Υποτίθεται πως κάθε χρόνο η συζήτηση του κρατικού προϋπολογισμού αποτελεί την κορυφαία νομοθετική πράξη. Η εικόνα όμως που παρακολουθήσαμε τιςπροηγούμενες ημέρες μόνο απογοήτευση προκαλεί.
Τόσο η εκτελεστική εξουσία όσο και η νομοθετική δεν φαίνεται να παίρνουντη συζήτηση στα σοβαρά. Από πλευράς τηςΚυβέρνησης,ήταν σοβαρόσφάλμα η επιλογή της να λάμψει διά τηςαπουσίας της τουλάχιστον την πρώτη ημέρα τηςσυζήτησης. Κατά την έναρξη τηςσυνεδρίας, δεν είχε μεταβεί στη Βουλή κανένας υπουργός για να παρακολουθήσει τιςομιλίες των αρχηγών των κομμάτων.
Μετά την έντονη αντίδραση τηςΠρόεδρου τηςΒουλής Αννίτας Δημητρίου αλλά και του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΑΚΕΛ, Γιώργου Λουκαϊδη, οι οποίοι μίλησαν για απαξίωση του Κοινοβουλίου, σχεδόν με δύο ώρες καθυστέρηση και… καταϊδρωμένος πήγε στην Ολομέλεια ο υπουργός ΜεταφορώνΑλέξης Βαφεάδης.
Την επόμενη ημέρα η Κυβέρνηση προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Αρχικά λέχθηκε από κυβερνητικής πλευράς πως οι υπουργοί δεν πήγαν στη Βουλή γιατί συμμετείχαν στη συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία όμως ολοκληρώθηκε το μεσημέρι (η συζήτηση στη Βουλή ήταν απόγευμα).
Στη συνέχεια άλλαξαν τη θέση τουςκαι απολογήθηκαν, τονίζοντας πως δεν τίθεται θέμα απαξίωσης και παραγνώρισης του Κοινοβουλίου, με αποτέλεσμα τιςεπόμενες δύο ημέρες να πηγαινοέρχονται οι υπουργοί στη Βουλή.
Το σφάλμα από πλευράς τηςΒουλής ήταν οι ίδιες οι ομιλίες των πλείστων βουλευτών, οι οποίες ήταν ανούσιες και χωρίς σοβαρή επιχειρηματολογία αλλά και χωρίς προτάσεις για λύσεις.
Με το που έβγαινε κάποιος βουλευτής στο βήμα τηςΟλομέλειας, ήξερες με τι θα καταπιανόταν και πώς θα τοποθετηθεί. Ουσιαστικά, οι περισσότερες ομιλίες ήταν περιγραφικές, δηλαδή, οι βουλευτές εντόπιζαν και περιέγραφαν τα προβλήματα, χωρίς να κάνουν εισηγήσεις για την επίλυση τους.
Στο μεταξύ, παρά την γκρίνια των βουλευτών, ο προϋπολογισμός εγκρίθηκε χωρίς πολλά σταυρώματα και με ελάχιστες αποκοπές κονδυλιών, λόγω του κοινού μετώπου που σχημάτισαν τα τρία συγκυβερνώντα κόμματαμε το ΔΗΣΥ.
Στην ουσία, ο ΔΗΣΥ έβγαλε την Κυβέρνηση από τη δύσκολη θέση, παρόλο που η πρόεδρος του κόμματος διεμήνυσε πως ο Συναγερμός δεν είναι ούτε θα είναιδεδομένος γιακανένα.
Με την πολεμική που δέχεται η Κυβέρνηση από τα κόμματα, μεταξύ των οποίων και κάποια της συμπολίτευσης, θα ανέμενε κάποιος πως η Βουλή, με τιςκομματικές τροπολογίες, θα άλλαζε τα φώτα του προϋπολογισμού. Επίσης,κάποιος θα ανέμενε πως θα έβαζαν για τα καλά ψαλίδι τα κόμματα σε διάφορες δαπάνες και θα σταύρωναν κονδύλια, έτσι ώστε το Κοινοβούλιο να έχει το πάνω χέρι και να ελέγχει κάθε κίνηση τηςΚυβέρνησης μέσα στο 2024.
Κάτι τέτοιο δεν έγινε και απλά τα κόμματα ψήφισαν κάποιες τροπολογίες… για ναψηφίσουν, με αποτέλεσμα στον πρώτο κιόλας προϋπολογισμό η Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη να βγει σε μεγάλο βαθμό αλώβητη. Με την πλειοψηφία των τροπολογιών που εγκρίθηκαν. η Κυβέρνηση θα έχει την υποχρέωσηαπλά να ενημερώνει συχνά- πυκνά τη Βουλή για διάφορα κονδύλια.
Κανένας δεν επιθυμεί επανάληψη της αβεβαιότητας που προκλήθηκε όταν επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη η πλειοψηφία των κομμάτων είχαν καταψηφίσει για ανούσιους λόγους τον κρατικό προϋπολογισμό του 2021, για να ψηφιστεί ένα μήνα αργότερα σε νέα διαδικασία ψηφοφορίας. Εκείνο που επιθυμούν οι πολίτες είναι χειροπιαστά αποτελέσματα, δηλαδή τα κόμματα να προχωρούν σε εισηγήσεις, τιςοποίες στην πορεία είτε θα τιςυιοθετεί η Κυβέρνηση είτε θα κατατίθενται ως προτάσεις νόμου. Έτσι πρέπει να λειτουργούν ως εκπρόσωποι του λαού και όχι απλά να αντιμετωπίζουν τον προϋπολογισμό ως μια διαχειριστική διαδικασία. Θα πρέπει να ασκούν έλεγχο στην Κυβέρνηση και παράλληλα αποτελεσματικές πιέσεις για τον καλό των πολιτών.
