«Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ αποτελεί παράδειγμα, με τον πιο σκοτεινό τρόπο, του ότι μια απειλή για την ειρήνη κάπου στον κόσμο, είναι μια απειλή για την ειρήνη παντού», ανέφερε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, προσφωνώντας την Ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη. Υπενθυμίζοντας ότι η εισβολή στην Ουκρανία δεν είναι η πρώτη περίπτωση που η βία χρησιμοποιήθηκε εναντίον κυρίαρχου έθνους στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπέδειξε ότι στην Κύπρο ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών και το διεθνές δίκαιο εξακολουθούν να παραβιάζονται. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, 24 ώρες μετά την εμπρηστική ομιλία του ηγέτης της κατοχικής δύναμης, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, ανέδειξε το θέμα της συνεχιζόμενης κατοχής στην Κύπρο. Ανέδειξε το πραγματικό πρόβλημα στο νησί, το οποίο κάποιοι έχουν ξεχάσει είτε σκοπίμως είτε όχι: Πριν 49 χρόνια έγινε εισβολή της Τουρκίας στο νησί και έκτοτε κατέχεται έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Δημοκρατίας, απευθύνθηκε προσωπικά προς τον Τούρκο ομόλογό του, Ερντογάν, καλώντας τον για συνεργασία. Ήταν η απάντηση της Λευκωσίας στα όσα εμπρηστικά, προκλητικά και παράλογα, για λύση δυο κρατών, διατύπωσε ο Ερντογά: «Κύριε Ερντογάν, ας συνεργαστούμε καθοδηγούμενοι από ένα όραμα ειρήνης. Ας οικοδομήσουμε ένα λαμπρότερο μέλλον για τις χώρες μας, μέσω του διαλόγου και του σεβασμού της διεθνούς νομιμότητας». Δεν ξέρουμε εάν ο Τούρκος Πρόεδρος ακούσει την έκκληση Χριστοδουλίδη, μάλλον όχι, γιατί δεν έδειξε καμία διάθεση για συζήτηση. Προφανώς, όμως, την έκκληση την άκουσαν όλοι οι άλλοι οι ηγέτες των κρατών-μελών του ΟΗΕ. Την άκουσαν όσοι έχουν ανοικτά αυτιά και δεν καλύπτουν την κατοχική δύναμη.
ΔΕΝ ξέρουμε κατά πόσο η εβδομάδα των διεργασιών στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών θα έχει αποτέλεσμα. Δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο. Είναι προφανές πως ο δρόμος δεν τελειώνει με την ολοκλήρωση των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και την αποχώρηση των ηγετών των εμπλεκομένων χωρών. Την ίδια ώρα, όμως, δεν θα πρέπει να συμπράξουμε στο ροκάνισμα του χρόνου, πρακτική που εφαρμόζει διαχρονικά η κατοχική δύναμη.
ΣΕ μια περίοδο κατά την οποία η προσοχή της διεθνούς κοινότητας επικεντρώνεται στο Ουκρανικό, είναι ευκαιρία να υπάρξει παραλληλισμός με το Κυπριακό. Πρόκειται για δυο ζητήματα, που αφορούν ξένη εισβολή και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Δυο ζητήματα, που αναδεικνύουν την ανάγκη επίλυσης τους μόνο μέσα από τις αρχές του διεθνούς δικαίου.
