«Ο κόσμος διαβάζει σήμερα τα δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο και οφείλω να σας πω δεν είναι κάτι που με έκανε να νιώθω περήφανος. Άρα, ούτε υποτιμούμε ούτε υποβαθμίζουμε, ούτε η Κυβέρνηση ούτε εγώ προσωπικά». Τάδε έφη ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης αναφορικά με την έρευνα της διεθνούς κοινοπραξίας δημοσιογράφων, η οποία επαναφέρει την Κύπρο στο κάδρο της διεθνούς διαφθοράς και του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.
Δεν ξέρω γιατί ο Πρόεδρος δίστασε να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Ντροπή! Αυτό είναι το μόνο το οποίο αισθάνεται όποιος αγαπά έστω και κατ’ ελάχιστον αυτή τη μικρή αλλά τόσο λατρεμένη πατρίδα κύριε Χριστοδουλίδη.
Πιθανότατα, ο λόγος να ήταν ότι δεν ήθελε να πληγώσει τον προκάτοχό του, ο οποίος τον στήριξε. Ενδεχομένως, να επρόκειτο και για μια αυθόρμητη άμυνα λόγω ενοχών. Εξαιτίας της θήτευσής του στην κυβέρνηση η οποία βαρύνεται με την αποκλειστική ευθύνη του διασυρμού της Κυπριακής Δημοκρατίας ανά την υφήλιο. Βεβαίως, ο ίδιος προσωπικά δεν είχε ανάμειξη στη διαχείριση του τεράστιου σκανδάλου. Ευθύνη είχαν τα υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών. Δεν παύει, όμως, να υπήρξε μέλος εκείνης της «αμαρτωλής» κυβέρνησης και, ως εκ τούτου, να αισθάνεται άβολα.
Χθες, παρακολουθούσα με προσοχή τις διάφορες πολιτικές αντιδράσεις για τη συνέχιση του διασυρμού της πατρίδας μας μέσα και από τη νέα δημοσιογραφική έρευνα. Κάποια στιγμή, η οργή ήταν αναπόφευκτη. Έβλεπα τον ευρωβουλευτή του ΔΗΣΥ Λουκά Φουρλά να μοιρολογεί γιατί βρέθηκαν ξανά στο επίκεντρο αντιδράσεων στις Βρυξέλλες, δεχόμενοι σωρεία ερωτήσεων και σχολίων από ξένους συναδέλφους τους και άλλους. Ντροπή ένιωσε κι αυτός.
Βουλευτές του ΔΗΣΥ εμφανίζονταν περίπου να ζητούν και τα ρέστα. Προτάσσοντας τη… σωρεία μέτρων που έλαβε η προηγούμενη κυβέρνηση για να αντιμετωπιστεί θεσμικά η διαφθορά και το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Πόση ειρωνεία Θεέ μου. Πόση υποτίμηση της νοημοσύνης μπορεί να αντέξει κάποιος; Ευτυχώς, ο μέγιστος υπαίτιος απέφυγε να εμφανιστεί. Ας το συνεχίσει. Μέχρι να κατακάτσει ο κουρνιαχτός, που ξύπνησε τον εφιάλτη της ντροπής.
Μια είναι η οικτρή πραγματικότητα. Ναι, η προαγγελία για τη δημοσιοποίηση της νέας έρευνας των ξένων δημοσιογράφων είναι αλήθεια ότι εκτόξευσε τις προσδοκίες ή έστω την περιέργεια της κοινωνίας των πολιτών. Ναι, το γεγονός ότι στην εν λόγω έρευνα συνεργάστηκαν 270 δημοσιογράφοι από 68 χώρες και αφορούσε 3,6 εκατ. έγγραφα, αναπόφευκτα κορύφωσε το ενδιαφέρον. Οδήγησε πολλούς σε αναμονή συγκλονιστικών αποκαλύψεων. Ναι, τα όσα μέχρι χθες είδαν το φως της δημοσιότητας ήταν ιδιαιτέρως απογοητευτικά. «Ώδυνεν όρος και έτεκεν μυν!».
Ναι, πρόκειται για γνωστές, εν πολλοίς, υποθέσεις. Που ουδόλως, προσθέτουν κάτι σημαντικό στα όσα κυκλοφορούσαν και διέσυραν την χώρα μας. Και ναι, έχουν ληφθεί κάποια μέτρα, που τουλάχιστον δείχνουν στο εξωτερικό ότι η Κύπρος θέλει να πάψει να θεωρείται τόπος διαφθοράς και κόμβος διευκόλυνσης διεθνών απατεώνων. Λέμε δείχνουν, διότι αν κάτι μάθαμε καλά τόσα χρόνια, είναι πως οι εραστές της διαφθοράς πάντοτε βρίσκουν νέους τρόπους να ξεγελούν τους νόμους.
Ποια είναι, όμως, η ουσία; Όποιος πραγματικά αγαπάει αυτόν τον βασανισμένο τόπο, μπορεί –με πόνο- να συνειδητοποιήσει ότι ο διασυρμός τον οποίο υπέστη η πατρίδα μας επί διακυβερνήσεως Αναστασιάδη ήταν δυσθεώρητος. Και ότι απαιτείται πάροδος πολλών –καθαρών- χρόνων ώστε να γίνει κατορθωτό να καθαρίσει αυτός ο υπερμεγέθης λεκές. Το φώναζε για χρόνια αυτή η στήλη. Δυστυχώς, επιβεβαιώνεται.
Θαυμαστά τα έργα σου Νίκο Αναστασιάδη. Επί διακυβερνήσεώς σου, γράφτηκε η πιο ντροπιαστική σελίδα για τη μικρή αλλά τόσο λατρεμένη μας πατρίδα. «Αλήθεια, για ποιο έγκλημα θα παραπεμφθώ σε δίκη;», αναρωτιόσουν σε συνέντευξή σου στον «Φ» στις 3 Σεπτεμβρίου 2023. Αυτός ο εφιάλτης θα μπορούσε να συγκριθεί ακόμη και με εσχάτη προδοσία. Αν υπήρχε σωστή δικαιοσύνη… Δεν θα δικαστείς ποτέ. Έπρεπε όμως. Καταδίκασες ένα λαό να ζει για χρόνια με την ντροπή της εικόνας, που η κυβέρνηση σου έπλασε για την πατρίδα μας στο εξωτερικό. Μείνε τουλάχιστον κρυμμένος αυτή την περίοδο. Δεν αντέχεται άλλη πρόκληση!
