Σε ένα ταξίδι αστραπή συνόδευσα το γιό μου στην Καλιφόρνια, στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες για σπουδές. Στις λίγες διαθέσιμες μέρες έπρεπε να γίνει εγγραφή, να εξασφαλίσουμε στέγη, αυτοκίνητο και διάφορα άλλα. Η ολιγοήμερη άδεια μου έληγε οπότε παρόλες τις προτροπές να παραμείνω έστω για μια μέρα ακόμα άρχισα το ταξίδι της επιστροφής μέσω Βοστώνης με American Airlines που έκανε το καθημερινό δρομολόγιο. Απ’ εκεί (10/9/2001) θα άλλαζα αεροπλάνο για Αθήνα και μετά Λάρνακα.
Μόλις έφτασα σπίτι απόγευμα (11/9/2001) και ενώ άνοιγα τις βαλίτσες θεώρησα σωστό να ανοίξω την τηλεόραση. Παρακολούθησα με δυσπιστία αυτό που έβλεπε όλη η ανθρωπότητα, τον πρώτο Δίδυμο πύργο να καίγεται και αμέσως μετά ένα ακόμα αεροπλάνο να προσκρούει στον δεύτερο πύργο. Αρχικά νόμισα ότι επρόκειτο για κινηματογραφική ταινία αλλά δυστυχώς ήταν η πραγματικότητα.
Επρόκειτο για μια σειρά τεσσάρων καλά συντονισμένων τρομοκρατικών επιθέσεων από την ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση Αλ Καΐντα εναντίον των ΗΠΑ (11/9/2001). Στόχος να καταρρίψουν κάθε ένα από τα τέσσερα καταληφθέντα αεροπλάνα σε ένα σημαδιακό αμερικανικό κτίριο.
Πρώτα επιβατηγό αεροπλάνο της American Airlines λίγο μετά την αναχώρηση από Βοστώνη καταλήφθηκε από αεροπειρατές. Επρόκειτο για πέντε αεροπειρατές, ένας εκ των οποίων είχε λάβει εκπαίδευση πιλότου και ανέλαβε αμέσως τον έλεγχο του αεροπλάνου. Στις 8:46 π.μ. τοπική ώρα Νέας Υόρκης το αεροπλάνο καρφώθηκε στον βόρειο πύργο του συγκροτήματος του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου, μεταξύ 94ου και 99ου ορόφου αποκόπτοντας τους ανελκυστήρες και τις εξόδους διαφυγής. Όσοι βρίσκονταν από τον 93ον όροφο μέχρι πάνω (110) ήταν ήδη καταδικασμένοι.
Όσοι παρακολουθούσαν τη σύγκρουση διερωτώντο πώς ένα αεροπλάνο μπορούσε να μην δει τον πύργο αφού ήταν μέρα με καλό καιρό. Πριν καλά-καλά ο κόσμος συνειδητοποιήσει τι συνέβαινε δεύτερο αεροπλάνο κτύπησε στις 9:03 π.μ., το νότιο πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου. Στις 9:37 π.μ., συνετρίβη στην έδρα του αμερικανικού στρατού, στο Πεντάγωνο τρίτο αεροπλάνο. Το τέταρτο αεροπλάνο, με προορισμό να συντριβεί στο Λευκό Οίκο, ανακαταλήφθηκε από τους επιβάτες που είχαν ήδη ειδοποιηθεί για τα γεγονότα, εμποδίστηκε να φτάσει στον προορισμό του αλλά τελικά κατέπεσε σε ένα χωράφι στις 10:03 π.μ. σκοτώνοντας όλους.
Εκείνη τη μέρα άλλαξε ο κόσμος.
Τις επιθέσεις ακολούθησαν πολλές αλυσιδωτές αντιδράσεις όπως παγκόσμια οικονομική κρίση, αντιτρομοκρατική νομοθεσία, ενίσχυση υπηρεσιών πληροφοριών, αυστηρός έλεγχος πολιτικού εναέριου χώρου, περιορισμός ελευθερίας πολιτών, απαγωγές υπόπτων και εγκλεισμός τους σε στρατόπεδα (Γκουαντάναμο) χωρίς δίκη. Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον Πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και εισέβαλαν στο Αφχανιστάν ζητώντας την έκδοση του ηγέτη της Αλ Καΐντα, Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο οποίος τελικά (2004) ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις. Μετά από κυνηγητό 10 χρόνων ο Μπιν Λάντεν εντοπίστηκε στο Πακιστάν και σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια επιχείρησης.
