Τους χρυσοπληρώνουμε. Τους μεν, με μισθό και επιδόματα €177.074 τον χρόνο. Τουτέστιν, συνολικά €885.370 κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας τους. Τους δε, με μισθό και επιδόματα €140.785 τον χρόνο.
Τουτέστιν, €703.925 κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας τους. Για τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον εκάστοτε Πρόεδρο της Βουλής ο λόγος. Βεβαίως, θα μου πείτε, Πρόεδροι είναι. Στα χέρια τους εναποθέτουμε την τύχη της πατρίδας μας. Έλα, όμως, που ακόμη και όταν φύγουν, παραμένουν βάρος στη ράχη των φορολογούμενων πολιτών οι οποίοι χρυσοπληρώνουν τα έξοδά τους. Για πολλά χρόνια. Για χρυσές συντάξεις, για λιμουζίνες, για καύσιμα, για χρυσοπληρωμένες (€3.000 το μήνα) γραμματείς κ.α. Και αν πρόκειται για κάποιον Πρόεδρο, που πέτυχε κάτι σπουδαίο για την πατρίδα μας, να πεις χαλάλι. Αν, όμως, φεύγοντας αφήνει καμένη γη ή αν η διακυβέρνησή του έχει διασύρει την πατρίδα μας, όπως συνέβη με τον τέως Πρόεδρο, τότε πώς να το αντέξει κάποιος;
Το θέμα αυτό το θίξαμε κι άλλες φορές αλλά δεν ίδρωνε το αφτί των πολιτικάντηδων. Γιατί το επαναφέρουμε; Διότι την περασμένη Παρασκευή, η βουλευτής Αλεξάνδρα Ατταλίδου τόλμησε να καταθέσει μια πρόταση νόμου, που στοχεύει στον περιορισμό αυτής της τεράστιας πρόκλησης σε πέντε μόνο χρόνια μετά την αφυπηρέτηση των Προέδρων.
Ας δούμε πρώτα, ποια ακριβώς είναι τα προκλητικά ωφελήματα τα οποία κουβαλάνε μαζί τους οι Πρόεδροι Δημοκρατίας και Βουλής εφ όρου ζωής μετά το τέλος της θητείας τους. Δικαιούνται κρατική λιμουζίνα, κάλυψη των καυσίμων (αυτό και αν είναι κορυφαία πρόκληση) και συντήρησή τους, τουλάχιστον δύο οδηγούς-αστυνομικούς (εργάζονται σε βάρδιες) και (εδώ πιείτε μια γουλιά νερό πριν το διαβάσετε) επίδομα για γραμματέα ύψους €3.000 τον μήνα! Όσο και αν το ψάξαμε, δεν καταφέραμε να μάθουμε αν υπάρχει κάποια κρυμμένη παράγραφος στο νόμο που ψηφίστηκε το 1988, η οποία να διευκρινίζει ότι πρόκειται για γραμματέα με IQ Άϊνστάιν. Διότι μόνο έτσι μπορεί να δικαιολογηθεί το ποσό των €3.000 τον μήνα.
Σήμερα, όλο αυτό το χρυσοφόρο και συνάμα εξοργιστικό πακέτο, το απολαμβάνουν ως πρώην Πρόεδροι Δημοκρατίας, οι Γιώργος Βασιλείου και Νίκος Αναστασιάδης. Και ως πρώην Πρόεδροι της Βουλής οι Μάριος Καρογιάν, Γιαννάκης Ομήρου και Δημήτρης Συλλούρης. Πέραν του ότι το πακέτο είναι από μόνο του αρκούντως προκλητικό, προσέξτε και μερικές άλλες εξόφθαλμες προκλήσεις.
Οι φορολογούμενοι πολίτες πληρώνουν τα καύσιμα, τα σέρβις της λιμουζίνας και €3.000 τον μήνα για γραμματέα του κ. Βασιλείου. Έναν επιχειρηματία. Και του τα πληρώνει από το 1993 που ήταν 62 ετών, μέχρι και σήμερα. Δηλαδή, επί 30 χρόνια! Οι φορολογούμενοι ξεκίνησαν να πληρώνουν όλα τα προαναφερόμενα ωφελήματα και στον Αναστασιάδη, ο οποίος είχε δηλώσει προ ετών ότι οικονομικά είναι πλούσιος. Τον χρυσοπληρώνουμε, ευχαριστώντας τον επειδή κατά την διακυβέρνησή του, η Κύπρος υπέστη ένα επώδυνο και ανεπανάληπτο διασυρμό σε κάθε γωνιά της υφηλίου.
Για να γίνει κρυστάλλινα αντιληπτό το μέγεθος της πρόκλησης, πρέπει να εστιάσουμε στην νυν Πρόεδρο της Βουλής. Και ας μην παρεξηγηθεί η εστίαση της στήλης στην Αννίτα Δημητρίου. Απλώς, βγάζει μάτι η περίπτωσή της. Στο τέλος της θητείας της το 2026 θα είναι μόλις 41 ετών. Είναι πολύ πιθανό να μην επανεκλεγεί στην Προεδρία της Βουλής. Αυτομάτως, θα δικαιούται όλα τα προαναφερθέντα προκλητικά ωφελήματα από την ηλικία των 41 ετών και για όσα χρόνια θα ζει (μακάρι να είναι πάρα πολλά). Δηλαδή, για πολλές δεκαετίες.
Πρόκειται για προνόμια τα οποία παραπέμπουν σε εποχές βασιλιάδων. Και αυτό είναι καιρός να τερματιστεί. Οι Πρόεδροι παίρνουν σύνταξη €5.000 τον μήνα και στο τέλος της θητείας τους και ένα χρυσό (εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ) αφορολόγητο εφάπαξ. Η συνέχιση των υπόλοιπων μεσαιωνικών ωφελημάτων δεν έχει το παραμικρό στοιχείο λογικής.
Την Ατταλίδου, πλειστάκις, την έστησε στον τοίχο τους προηγούμενους μήνες η κοινή γνώμη. Σωστά ή λανθασμένα. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, επικροτούμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας την πρόταση νόμου την οποία κατέθεσε. Πρέπει να διευκρινίσουμε, πως πρόταση νόμου για κατάργηση των προκλήσεων είχε καταθέσει στο παρελθόν και ο Γ. Περδίκης. Πλην, όμως, την έφαγαν οι σκόροι σε κάποιο συρτάρι που την πέταξαν. Για να δούμε αυτή τη φορά, σε μια εποχή που 150.000 άνθρωποι ζουν στη φτώχεια, αν βρεθούν μερικοί βουλευτές με στοιχειώδη ενσυναίσθηση!
