Από την ώρα που ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης ανέλαβε τα υψηλά καθήκοντα του Γενικού Ελεγκτή της Κυπριακής Δημοκρατίας, διαδεχόμενος  την Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, οι πολλοί ενθουσιάστηκαν. Μετά και τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις του θεωρήθηκε ο Κύπριος Ιαβέρης που ήρθε για να καθαρίσει τους πάντες και τα πάντα που ενοχλούν και απογοητεύουν και  τον τελευταίο πολίτη τούτου του τόπου. 

Το προσωνύμιο τού δόθηκε διόλου τυχαία, αφού οι «νονοί» του τον ταύτισαν με τον παθιασμένο ήρωα των Αθλίων του Βίκτωρα Ουγκώ, τον επιθεωρητή Ιαβέρη που είχε αποδυθεί σε ένα αγώνα αναζήτησης και εντοπισμού του Γιάννη Αγιάννη… Ο Αγιάννης είχε την ευκαιρία να τον σκοτώσει, αλλά τον άφησε ελεύθερο. Αρνούμενος ο επιθεωρητής  να αποδεχτεί ότι ένας πρώην κατάδικος του έδειξε έλεος καθώς και ότι τον άφησε ελεύθερο, αυτοκτόνησε πηδώντας στο Σηκουάνα…

Όχι δεν βλέπει κανένας σήμερα τον πανίσχυρο Γενικό Ελεγκτή να ακολουθεί τα ίχνη του ήρωα του Ουγκώ, ωστόσο κάποιοι πολύ υποψιασμένοι σπεύδουν να δώσουν εξηγήσεις για τον « πόλεμο» εναντίον του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη, στον οποίο ενέπλεξε και τα ανήλικα παιδιά του.  Βλέπουν «προληπτικό πόλεμο» σε μια καταιγίδα που έρχεται και θα συμπαρασύρει πολλούς, αξιωματούχους  νυν και πρώην… Καταιγίδα όπως αυτές που βιώνουμε λόγω της κλιματικής αλλαγής. Άλλοι όπως ο πρώην Υπουργός Δημόσιας Τάξης Δώρος Θεοδώρου τού αποδίδουν Ναπολεόντειο σύμπλεγμα… και τον καλούν να μαζευτεί…

Στο δια ταύτα όμως:  Οι έρευνες άρχισαν μεταχρονολογημένα, γιατί  σε αυτή τη φάση έφτασαν στην Ελεγκτική Υπηρεσία καταγγελίες από πολίτες που αφορούσαν τα επιδόματα και τις υπερωρίες που πήρε ως κυβερνητικός εκπρόσωπος ο Νίκος Χριστοδουλίδης και τη μεταφορά των παιδιών του από αστυνομικούς, στο σχολείο τους ή σε επισκέψεις στους παππούδες τους…   Άγνωστες  για τους πολλούς είναι οι απολαβές του Προέδρου. Δεν είναι όμως άγνωστο ότι αστυνομικοί μεταφέρουν τα παιδιά του Προέδρου στο σχολείο τους. Για λόγους ασφαλείας προφανώς που δεν πρέπει να αγνοούμε. Ότι προκύπτει θέμα με τους αστυνομικούς που τους μεταχειρίζονται αξιωματούχοι πολιτειακοί και πολιτικοί ως οδηγούς, ως οικιακές βοηθούς ακόμη και εργάτες είναι τοις πάσι γνωστόν και αν τολμούν ας  ανοίξουν αυτή τη συζήτηση προκειμένου να τεθούν πλαίσια εργασίας. Πολύ συγκεκριμένα και καθαρά. Για όλους όμως και όχι επιλεκτικά και με στόχευση.   Και παλαιότερα τέθηκε θέμα για αστυνομικούς συνοδούς πολιτικού που … τους έστειλαν να μαζεύουν ελιές.  Μετά που κόπασε ο θόρυβος γυρίσαμε στις παλιές καλές συνήθειες μας. Από τότε μέχρι και σήμερα μπήκε πολύ νερό στο αυλάκι. Αλλά οι αστυνομικοί συνεχίζουν να υπηρετούν σε φρουρές πολιτικών προσώπων ενώ θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν όπου υπάρχουν πιο σημαντικές ανάγκες, και τα κόμματα να πληρώνουν από την κρατική χορηγία που παίρνουν κάθε χρόνο, οδηγό και συνοδούς για την παροχή υπηρεσιών στις ηγεσίες τους…  Αλλά this is Cyprus…

Η έρευνα σε βάρος του Νίκου Χριστοδουλίδη μπορεί να ικανοποιεί το δημόσιο αίσθημα ότι ελέγχεται και ο πρώτος πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, όμως, άλλο ο έλεγχος και άλλο η απαξίωση. Η έρευνα σε τι αποσκοπούσε; Στην απαξίωση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας  ή του Νίκου Χριστοδουλίδη; Του θεσμού ή του προσώπου; Αλήθεια αυτό είναι τώρα το ζητούμενο;   Απαξιώθηκαν όλοι οι θεσμοί, στη σειρά, περιλαμβανομένης και της προεδρίας της Δημοκρατίας. Μόνη εξαίρεση η Ελεγκτική Υπηρεσία. Οκ. Απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης και κανένας δεν τολμά να κάνει το παραμικρό αν δεν το εγκρίνει ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης.  Ναι, σίγουρα χρειάζεται να καθαρίσει ο στάβλος του Αυγεία δια παντός. Και τα κακώς κείμενα να μην επαναληφθούν ποτέ στο μέλλον.    

