Πιάνεται η ψυχή σου όταν κατηφορίζεις από την Ακρόπολη στην οδό Ερμού στη Λάρνακα. Τα άδεια καταστήματα και οι πινακίδες «ενοικιάζεται» ή «πωλείται» στις σκονισμένες βιτρίνες, παραπέμπουν σε εικόνα εγκατάλειψης, ειδικά στην αρχή της, άλλοτε, πιο εμπορικής οδού της πόλης.
Σε αυτήν την περιοχή, που χαρακτηρίζεται ως η καρδιά της Λάρνακας, πλέον τα άδεια καταστήματα είναι περισσότερα από αυτά που παραμένουν ανοικτά. Όσοι καταστηματάρχες απέμειναν δίνουν μια άνιση μάχη επιβίωσης τα τελευταία χρόνια, προσπαθώντας με προσφορές να προσελκύσουν κόσμο.
Τα κτυπήματα που δέχθηκε η περιοχή ήταν πολλά. Η πανδημία, η εκτόξευση των λειτουργικών εξόδων, καθώς και τα ψηλά ενοίκια είναι μόνο μερικά από αυτά. Στην φθίνουσα πορεία του εμπορικού κέντρου της πόλης συνέβαλε και η φυγή των μεγάλων εταιρειών ένδυσης και υπόδησης, που άνοιξαν καταστήματα στο mall.
Έτσι το κέντρο έμεινε χωρίς τις μεγάλες εταιρείες-κράχτες, που πριμοδοτούσαν και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ένδυσης και υπόδησης. To mall, ωστόσο, δεν είναι η κύρια αιτία της προδιαγεγραμμένης πορείας του κέντρου της Λάρνακας, αφού εδώ και χρόνια πάρα πολλοί Λαρνακείς, κυρίως τα Σαββατοκύριακα, έσπευδαν στα μεγάλα κλειστά εμπορικά κέντρα της Λευκωσίας. H δημιουργία ενός αντίστοιχου εμπορικού κέντρου στη Λάρνακα ήταν αναγκαία και εκ του αποτελέσματος φάνηκε πως βοήθησε την τοπική οικονομία, με δεδομένο πως υποδέχεται κόσμο τόσο από την επαρχία Λευκωσίας, όσο κι από την ελεύθερη Αμμόχωστο.
Η καθυστέρηση της προσαρμογής του εμπορικού κέντρου της Λάρνακας στις ανάγκες της εποχής είναι η κύρια αιτία της σημερινής του κατάστασης, κάτι που εκφράζονται ελπίδες πως θ’ αλλάξει με τα έργα που προγραμματίζει ο Δήμος στις πλατείες Ακροπόλεως και Αλκής, καθώς και στους εμπορικούς δρόμους που δεν έχουν ακόμη πλακοστρωθεί. Αυτά τα έργα, ωστόσο, έπρεπε να έχουν γίνει πριν από πάρα πολλά χρόνια, προκειμένου το κέντρο να μπορεί να είναι προσβάσιμο σε όλους και φιλικό για οικογένειες με παιδιά και ΑμεΑ.
Είναι αποδεδειγμένο και το ανέφερε και ο δήμαρχος Λάρνακας, Ανδρέας Βύρας, κατά τον πρόσφατο απολογισμό του έργου του Δημοτικού Συμβουλίου, πως στις περιοχές του κέντρου που έγιναν έργα έκλεισαν πολύ λιγότερα καταστήματα. Ένα παράδειγμα είναι η πλατεία Ερμού, όπου δημιουργήθηκαν μεγάλοι χώροι εστίασης ανάμεσα στα καταστήματα, που επωφελούνται από την παρουσία κόσμου στην περιοχή. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η περιοχή όπου δημιουργήθηκε η Δημοτική Αγορά και η πλατεία Ζουχούρι, η οποία άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης, αφού πέριξ της έχουν ανοίξει μικρά καταστήματα και μικροί χώροι εστίασης, ενώ υπάρχουν πλάνα και για ένα boutique hotel, σ’ ένα κτήριο που είναι εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια.
Έχει αποδειχθεί ακόμα πως οι πολιτιστικές εκδηλώσεις βοηθούν την περιοχή και πως οι φιλότιμες προσπάθειες του Συνδέσμου Καταστηματαρχών άρχισαν να φέρνουν κάποιους καρπούς. Η στρατηγική συνεργασία του Συνδέσμου με το Λάρνακα 2030 δε, που τρέχει την υποψηφιότητα της πόλης για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, είναι μια καλή ιδέα που φιλοδοξεί να δώσει νέα οπτική στο κέντρο.
Όσοι μένουμε στη Λάρνακα γνωρίζουμε πολύ καλά πως το γεγονός πως χαρακτηρίζεται ως μια από τις πιο ανθρώπινες πόλεις της Κύπρου, το οφείλει εν πολλοίς στο εμπορικό της κέντρο και τους καταστηματάρχες του. Κι αυτό οφείλουμε να το διαφυλάξουμε.
