Έφτασε στη Λάρνακα το μεσημέρι της Τετάρτης ο υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, Ελί Κοέν και έτυχε υποδοχής από τον Κωνσταντίνο Κόμπο. Η συνάντηση έγινε στο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΚΣΕΔ) για να… ελέγξει ο ΥΠΕΞ του γενοκτονικού Ισραήλ τι συμβαίνει με την «Αμάλθεια» και τη δημιουργία θαλάσσιου διαδρόμου προς παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Να το ξαναγράψουμε; Ο ΥΠΕΞ του κράτους που ευθύνεται για την ανθρωπιστική κρίση στη Λωρίδα της Γάζας, έφτασε στην Κύπρο για να εποπτεύσει την υλοποίηση της βοήθειας προς τους αμάχους Παλαιστινίους.
Ο Κοέν βρήκε φιλόξενο έδαφος στην Κύπρο, όπως βρίσκει στις περισσότερες χώρες της Δύσης ακόμα και τούτες τις μέρες της ισραηλινής επιδρομής στη Γάζα. Ακόμα και τούτες τις μέρες που οι νεκροί Παλαιστίνιοι ξεπερνούν τις 20.000 και η συντριπτική πλειοψηφία αφορά αμάχους: Γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους. Ακόμα και τούτες τις μέρες που μόνο οι φανατικοί και οι τυφλοί δεν αντιλαμβάνονται ότι η ισραηλινή εισβολή στη Λωρίδα της Γάζας δεν αφορά την τρομοκρατία ή τη Χαμάς, αλλά και την εθνοκάθαρση, τη γενοκτονία εις βάρος του παλαιστινιακού λαού. Ακόμα και τούτες τις μέρες που θεσμοί και οργανώσεις καλούν σε κατάπαυση του πυρός για να σωθούν τα εκατομμύρια των εκτοπισμένων από τους βομβαρδισμούς στη βόρεια, κεντρική και νότια Γάζα.
Δυστυχώς, ο Κοέν έγινε δεκτός ως μέτοχος κάποιας ανθρωπιστικής βοήθειας και όχι ως δεξί χέρι του Βενιαμίν Νετανιάχου, που δεν θα ησυχάσει αν δεν εξαλείψει τους Παλαιστινίους από τη Γάζα και τη Δυτική Όχθη. Έγινε δεκτός ως μέτοχος στην υλοποίηση της «Αμάλθεια» και ας μας συγχωρέσουν που δεν αντιλαμβανόμαστε τα διπλωματικά πρωτόκολλα την ώρα της σφαγής. Έγινε δεκτός, λίγα μόνο 24ωρα μετά την εκτέλεση τριών Ισραηλινών ομήρων από τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF), δίχως να γίνει οποιοδήποτε κάλεσμα για εκεχειρία προκειμένου να σωθούν οι εναπομείναντες άμαχοι της Λωρίδας της Γάζας.
Και όμως, υπάρχουν ακόμα ορισμένοι που αποστρέφουν το βλέμμα στη γενοκτονία που συντελείται στην αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας, για να μη χαλάσουν τη σούπα του συνεταιρισμού με το Ισραήλ, αυτό το τρομοκρατικό κράτος που ουδεμία σχέση έχει με τη δημοκρατία. Σφυρίζουν αδιάφορα μπροστά στην ακατάπαυστη σφαγή αμάχων, μήπως και τους ζητήσει τα ρέστα η Ιστορία όταν αναζητήσουν δίκαιο για τη δική τους πατρίδα. Στην Παλαιστίνη, πάντως, μετά από 75 χρόνια και 75 μέρες γενοκτονίας και καταστροφής, δεν θα ηχήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες για τα Χριστούγεννα. Ούτε φέτος. Ειδικά φέτος που το Ισραήλ επιβάλλει το σκοτάδι με τον μανδύα της λεγόμενης «αυτοάμυνας». Παρόμοιο μανδύα φόρεσαν κι οι Τούρκοι το 1974 για να επιβάλουν το δικό τους σκοτάδι στην Κύπρο. Γι’ αυτό αισθανόμαστε μεγάλη ντροπή όταν ο ΥΠΕΞ του Ισραήλ γίνεται δεκτός από τον δικό μας Υπουργό σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Γιατί αν η μισή μας καρδιά βρίσκεται στην Κερύνεια, η άλλη μισή στη Γάζα βρίσκεται.