Οι έρευνες σε βάρος του Προέδρου της Δημοκρατίας σε αυτή τη φάση όπως  γίνονται εκτροχίασαν τη δημόσια συζήτηση και πυροδότησαν το προσφιλές σπορ των κυπρίων, το κους- κους. Κουτσομπολιό που οδηγεί σε ανθρωποφαγία, παρά σε καταστολή παρεκτροπών και φαινομένων διαφθοράς.   Προσωπικά με θλίβει και με ανησυχεί ο τρόπος που γίνεται αυτή η δημόσια συζήτηση, γιατί γίνεται χωρίς πολιτικούς όρους, χωρίς πολιτικά επιχειρήματα δίνοντας την εντύπωση ότι όλα γίνονται εκδικητικά.  Σε εκδίκηση παρέπεμπε η δήλωση του εκπροσώπου Τύπου της Ελεγκτικής Υπηρεσίας Μάριου Πετρίδη  για μετακίνηση προσωπικού της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, με απόφαση της Κυβέρνησης.  Ανέφερε ότι έξι ελεγκτές της πρώην Ελεγκτικής Υπηρεσίας του Συνεργατισμού, που ήταν τοποθετημένοι στην Υπηρεσία από το 2014, αποσπάστηκαν σε άλλη υπηρεσία.  Υποστήριξε ότι  πρόκειται για προσωπικό που δόθηκε στην Ελεγκτική Υπηρεσία μετά από υπόδειξη της Τρόικας, η οποία είχε αποφανθεί πως η Υπηρεσία έπρεπε να είχε ενισχυθεί.  Η Ελεγκτική Υπηρεσία προηγουμένως κατάφερε και μοίρασε παιγνίδι όταν η Άννα Αριστοτέλους και η βοηθός της ζήτησαν μετακίνηση από τα αξιώματά τους στις Κεντρικές Φυλακές , μετά την υπόθεση με τον Κατσουνωτό. Η κ. Αριστοτέλους λόγω ιεραρχίας κατέληξε στο Προεδρικό ενώ η δεύτερη στην ΕΥ. Είχε προηγηθεί και η έρευνα σε βάρος της Πρώτης Κυρίας που βρίσκεται σε άδεια άνευ απολαβών από το Υπουργείο Εξωτερικών  και η επίσκεψη του κ. Μιχαηλίδη στο Προεδρικό Μέγαρο, που σήμανε λήξη αυτής της αντιπαράθεσης.  Το ζήτημα βεβαίως δεν είναι πώς λειτουργεί η Ελεγκτική Υπηρεσία αλλά και τι πεδίο τής δίδεται για να δρα όπως δρα.  Είτε γιατί κάποιοι φοβούνται γιατί κάτι έχουν να κρύψουν, είτε γιατί άλλοι θεωρούν ότι με το καλόπιασμα δεν θα τεθούν στο μικροσκόπιο του Ελεγκτή…

Το ζητούμενο σήμερα είναι να εξαλειφθούν  τα κακώς κείμενα. Για να γίνουν βήματα προς αυτή την κατεύθυνση απαιτείται πολιτική βούληση. Από όλους, από τον πρώτο μέχρι και τον τελευταίο πολίτη της Κυπριακής Πολιτείας.  Πρωτίστως όμως αποφασιστικότητα και τόλμη.  Προτάσεις έχουν κατατεθεί πάμπολλες χωρίς όμως να προωθηθούν προς υλοποίηση γιατί πάντα  σκοντάφτουν στην απουσία πολιτικής βούλησης.  Ο πόλεμος Προεδρικού- Γενικού Ελεγκτή μπορεί να γίνει για τον Νίκο Χριστοδουλίδη η ευκαιρία  για να προβεί σε κινήσεις διορθωτικές που θα αλλάξουν την εικόνα του όπως και της κυβέρνησής του: Ότι και θέλει και μπορεί να πάρει τον τόπο ένα βήμα μπροστά . Έτσι θα μπορέσει να κερδίσει όσους τον εμπιστεύθηκαν είτε την πρώτη είτε τη δεύτερη Κυριακή αλλά στην πορεία τους απογοήτευσε με τις αποφάσεις και τις πράξεις του ή την αναβλητικότητά του. Για να μην συνεχίσουμε να λέμε this is Cyprus πρέπει να γίνουν πολλά. Ας αρχίσει με το ζήτημα της πάταξης της διαφθοράς που ανέδειξε σε βασικό στοίχημα της διακυβέρνησής του, χωρίς να υποχρεωθεί να συρθεί σε ότι άλλοι θα τού υπαγορεύσουν  για να εισπράξουν τα εύσημα…