Κοίτα να δεις που ξεφύτρωσαν, σύγχρονα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων! Σίγουρα δεν έχουν σχέση με τα πρωτότυπα, ούτε χρειάζονται υπογραφές και βούλες. Αρκεί η προφορική, ασαφής κι ατεκμηρίωτη ριπή από κάποιο «προοδευτικό», σε απ΄ευθείας μετάδοση από εκπομπές πολιτικού καφενέ ή σε αναπαραγωγή σε έντυπα και μέσα κοινωνικής δικτύωσης…
Δεν ήταν από την αρχή σίγουρο πως ένα σχόλιο σαν το σημερινό θα ενδιέφερε πολλούς. Από την ώρα όμως που μια άποψη δημοσιοποιήθηκε μονομερώς και τα ΜΜΕ συνέχισαν να την αναπαράγουν, ήταν αναπόφευκτος ένας (με κάποια καθυστέρηση) σχολιασμός ώστε να δοθούν απαντήσεις, σε διαφορετικό ύφος. Φαίνεται άλλωστε πως οι εξελίξεις στο Κίνημα των Οικολόγων και η επόμενη μέρα ενδιαφέρουν πολλούς, πέρα από τα μέλη και τους ψηφοφόρους του. Αυτό επιβεβαιώνει την εκτίμηση προς την εικοσιοκτάχρονη έντιμη πορεία του…
Το να αποχωρήσει ένα μέλος του κοινοβουλίου από τον πολιτικό σχηματισμό με τον οποίο έχει εκλεγεί, δεν είναι σπάνιο. Μπορεί και να πρόκειται για μια ειλικρινή έκφραση διαφωνίας που είναι απόλυτα σεβαστή, έστω κι αν στενοχωρεί όλους. Το άτομο που αποχωρεί σίγουρα διερωτάται αν από λανθασμένη εκτίμηση βρέθηκε σε ένα χώρο που τελικά δεν του ταίριαζε, είτε γιατί δεν είχε τότε την απαραίτητη πληροφόρηση, είτε γιατί είχε άλλες προσδοκίες. Εδώ θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο, γιατί να μην αλλάξουμε ένα πολιτικό σχηματισμό; Κι ας είμαστε από τους τελευταίους που βρήκαμε πρόθυμη κι ανοιχτή την πόρτα του…
Η διεκδίκηση, όμως, της όποιας αλλαγής γίνεται με τρόπο διαλεκτικό, με σεβασμό της άλλης άποψης, ιδιαίτερα όταν είναι θεμελιωμένη και αναγιωμένη μέσα από μια σοβαρή, διεκδικητική, έντιμη και συνεπή διαδρομή χρόνων πολλών. Ακόμα κι αν δεν θεωρείς πως όλα αυτά την τεκμηριώνουν και την δικαιώνουν, τουλάχιστον δείχνεις ένα σεβασμό, στην περίπτωση αυτή και με οικολογική προσέγγιση. Αλλά, τι να πεις όταν θεωρείς και το διαλαλείς (πόση δογματική σιγουριά πια!) πως αυτό το σχήμα δεν είναι οικολογικό, δεν έχει σχέση με τον ευρωπαϊκό πράσινο χώρο, δεν είναι προοδευτικό, έχει παλιά μυαλά και οδηγεί το Κυπριακό σε μια καταστροφική πορεία; Κι ακόμα, πως κανονικοποιεί την ακροδεξιά και άλλα πολλά! Τόση δύναμη έχει που επηρεάζει τις εξελίξεις, όση περίπου κι ο Ερντογάν που ο άνθρωπος προσπαθεί για το καλό μας και δεν τα καταφέρνει, κι αυτό γιατί οι Οικολόγοι οδηγούν σε καταστροφική πορεία! Κι όλα αυτά ανακαλύφθηκαν, πιο σωστά επινοήθηκαν μόλις τώρα, για να δικαιολογηθεί το παρόν και το όποιο επόμενο βήμα… Kάποιοι δημοσιογράφοι διερωτήθηκαν αν η βουλευτική έδρα πάει κι αυτή πακέτο με τον αποχωρήσαντα. Δεν υπάρχει θεσμική πρόνοια που να καθορίζει την τύχη της έδρας – το είδαμε σε αρκετές περιπτώσεις που προηγήθηκαν. Είναι κι αυτό θέμα περισσότερο ηθικό ιδιαίτερα αν η έδρα καταλήξει σε άλλη πολιτική στέγη…
