Το έχουμε γράψει πολλές φορές εδώ και καιρό και κυρίως το τελευταίο δεκαήμερο. Η δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι πολίτες στην διευθέτηση ραντεβού με ειδικό γιατρό, είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα των ασθενών, το οποίο, θα ξαναγράψουμε έστω κι αν κάποιοι ενοχλούνται, δεν σχετίζεται ούτε με την φιλοσοφία, ούτε με την αρχιτεκτονική αλλά ούτε και με τον μονοασφαλιστικό χαρακτήρα του ΓεΣΥ.
Μετά από αρκετά δημοσιεύματα αλλά και δημόσιες διαμαρτυρίες προσωπικών και ειδικών γιατρών του ΓεΣΥ και οργανωμένων ασθενών, ανέλαβε πρωτοβουλία η υπουργός Υγείας και συγκάλεσε σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι. Η σύσκεψη κατέληξε σε έξι διαφορετικές αποφάσεις. Μια από αυτές, ήταν και η επέκταση των ωρών και ημερών λειτουργίας των απογευματινών ιατρείων που λειτουργούν στα κρατικά νοσηλευτήρια.
Αντί να συστρατευθούμε όλοι και να αρχίσουμε να πιέζουμε για ταχεία υλοποίηση των όσων έχουν αποφασιστεί, εδώ και δύο ημέρες ασχολούμαστε με τον ΟΚΥπΥ και τις συντεχνίες των γιατρών του δημοσίου οι οποίες διαμαρτυρήθηκαν επειδή δεν προσκλήθηκαν στην σύσκεψη του υπουργείου Υγείας.
Μάλιστα, με τεράστια ευκολία ξεπεράσαμε το αν προσκλήθηκαν ή όχι οι γιατροί ή αν έπρεπε να προσκληθούν και χάσαμε εντελώς τον στόχο μας διότι η συζήτηση, που έτσι κι αλλιώς ήταν άσκοπη, επεκτάθηκε από τις ίδιες τις συντεχνίες και έφθασε μέχρι την διαπραγμάτευση του ΟΚΥπΥ με τον ΟΑΥ για τον νέο τρόπο αποζημίωσης των νοσοκομείων.
Η ΠΑΣΥΚΙ έκανε λόγο για πολιτικές παρεμβάσεις προς τον ΟΚΥπΥ για τη νέα σύμβαση του με τον ΟΑΥ, η ΠΑΣΥΔΥ υποστήριξε ότι στη διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο οργανισμών έπρεπε να συμμετέχουν και οι γατροί.
Και οι δύο συντεχνίες είχαν περιλάβει, από το πουθενά (οι ίδιοι θα διαφωνήσουν) στις ανακοινώσεις τους για την απόφαση που αφορούσε τα εξωτερικά ιατρεία σχετική παράγραφο. Μάλλον το είχαν φυλαγμένο και βρήκαν αφορμή.
Αυτό που πάντα όταν πάει να μετακινηθεί μια πέτρα στον δημόσιο τομέα της Υγείας, μας οδηγεί σε δημόσιο διάλογο και αντιπαραθέσεις μεταξύ των συντεχνιών των γιατρών και του ΟΚΥπΥ ή του υπουργείου Υγείας, νομίζω ότι άρχισε να μας κουράζει.
Η σύσκεψη της Δευτέρας αφορούσε κατά κύριο λόγο τον ΟΑΥ. Οι πέντε από τις έξι αποφάσεις που λήφθηκαν θα υλοποιηθούν από τον ΟΑΥ και επειδή όλοι οι εμπλεκόμενοι έχουν τονίσει ότι ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν στις λίστες αναμονής είναι και η μεταφορά σχεδόν ολόκληρου του πληθυσμού στον ιδιωτικό τομέα, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι οι απογευματινές ώρες βολεύουν την μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού, όπως και να το κάνουμε, αποφασίστηκε η επέκταση των απογευματινών υπηρεσιών του δημοσίου.
Αν θέλουμε να στηρίξουμε τον ΟΚΥπΥ πρέπει να τον στηρίξουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους. Η κάθε επιπρόσθετη υπηρεσία αποζημιώνεται επιπρόσθετα από τον ΟΑΥ.
Εκείνο που ανησυχεί ιδιαίτερα, είναι το γεγονός ότι μάλλον θα ξαναζήσουμε πολύ πιο έντονες αντιπαραθέσεις πολύ σύντομα και όταν θα επαναρχίσει ο ευλογημένος ο διάλογος για την λειτουργία πανεπιστημιακών κλινικών στα δημόσια νοσηλευτήρια.
Από τις πληροφορίες που φθάνουν κοντά μας, μάλλον είμαστε σίγουροι ότι θα ζήσουμε στιγμές απείρου κάλλους σε μια χώρα που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία και διαθέτει ιατρικές σχολές αλλά όχι πανεπιστημιακά νοσοκομεία.
Όσο για το αν έγιναν πολιτικές παρεμβάσεις στον ΟΚΥπΥ για να υπογράψει έστω και την τελευταία στιγμή την προσωρινή συμφωνία με τον ΟΑΥ, μάλλον δεν καταλάβαμε το τι θα συνέβαινε εάν ξημέρωνε η επόμενη ημέρα και τα δημόσια νοσηλευτήρια βρίσκονταν εκτός συστήματος ΓεΣΥ. Κάποιοι λένε «σιγά που θα έβγαζαν τον ΟΚΥπΥ από το σύστημα». Εγώ ρωτώ: Ο ΟΚΥπΥ τελικά είναι ίσος προς ίσους με τους υπόλοιπους παρόχους ή όχι; Αλά κάρτ δεν γίνεται.