Συνέπεια των επιθέσεων ήταν σχεδόν 3000 νεκροί, χιλιάδες τραυματίες και δισεκατομμύρια ζημιές σε υποδομές και ιδιοκτησίες. Μεταξύ των νεκρών και πολλοί πυροσβέστες οι οποίοι έσπευσαν να μπουν μέσα στο κτίριο για να σβήσουν την πυρκαγιά οπότε τους καταπλάκωσε. Ειδικός στις κατεδαφίσεις που ήταν στην περιοχή προέβλεψε ότι θα έπεφταν οι πύργοι και προσπάθησε να ειδοποιήσει τους πυροσβέστες να μην μπουν στο κτίριο αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει.
Το Νοέμβριο 2001 δημοσιεύτηκε (New York Times, 19/11/2001, John Seabrook) συνέντευξη με το Leslie E. Robertson, εκ των κατασκευαστών των πύργων, κάτω από τον τίτλο «Γιατί έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι;»
Το θέμα απασχόλησε πολλούς επιστήμονες και έγιναν πολλά σχετικά συνέδρια και έρευνες για να εντοπιστούν τυχόν αστοχίες στην κατασκευή των κτιρίων. Ποιό μέρος του κτιρίου αστόχησε πρώτα, ποιά ήταν η εξέλιξη των γεγονότων μέχρι την τελική πτώση;
Φυσικά δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός να καταλάβεις ότι όταν δύο Boeing 767, που ταξιδεύουν με ταχύτητες εκατοντάδων μιλίων την ώρα μεταφέροντας πέραν των 10.000 γαλονιών καύσιμα για jet, κτυπήσουν στους πύργους προκαλείται σοβαρό πρόβλημα.
Ο βόρειος πύργος κτυπήθηκε (όροφοι 94-99) η ώρα 8:45 π.μ. και έπεσε 10.28 π.μ.. Ο νότιος πύργος κτυπήθηκε (όροφοι 78-84) η ώρα 9:06 π.μ. σε πιο χαμηλό σημείο και έπεσε η ώρα 9:59 π.μ.. Σε αυτά τα σύντομα χρονικά διαστήματα, μέχρι την τελική πτώση, πρόλαβαν να τα εκκενώσουν 25.000 άνθρωποι. Οι τρομοκράτες ήξεραν ακριβώς πού να κτυπήσουν για να πέσουν οι πύργοι.
Η ιδέα (1963) των Δίδυμων Πύργων υλοποιήθηκε αρχές της δεκαετίας του ’70. Ο αρχηγός της πυροσβεστικής υπηρεσίας υπέδειξε (1976) ότι με τον καινοτόμο τρόπο που ήταν κτισμένο το κτίριο υπήρχε αυξημένος κίνδυνος πυρκαγιάς. Δεν ήταν ένα συνηθισμένο κτίριο από σκυρόδεμα και τοιχοποιΐα, ήταν ένα πιο ελαφρύ κτίριο, οι όροφοι ήταν μια έκταση από ελαφριά, μη υποστηριζόμενα δάπεδα χωρίς κολώνες ενδιάμεσα για οικονομία εσωτερικού χώρου και η σύγχρονη συνθετική επίπλωση ήταν εύφλεκτη (φαίνεται καθαρά στις εικόνες ότι το 2ο αεροπλάνο μπήκε από τη μια πλευρά του κτιρίου και βγήκε από την άλλη χωρίς εμπόδια). Το κτίριο έμοιαζε με ένα σωλήνα με εξωτερικούς τοίχους ντυμένους με κατακόρυφους ατσάλινους σωλήνες που έδινε το αίσθημα της ασφάλειας εκτός από το εξωτερικό γυαλί. Οι εξωτερικοί τοίχοι στην περίμετρο του κτιρίου έφεραν το φορτίο.
Ο 73χρονος τότε (2001) Robertson, δήλωσε ότι έκαναν μικρά μοντέλα του κτιρίου και έκαναν δοκιμές για δυνατό άνεμο ακόμα και για αεροπλάνο να το κτυπήσει, υπολόγιζαν τότε μέχρι 800 γαλόνια καύσιμα όχι 10.000.
Η μεγάλη αστοχία των πύργων ήταν οι όροφοι που άρχισαν να υποχωρούν ο ένας πάνω στον άλλο. Άρχισε από τους ορόφους πάνω από το σημείο σύγκρουσης που επειδή έβρασαν οι δοκοί υποχώρησαν και μετά απ’ αυτό σε 15 λεπτά όλο κτίριο κατέρρευσε.