Πιάνεται η ψυχή σου όταν κατηφορίζεις από την Ακρόπολη στην οδό Ερμού στη Λάρνακα. Τα άδεια καταστήματα και οι πινακίδες «ενοικιάζεται» ή «πωλείται» στις σκονισμένες βιτρίνες, παραπέμπουν σε εικόνα εγκατάλειψης, ειδικά στην αρχή της, άλλοτε, πιο εμπορικής οδού της πόλης. Σε αυτήν την περιοχή, που χαρακτηρίζεται ως η καρδιά της Λάρνακας, πλέον τα άδεια καταστήματα είναι περισσότερα από αυτά που παραμένουν ανοικτά. Όσοι καταστηματάρχες απέμειναν δίνουν μια άνιση μάχη επιβίωσης τα τελευταία χρόνια, προσπαθώντας με προσφορές να προσελκύσουν κόσμο.
Τα κτυπήματα που δέχθηκε η περιοχή ήταν πολλά. Η πανδημία, η εκτόξευση των λειτουργικών εξόδων, καθώς και τα ψηλά ενοίκια είναι μόνο μερικά από αυτά. Στην φθίνουσα πορεία του εμπορικού κέντρου της πόλης συνέβαλε και η φυγή των μεγάλων εταιρειών ένδυσης και υπόδησης, που άνοιξαν καταστήματα στο mall. Έτσι το κέντρο έμεινε χωρίς τις μεγάλες εταιρείες-κράχτες, που πριμοδοτούσαν και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ένδυσης και υπόδησης. To mall, ωστόσο, δεν είναι η κύρια αιτία της προδιαγεγραμμένης πορείας του κέντρου της Λάρνακας, αφού εδώ και χρόνια πάρα πολλοί Λαρνακείς, κυρίως τα Σαββατοκύριακα, έσπευδαν στα μεγάλα κλειστά εμπορικά κέντρα της Λευκωσίας. H δημιουργία ενός αντίστοιχου εμπορικού κέντρου στη Λάρνακα ήταν αναγκαία και εκ του αποτελέσματος φάνηκε πως βοήθησε την τοπική οικονομία, με δεδομένο πως υποδέχεται κόσμο τόσο από την επαρχία Λευκωσίας, όσο κι από την ελεύθερη Αμμόχωστο.
Η καθυστέρηση της προσαρμογής του εμπορικού κέντρου της Λάρνακας στις ανάγκες της εποχής είναι η κύρια αιτία της σημερινής του κατάστασης, κάτι που εκφράζονται ελπίδες πως θ’ αλλάξει με τα έργα που προγραμματίζει ο Δήμος στις πλατείες Ακροπόλεως και Αλκής, καθώς και στους εμπορικούς δρόμους που δεν έχουν ακόμη πλακοστρωθεί. Αυτά τα έργα, ωστόσο, έπρεπε να έχουν γίνει πριν από πάρα πολλά χρόνια, προκειμένου το κέντρο να μπορεί να είναι προσβάσιμο σε όλους και φιλικό για οικογένειες με παιδιά και ΑμεΑ.
Είναι αποδεδειγμένο και το ανέφερε και ο δήμαρχος Λάρνακας, Ανδρέας Βύρας, κατά τον πρόσφατο απολογισμό του έργου του Δημοτικού Συμβουλίου, πως στις περιοχές του κέντρου που έγιναν έργα έκλεισαν πολύ λιγότερα καταστήματα. Ένα παράδειγμα είναι η πλατεία Ερμού, όπου δημιουργήθηκαν μεγάλοι χώροι εστίασης ανάμεσα στα καταστήματα, που επωφελούνται από την παρουσία κόσμου στην περιοχή. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η περιοχή όπου δημιουργήθηκε η Δημοτική Αγορά και η πλατεία Ζουχούρι, η οποία άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης, αφού πέριξ της έχουν ανοίξει μικρά καταστήματα και μικροί χώροι εστίασης, ενώ υπάρχουν πλάνα και για ένα boutique hotel, σ’ ένα κτήριο που είναι εγκαταλελειμμένο εδώ και χρόνια. Έχει αποδειχθεί ακόμα πως οι πολιτιστικές εκδηλώσεις βοηθούν την περιοχή και πως οι φιλότιμες προσπάθειες του Συνδέσμου Καταστηματαρχών άρχισαν να φέρνουν κάποιους καρπούς. Η στρατηγική συνεργασία του Συνδέσμου με το Λάρνακα 2030 δε, που τρέχει την υποψηφιότητα της πόλης για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, είναι μια καλή ιδέα που φιλοδοξεί να δώσει νέα οπτική στο κέντρο.
Όσοι μένουμε στη Λάρνακα γνωρίζουμε πολύ καλά πως το γεγονός πως χαρακτηρίζεται ως μια από τις πιο ανθρώπινες πόλεις της Κύπρου, το οφείλει εν πολλοίς στο εμπορικό της κέντρο και τους καταστηματάρχες του. Κι αυτό οφείλουμε να το διαφυλάξουμε.