Εκεί που πήγαινε να κλείσει το κεφάλαιο και η εξ αυτού δημόσια κουβέντα, ήρθε η παραίτηση του προέδρου και η σπουδή του να εκφράσει την άποψή του για τον «καταλληλότερο υποψήφιο» που τότε ήταν ακόμα μόνο ένας! Ήταν αδέξια και άστοχη αυτή η κίνηση. ΄Ηταν διαφορετική η δική του εμπειρία όταν, τρία χρόνια νωρίτερα, ορίστηκε σαν ο διάδοχος του αποχωρήσαντος τότε προέδρου, με τη δέσμευση για σεβασμό όλων των θέσεων και συνέχιση της ίδιας πορείας. Σε αυτό το πλαίσιο ήταν εξ αντικειμένου ο μόνος υποψήφιος για το υπόλοιπο της θητείας. Αυτή η διαδικασία θα ΄πρεπε και τώρα να ακολουθηθεί – υπάρχει ακόμα χρόνος για συναίνεση και με δοκιμασμένο υποψήφιο! Ατυχώς, για την ώρα, η εικόνα δεν ήταν τόσο γαλήνια και συναινετική. Συνεχίζεται ένας μονόλογος για προοδευτικούς και συντηρητικούς και εθνικιστές, με πλήρη παραμόρφωση όρων και εννοιών και με ασεβή παραγνώριση της συνολικής πορείας του Κινήματος. Το Κίνημα όμως δεν ήταν ποτέ αυτοκίνητο σε κατηφόρα, χωρίς οδηγό, συνοδηγούς και επιβάτες που ήξεραν πού πήγαιναν, συχνά όχι μέσα από ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Κάποιοι προέβαλαν πως για όλα φταίει η «εθνικιστική» στάση για το Κυπριακό που δίνει μάλιστα στην κοινωνία εικόνα όμοια με την άκρα δεξιά(!!), στην οποία βάζουν μαζί κι άλλους που θεωρούν πως κι εκείνοι στο ίδιο σακούλι μπαίνουν. Καλά, αν τόσο χάλια φαίνεται το Κίνημα απέξω, πώς και μπήκατε εσείς, πολύ πρόσφατα, όλοι μαζί από την ίδια ανοιχτή πόρτα; Μάς είπαν ακόμα πως αν αλλάξουμε τις θέσεις στο Κυπριακό, «χαλάλι της ΔΔΟ», θα πάμε στο 15%. Μα τότε δεν θα είμαστε πια οι ίδιοι. Ποιο νόημα θα είχε μια τέτοια εκλογική αποδοχή; Η ιδεολογική ταυτότητα και η πολιτική δράση δεν είναι για να προσαρμόζονται στις ανάγκες της εκλογικής αγοράς!
Κάποιοι, δήθεν νεωτεριστές, ανασύρουν από το συρτάρι το …προοδευτικόμετρο, εκείνα τα πιστοποιητικά που λέγαμε! Μας είναι αδιάφορο! Αν ο Ελληνοκύπριος που θέλει να επιστρέψει στην Κερύνεια θεωρείται “εθνικιστής”, θεωρείται άραγε “εθνικιστής” και ο Τουρκοκύπριος που θέλει να επιστρέψει στη Λεμεσό ή την Πάφο; Μα εθνικιστές δεν λέγαμε αυτούς που θέλουν διχοτόμηση;