Στην έκδοση της Πέμπτης (Φιλελεύθερος 19/10) ο συνάδελφος Άγγελος Νικολάου κατέγραψε σε ρεπορτάζ δύο εγκλήματα σε βάρος του περιβάλλοντος. Το ένα στην Τριμίκλινη και το άλλο στο Πραστειό. Οι φωτογραφίες, και για τα δύο, δείχνουν τεράστιες επεμβάσεις που σίγουρα δεν έγιναν σε μια μέρα ή μια νύχτα χωρίς κανείς να πάρει χαμπάρι. Ειδικά σε ένα μικρό τόπο όπως η Κύπρος, τέτοιου μεγέθους παρεμβάσεις δεν μπορεί να περνούν απαρατήρητες. Και φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά. Τα παραδείγματα είναι πολλά, για τα οποία οι αρμόδιες υπηρεσίες, σπεύδουν εκ των υστέρων να ζητήσουν ευθύνες και αποκατάσταση του τοπίου. Αυτό όμως, τις πλείστες φορές, δεν είναι δυνατόν.

Εκτός από την εκ των υστέρων αντίδραση των διαφόρων κυβερνητικών υπηρεσιών (η οποία προκύπτει συνήθως άμα βουίξει ο τόπος με καταγγελίες πολιτών) άξια απορίας είναι η στάση των υπηρεσιών και πριν επέλθει η καταστροφή.

Στην Τριμίκλινη, δημιουργήθηκαν δεξαμενές και άλλες εγκαταστάσεις για εκτροφή ψαριών, ανεγέρθηκαν υποστατικά για λειτουργία εστιατορίου καθώς και σπιτάκια για διαμονή. Κάποια είχαν άδεια, ωστόσο ο τρόπος και ο τόπος που έγιναν δεν ήταν σύμφωνα με τους όρους. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε σε σχετική συζήτηση του θέματος στη Βουλή, έγινε παράνομα εκτροπή νερού από τον ποταμό Κούρη, αναγέρθηκαν και λειτουργούν παράνομες εγκαταστάσεις ιχθυοκαλλιέργειας, κέντρο αναψυχής και χώροι διαμονής επισκεπτών, καθώς και μέρος της ανάπτυξης επεμβαίνει παράνομα σε κρατική γη. Δεν είναι δυνατόν όλα αυτά να έγιναν χωρίς καμία υπηρεσία να πάει να επιθεωρήσει ώστε να διαπιστώσει έγκαιρα τις παρανομίες που γίνονταν. Ειδικά μάλιστα όταν το κράτος παραχώρησε τεράστια ποσά για την εν λόγω «ανάπτυξη» από κρατικά και ευρωπαϊκά κονδύλια.

Ενδεικτικό της σκανδαλώδους διαχείρισης του θέματος, σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε ο γενικός ελεγκτής, είναι και το γεγονός ότι η άδεια για το ιχθυοτροφείο δόθηκε αλλεπάλληλα για περιοχή της Πάφου ενώ βρίσκεται στην επαρχία Λεμεσού. Δεν πήγε ποτέ κανείς επί τόπου να δει τι και που είναι αυτό που αδειοδότησε;

Δέκα και πλέον χρόνια μετά, όλα τα εμπλεκόμενα τμήματα δηλώνουν πανέτοιμα να αναγκάσουν τον επιχειρηματία να άρει τις παρανομίες. Πράγμα που αν συμβεί, θα πάρει άλλα τόσα χρόνια, στους δαιδαλώδεις δρόμους της δικαιοσύνης, αφού ο επιχειρηματίας επικαλείται τη δική του εκδοχή. Μέχρι τότε ποιος μπορεί να μιλά για επαναφορά του φυσικού περιβάλλοντος στην πρότερα κατάσταση;

Στο Πραστειό η καταστροφή είναι σε εξέλιξη. Τεράστια χωματουργικά έργα, μετακίνηση μεγάλου όγκου χωμάτων, αποξήλωση πεύκων και άλλης βλάστησης για ανέγερση θερμοκηπίων ντομάτας. Και το Τμήμα Δασών επέβαλε €300 πρόστιμο για την αποκοπή έξι αιωνόβιων πεύκων. Τα άλλα όλα δεν τα είδε ή αν τα είδε δεν ήταν δική του ευθύνη.

Γιατί λοιπόν κάποιος να μην κάνει ότι τον βολεύει;