χτες στη Βουλή, που τα έκανε θάλασσα η Αστυνομία στην Χλώρακα και στη Λεμεσό με τα γνωστά φασιστικά επεισόδια. Δεν είναι η Άννα Προκοπίου, που διοικούσε τους αστυνομικούς στο πεδίο της μάχης. Αλλά, ούτε ο υπουργός Ναυτιλίας της Ελλάδας, έφταιγε που ένας αλήτης έσπρωξε τον άνθρωπο για να μην επιβιβαστεί στο πλοίο και τον σκότωσε. Ο Βαρβιτσιώτης παραιτήθηκε, όμως.
Άλλη πολιτική κουλτούρα η δική μας. Δεν έχει κανένας ευθύνη. Έκαναν και δυο τρεις εκθέσεις, της έδωσαν στον Πρόεδρο, αυτός της έστειλε πίσω να ξαναγίνουν και πάει το παραμύθι, όπου πάει πάντα. Στις καλένδες. Χρειάζεται έρευνα και έκθεση, δηλαδή, για να μας πουν οι αστυνομικοί με ποια λογική έβλεπαν τους κουκουλοφόρους στους δρόμους της Λεμεσού και δεν τους σταματούσαν; Μόνο και μόνο επειδή φορούσαν κουκούλες; Από πού ως πού να πηγαίνει κάποιος σε διαδήλωση με κουκούλα αν δεν πάει για να κάνει παρανομία και να μην αναγνωριστεί;
Αν ζητούσαν οι αστυνομικοί τα στοιχεία τους πριν από τα επεισόδια (εξακρίβωση στοιχείων, λέγεται), θα τα είχαν και μετά τα επεισόδια. Θα ήξεραν ποιοι τα έκαναν και δεν θα δυσκολεύονταν τόσο, μα τόσο πολύ να τους εντοπίσουν. Αν θέλουν, δηλαδή, να τους εντοπίσουν. Είναι τόσο απλό αυτό, που διερωτώμαι γιατί χρειάζονται τόσες συζητήσεις στη Βουλή για να δοθεί μια απάντηση.
Ρωτούσε χτες η βουλευτής των Οικολόγων, Αλεξάνδρα Ατταλίδου, την υπουργό Δικαιοσύνης αν μπορούσε να διαβεβαιώσει αν η Αστυνομία μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες που δεν ασκούν βία. Γιατί ρωτά τώρα, όμως, η βουλευτής; Πιστεύει ότι η Αστυνομία δεν μπορεί να προστατεύσει τους πολίτες και τις περιουσίες μόνο όταν έχουμε ρατσιστικά επεισόδια; Και μόνο η Αστυνομία της Άννας Προκοπίου δεν μπορεί; Πότε τους προστάτευσε; Σε ποια επεισόδια;
Πόσες φορές οι κουκουλοφόροι χούλιγκαν διέλυσαν σπίτια και καταστήματα έξω από γήπεδα. Έξω από το Αντώνης Παπαδόπουλος στη Λάρνακα έκαψαν κυριολεκτικά έναν νέο άνθρωπο που βρισκόταν στον κήπο του σπιτιού του. Οι γειτονιές γύρω από το Τσίρειο στη Λεμεσό καταστρέφονταν κάθε φορά που είχε ντέρμπι. Στο Σίγμα τις μέρες της πανδημίας και των ψεκασμένων παρακολουθούσαμε τις επιθέσεις απευθείας από την τηλεόραση και η Αστυνομία… ήταν αλλού.
Είναι χρόνια αυτή η αδυναμία και το ζήτημα δεν είναι πολιτικό και κομματικό. Ούτε ευκαιρία βουλευτών να επιδείξουν αντιρατσιστικά αισθήματα. Τα επέδειξαν μία, τα επέδειξαν δύο, εντάξει, δεν χρειάζεται κάθε βδομάδα να κάνουν σόου για τα επεισόδια της Χλώρακας και της Λεμεσού. Καλώς τα καταδίκασαν, καλώς ανέδειξαν την βαρβαρότητα αυτών που τα προκάλεσαν, των φασιστοειδών με τις κουκούλες, αλλά αν οι βουλευτές θέλουν να βρουν το λάθος, ας αρχίσουν να συζητούν τις πραγματικές αδυναμίες της Αστυνομίας. Πόσο στελεχωμένη είναι, πόσο εκπαιδευμένοι οι αστυνομικοί και οι αξιωματικοί για οχλαγωγίες; Τι κάνει η περιβόητη ΜΜΑΔ; Είναι αρκετό να έχουν ένα αυτοκίνητο με το όνομα Αίαντας να ρίχνει νερό στους διαδηλωτές; Μια φορά που το χρησιμοποίησαν παραλίγο να σκοτώσουν μια νεαρή διαδηλώτρια. Μήπως, η Αστυνομία μας είναι ικανή μόνο για τα λαπόρτα; (Τώρα που κάνουν τη δουλειά οι κάμερες θα χάσει κι αυτή την ικανότητα).
Πήγε, λέει, η Αλεξάνδρα Ατταλίδου στη Χλώρακα λίγες μέρες μετά τα επεισόδια και μάζεψε η ίδια τεκμήρια και τα παρέδωσε στην Αστυνομία. Δεν τα μάζεψαν οι αστυνομικοί τα τεκμήρια και πήγε η βουλευτής και τα μάζεψε. Μα, είναι κωμωδίες που γράφουμε ή τραγωδίες; (Αλήθεια, τι τεκμήρια μάζεψε η βουλευτής; Είμαι περίεργος). Γι΄ αυτό, λέω, ας ασχοληθούν σοβαρά, βουλή και κυβέρνηση, με την Αστυνομία ειδικά παρά με τα συγκεκριμένα επεισόδια. Γιατί αν η Αστυνομία είχε την ικανότητα να συλλαμβάνει κάθε φορά εκατό κουκουλοφόρους ρατσιστές ή εκατό χούλιγκαν, αντί πεντέξι, μπορεί και να δινόταν το μήνυμα ότι δεν υπάρχει ανοχή στις πράξεις τους. Αλλά, αν βλέπει ο αστυνομικός τον άλλο με την κουκούλα στο κεφάλι και δεν τον ρωτά πού στο καλό πάει, ε, είναι ανοχή. Αν δεν είναι και συγκάλυψη.
